Toen ik vorige zondag in het water van de Middellandse Zee dook wist ik dat ik mijn prestatie van 2007 moeilijk zou kunnen evenaren. Daar had ik zo 2 redenen voor.
Ten eerste: na een jaar zonder competitie zijn de referenties helemaal zoek. Noem het maar je ‘point de repères’ waarop je tijdens een race kan bijsturen zodanig dat je je reserves tijdens de laatste 2 uur maximaal benut.
Ten tweede: door mijn knieoperatie van precies 1 jaar geleden (16 juni) kon ik niet, op een natuurlijke manier, het normale volume looptrainingen afleggen, nodig voor een knappe marathon. Pas in oktober hervatte ik de looptrainingen en vanaf januari liep ik gemiddeld 2 uur per week. Slechts de laatste 3 weken vooraf aan de Ironman liep ik 2,5 uur met 1 training per week van 20K. Veel te weinig, maar het is keuzes maken en in mijn geval ‘luisteren naar het lichaam’.

Tot donderdagavond nog gewerkt en op vrijdag afgereisd naar Nice om er op zaterdag aan de pre-race verplichtingen te voldoen.

En dan op zondagmorgen om 6:30 ging het startschot. 2.600 atleten doken de Middellandse zee in voor een hors-d’oeuvre à la Française. Hier en daar lagen boeien. De massa laveerde ertussen en errond. Enige rechte lijn was er niet te zien. Eens op het droge was ik dan ook héél verbaasd mijn zwemtijd van 1:13 te zien.
Op de fiets zat ik al snel in het goede ritme. Ik had voor m’n tijdritframe gekozen met shifters op de beugel (wat ik achteraf gezien toch niet meer zou doen). Het was ondertussen heet geworden en met momenten was er weining beschutting tegen de zon te vinden. In de klims voelde ik het zweet vanonder mijn helm druipen. Goe drinken, goe eten en geconcentreerd blijven in mijn opmars. Regelmatig heb ik 5 tot 10 man in mijn wiel hangen, die ik op de volgende lastige stukken weer kwijt ben. De klimpercentages zijn niet extreem; gemiddeld 4 tot 7%. De afdalingen pittig.
Na 5:30 uur wissel ik de fiets voor de loopschoenen. Het is bloedheet op de Promenade des Anglais. Er is nauwelijks wind en geen beschutting voor de zon. Aanvankelijk is het dan ook moeilijk om het goeie ritme te vinden. In ronde 1 van de 4 gaat alles goed. De benen, de knieën draaien soepel. Elke bevoorrading is een feest … alhoewel. Géén ijs en alleen maar warme drank. Je zou op zo’n organisatie wel meer mogen verwachten. Maar, ‘les bénévoles’ zijn zoals we dat gewend zijn; fantastisch! Met duizenden zijn ze er om ons atleten bij te staan. Ronde 2 voel ik de vermoeidheid opkomen, tot Marcel Zamora, de latere winnaar me komt inhalen. Met 2 lopen we 3K zij aan zij. Het laat me denken aan wedstrijden als Roth en Zürich waar ik enkele jaren terug verschillende keren onder de 3:10 uitkwam.
Ronde 3 en 4 … afzien. Hartslag oké, maar een gebrek aan ‘winter’loopkilometers laat zich gevoelen. Eindtijd op de marathon 3:26. Hiermee snelde ik toch nog van plaats 15 naar plaats 5 in m’n age-group.

Voor een Kona-slot kwam ik tekort. Zelfs in top conditie (nu geschat op 90%) zou dit moeilijk zijn geweest. De winnaar, een kennis uit Australië deed er precies een half uur minder over. Maar het moge gezegd, ’t is nog n’een youngster … pas 51 jaar!
Niet getreurd, integendeel. Héél tevreden met mijn prestatie. Ik voel me terug tri-atleet en ben blij dat ik de kommer van 2008 kan vergeten. Nog meer blij dat ik vandaag, enkele dagen later voel dat m’n beentjes me (zullen) toelaten opnieuw een parcours uit te zetten … voor hopelijk opnieuw een –tig aantal wedstrijden. En zoals het hoort zie ik weer heel wat verbeterpunten en progressie zitten !?!

I’m back in business!

Voor degenen die van statistieken houden:
In 33 Ironmans heb ik nooit opgegeven, kwam ik slechts 1 keer boven de 11:00 uur uit … met een lekke band en hing ik slechts 2 keer aan den baxter … hmm

Nice Ironman
2007 Meuser Christian Age 51; Cat 1/64; General 112/1365
1:14:22 / 00:07:19/5:28:42/00:04:29/3:20:13/10:15:05

2009 Meuser Christian Age 53; Cat 5/142; General 190/2548
1:13:13/00:06:19/5:30:19/00:04:32/3:26:00/10:20:23

Zo te zien is mijn persoonlijk niveau plusmin gelijk gebleven; maar is de algemene kwaliteit weer een stuk gestegen!

En nu vakantie! Voor mij hé mannen … want m’n ploegmakkers moeten zondag nog aan de slag in Frankfurt.
Maak er een superdag van én verleg jullie grenzen!!!!!
Toi toi toi,
X’-tian

Sinds oktober 2007, de Ironman in Kona kwam ik niet meer aan de start van een serieuze competitie. Het was voor mij ook een groot vraagteken hoe mijn lichaam zou reageren op volle belasting tijdens 2 uur.

Zoals de meesten onder de lezers wel weten ben ik vorig jaar (mrt 2008) gekwetst geraakt aan de knie. Uiteindelijk was een kijkoperatie niet meer te vermijden. Medische adviseurs in St-Niklaas en Leuven, waar ik tesamen met Wesley Sonck op raadpleging was, adviseerden een chirurgische ingreep.
Die greep plaats op 16 juni. Het herstel verliep voorspoeding; op de fiets na 4 dagen, in het zwembad na 10 dagen, … maar oh oh lopen …. dat ging wel niet zoals verhoopt.
Lopen ben ik pas gestart in oktober met 5 minuutjes en nog eens 5, en dan 6 enz.
Gevolg: competitieloos jaar 2008.

Vanaf januari 2009 kon ik de draad weer ‘echt’ oppakken en liepen 1 uur. Maar telkenmale waren achteraf wel sporen van irriratie en vochtophoping zichtbaar. 
We gaven de moed niet op. Werkten met ijs, bleven heel voorzichting en koppelden terug aan chirurg.
De resultaten zijn zaterdag hoopgevend gebleken.

Nooit forceren en uitgebalanceerde trainingen van zwemmen, fietsen en lopen.  
Voedingsgewijs en mentaal ook geen klagen.

Op weg naar Nice, de Ironman op 28 juni, zou ik aan de niet stayer van St-Laureins deelnemen.

De wedstrijd vorige zaterdag verliep voorspoedig.
Zwemmen in de 3de wave met weinig problemen.
Fietsen waar ik het wedstrijdtempo wat moest zoeken. 9/10 … kan 1 minuut sneller.
En lopen ook 9/10 … kan ook 1 minuut sneller. Dat heeft met mentale ingesteldheid temaken en op dit moment voor mij ook met de knie-schakel waar ik onzeker over was.

Maar alles ging goe en het resultaat was wat ik ervan kon verwachten.
2:06 met marge voor progressie. En vooral een goed gevoel en geen gevolgen nadien … aan de knie en/of andere pezen/gewrichten!

Goed nieuws dus en nog 5 weken tegaan richting kwalificatie voor Kona.
Laten we toch met beide voeten op de grond blijven staan. Als 4de jaars wordt het een bikkelharde wedstrijd en zal er niks mis mogen gaan.
Maar we zijn gelukkig met de resultaten van de kwart (1ste plaats 50+ en provinciaal kampioen) én vooral met het resultaat achteraf.
Géén blessures, geen signalen van overbelasting …. dus … nog 5 weken minutieus te plannen en te gaan om die onverhoopte 12de deelname in Hawaii te verzilveren.

Groetjes,
jullie 3coach X’-tian

Gisteren ging ik even als supporter naar de Triathlon In Sint-Laureins.  Aan de start enkele 3coachers en 3coach X-tian.

Hier vind je  88 foto’s.  helaas zijn er heel wat foto’s mislukt.  Manueel is het toch een beetje moeilijker dan op automatische stand  . 

Afgelopen zondag in koud en nat weer stond ik aan de start in Leuven voor de 1/2e triatlon.

Van het Ladeuzeplein (wisselzone fiets/loop, en aankomst) ging het met de bus naar de plas in Rotselaar.

Atleten en fietsen opeengepakt.

In de wisselzone naast fiets, nummer en helm, ook nog een regenvestje/windstopper en armstukken klaargelegd.

Onder mijn zwempak ditmaal steunkousen (de kuitkrampen hoopte die ik vorige week in Geel had na het zwemmen hoopte ik zo te voorkomen).

Van de organisatie hadden we geen badmuts gekregen, een tegenvaller met dat koude water, zeker gezien ik slechts 1 badmuts bij had en er liever twee overeen had aangedaan.

Opwarmen betekende voor mij, zo lang mogelijk op het strand blijven, maar heel even in het water gedoken, om toch ietwat gewenning te hebben.

De start : vanaf het strand spurt iedereen het water in. Ik start rechts en loop zo lang ik kan om dan te duiken in een stuk vrij water. Van korte duur, want niettegenstaande ik zo ettelijke plaatsen win beland ik het eerste stuk in woelig water. Me constant moeten weren en zoeken naar vrij water. Bovendien was het water koud. Aan het einde van de aanloopzone stelde ik me al serieus vragen, over of dit nu wel verantwoord was. Nog 2 ronden zwemmen.

Ik trachtte de voeten van mijn voorganger te houden, zonder me te laten wegdrummen door andere zwemmers. Elke boei was geharrewar, maar kwam toch vrij goed in mijn ritme. Wel voelde ik mijn lichaam, en vooral mijn bovenbenen serieus afkoelen. De laatste rechte lijn. Toch nog enkele plaatsen verloren, niettegenstaande er geen tekenen van vermoeidheid waren. Wel moest ik uitkijken voor krampen – de koude begon zo stilaan haar tol te eisen.

Op de 2km 500 meter 39 min. 10 sec deed ik erover als 102e kwam ik uit het water. Niettegenstaande mijn gevoel zei dat ik beter was, toch minder dan verhoopt, met vooral naar het einde toe naar mijn gevoel teveel verval.

De wissel verliep traag, de extra stukken aantrekken, tijd nemen om mijn Garmin 305 GPS horloge / HR meter aan te trekken (hier heb ik een oplossing voor).

Net uit de wisselzone kwam er mij een bekende voorbij gefietst. Ik schakelde een tandje bij en we reden achter elkaar, de reglementaire afstand zo goed mogelijk respecterend. De aanloopzone van 12 km en de eerste van de 3 fietsrondes veranderden we niet van positie en reden we samen en onder het goedkeurend oog van de referee mooie snelheden. Mijn HR zakte daarbij tot een 140-145 Bbm. Heel wat atleten staken we voorbij, enkelen pikten aan.

Bij het ingaan van ronde 2 waren we toch wel met een groepje van 10 man. De smalle wegen, en het constant wisselen van positie van de atleten maakten dat het respecteren van de niet stayer reglementen steeds moeilijker werd.

Ik verkoos om in het pak te blijven, hetgeen maakte dat ik af en toe de benen moest stilhouden om de afstand met mijn voorligger te behouden. Toch voelde ik me niet sterk genoeg om de groep achter me te laten. De laatste 10 km ben ik wel verdapperd en op de strook wind tegen langs het kanaal Mechelen Leuven nam ik de kop van de groep en had enkel nog oog voor mijn voorliggers. Bij het inrijden van Leuven zag ik dat niettegenstaande mijn HR 10 slagen hoger lag, ik geen meter had kunnen winnen op de andere atleten.

Op de 82 km 2u 18 min en 13 sec en een 59e fietstijd.

Op mijn Garmin :

2.15 u (later opgezet)

36 km/u avg

HR 143 bpm

Max hr 160 bpm

Na een snelle wissel was het voor mij nu zaak om een ritme te vinden dat ik 21 km kon uitzingen. Het loopparcours was in de binnenstad. Niet al te hellend, maar wel veel scherpe bochten en kasseistroken. Vooral de laatste 2 km van iedere ronde (3 in totaal) waren bochtig en liepen bijzonder slecht. Kim riep me bij vertrek toe dat de tweede dame net vertokken was. Nog de eerste ronde liep ik haar voorbij. De tweede en derde ronde werd het minder overzichtelijk : wie liep voor mij? Wie moest nog een extra ronde lopen? De GPS wees uit dat ik rond de 160 bpm liep een HR waarop ik het jaar voordien de Marathon van Rome mee heb gelopen. Naar mijn tempo heb ik niet echt gekeken, ik had al mijn aandacht nodig om recht te blijven. Belangrijk was ook om de bevoorradingen niet te vergeten en snelle suikers tot mij te nemen (de gellekes die ik in de wisselzone had klaargelegd was ik daar natuurlijk vergeten). Met om de 3 km een bevoorradingspost met ook cola moest dit lukken. Elke afgelegde km gaf mijn GPS een signaal en vanaf km 11 begon het aftellen. De laatste 3 km’s waren zwaar. Ik dacht terug aan de trainingen waarbij ik telkens naar het einde progressief diende te versnellen. Wat ik nu nog moest lopen was korter dan die versnelling. Indien de tijd van mijn horloge correct was, besefte ik, zat er zeker een mooi resultaat in. . . en toen ik naar het einde van de laatste ronde ook de eerste dame voorbij liep was de buit binnen.

Op de 20,4 km liep ik een netto tijd van 1.19’,27’’, de 20 e tijd van het hele deelnemersveld.

1.19 u

avg 3.56 min/km

HR 161 bpm

max HR 169 bpm

Een goede test voor Frankfurt op 5 juli, al hoop ik dat het weer wat beter wordt.

Nu terug enkele weken trainen om in Brugge op 20 juni een laatste test te doen,

En klaar te staan op 5 juli op de IM in Frankfurt.

Stefan

De eerste sfeerbeelden van de 1/2 triathlon van Leuven.  Nieuwe locatie is goed bevonden .  Bekijk de foto’s hier . Later komen de foto’s van Snoepie.

Dankzij Bollie en Snoepie hebben we nu  2 camera’s in de wedstrijd dus meer foto plezier 

een selectie van Bollie vind je hier en ook de supportsclub van Mario trok deze selectie.

Er was nog een 2de fototoestel  mee. 

 Klik hier voor nog enkele impressies van het geslaagd fietsweekendje

Met dank aan de Bollie

Dit weekend stonden in Herderen ook 12 3coachers aan de start.  Ze deden het goed. Hier en daar moet er nog wat worden gewerkt of wat meer regelmaat in de training komen maar ze bewezen allemaal dat ze uit het juiste hout gesneden zijn. Een kort overzichtje:

Bart Colpaert 3de (goed gedaan sterker op de fiets komt in orde!)

Bart Schrooyen 5de (2de looptijd goede wedstrijd. )

Stefan Toelants 14de (mooi gelopen en op schema voor zijn eerste Ironman)

Jan Van De Wielle 16de (regelmatig goed gefietst komt goed dit jaar!)

Bart Peeters 24ste (mindere zwembeurt maar hoofd niet laten hangen, goed gefietst en altijd blijven lachen   )

Jeroen Hofman 25ste (2de jaar Triathlon mooi zal ongetwijfeld nog groeien dit jaar!)

Karl Van Biervliet 27ste  (na lek gereden te hebben niet opgegeven en snelste looptijd uit de mouw schudden! knap)

David Impanis 32ste (mooie progressie tov vorig jaar, regelmatig aan het trainen en dat werpt zijn vruchten af, goed gefietst) (2de jaar triathlon)

Bart Bomans  37ste (zwemmen is nog werk aan maar tov van vorig jaar al een heel pak beter.  Fietsen is sterk, mooi naar voor gereden !) (nog maar een klein jaartje aan het trainen!) 

Rene Delbaere 39ste en  weer 1ste plaats bij de  50+  knap

Patrick Bert 49ste (mooi gedaan patje een heel verschil met vorig jaar)

Johan Goossens 59ste (goed gedaan Johan we zijn er aan begonnen hé volgende week doen we het zwemmen nog eens over tijdens de zwemloop in Mol!)   

 Nog even dit:

Ise Flo deed in Wachtebeke de zwemloop mee en werd 12de van de 80 Irongirls. Goed zo!

De eerste van het seizoen zit erop. 

Zoals gebruikelijk eerst in de ochtend de 500m zwemmen.  Teamgenoot Bart zette een knappe 5’38″ neer,  dit is 7 sec beter dan vorig jaar (toen snelste tijd! nu 4de! het zwemniveau lag hoog!).  Peter Denteneer was nipt de  snelste met 5’31″ 2de tijd was 5’32″.  7 atleten doken onder de 6minuten.   Ikzelf  zette een  8ste tijd neer  met 6’13″ , 10sec sneller dan vorig jaar.  Met een tevreden  gevoel naar de fietsproef.

Een uurtje voor de start even opwarmen samen met Patrick, Jan, Bart en Karel.  Dat was toch het plan. Helaas is dat niet  gelukt.  4 x stond ik plat zonder ik ook maar 1m op mijn fiets had gereden ongelooflijk (nieuwe banden???)!.  Maar alles toch netjes op tijd kunnen herstellen en nog tijd genoeg gevonden om op te warmen. 

Wat het fietsen betreft ben ik tevreden.   Bart Aernouts startte enkele seconden na mij.  Dus het enige wat ik moest doen was aanpikken,  Bart ging snel die eerste km’s mijn hartslag ging naar 180bpm  in het wiel!.  Hij reed op 7km het gat van 40seconden dicht met de kopgroep.  En zo zat ik samen met Bart Colpaert vooraan.  Hij moest helaas even later lossen (maagproblemen hielden hem vandaag van een sterke prestatie maar die komt er ongetwijfeld aan!).   

 Als 4de kwam ik uit de wissel.  Simon snelde er heel snel vandoor gevolgd door Peter Denteneer en Bart Aernouts.  Na een 3-tal km had ik Peter te pakken.  Ik  kon mijn voorsprong op Pieter Helin en Nico Huybrechts onder controle houden en zo mijn 3de plaats veilig stellen.  Simon haalde het van Bart.  Deze 3de plaats was het hoogst haalbare vandaag.   Planet X een eerste keer op het podium.  (klik hier voor enkele sfeerbeelden)

Volgende week in Herderen gaan we voor een sterke collectieve prestatie van het team.

Zaterdag Liep ik in Watervliet de 18de Leopoldsloop.   Na 3 mooie trainingsweken waar het accent voornamelijk op het zwemmen lag,  wou ik wel eens zien wat er nog in mijn beentjes zat.   Er waren zowel op de 6 ,12 en de 27km ook heel wat tri-atleten aan de start die blijkbaar ook  houden van zo’n loopjes om te zien waar ze staan.    Klik hier voor de uitslag van de 6km.  Deze werd gewonnen door Hannes Vandermoere een belofte die dit jaar zal uitkomen voor het  SMO team.  Klik hier voor de uitslag van de 12km en hier voor de 27 waar Wout Moreel mooi 14de werd.

Het parcours was deels verhard deels onverhard en  simpel 6km weg en 6km terug de GPS gaf juist 12km.  Omdat mijn geheugen van de GPS  vol stond heb ik slechts de eerste 2 kilometer tijden.  Die gingen heel snel 3’01″ en 3’05″ Logisch dat ik de latere winaar moest laten gaan dit is te snel voor mij en ik voel het vandaag maandag nog in de beentjes

Zelf ben ik heel tevreden 40’44″ op 12km in deze tijd van het jaar.  Nu volgen voor mij enkele dagen rustig trainen om tegen het weekend de trainingen terug te hervatten en wat aan mijn fietsen te doen.  Samen Met Wim, Renee en Wouter gaan we de Epic III nog eens verkennen (wel niet helemaal).  Zodat we in april niet verkeerd rijden.  Hopelijk zijn de weergoden ons goed gezind. 

Nu we hier in de lucht hangen en naast mij de snoepies liggen te slapen ( :-) ) heb ik  even de tijd om rustig een verslagske te tokkelen. Deze 2 weken zijn voorbij gevlogen het weekje Molokaii was prachtig 20 jaar terug in de tijd en enkel: rusten, eten, trainen, rusten, koffie drinken, rusten, gewoon zalig.  Vanaf vrijdagavond waren we op Kona.  Wat een contrast!  Dit is waar we een heel jaar voor gewerkt hebben de kers op de taart!Ons verblijf was ook hier prachtig 5km van de start midden de tropische bomen weg van de drukte.   Kortom perfect om je rustig te kunnen voorbereiden.   Ik  was naar hier gekomen voor een top 100 dan zou deze trip voor mij geslaagd geweest zijn.  68^ste is mijn uiteindelijke  plaats.  Ik kan niet anders dan heel tevreden zijn.  Ik deed een behoorlijke wedstrijd (ik was niet super) maar ik heb geen echt zwakke momenten gehad.  Dus ik denk dat er voor mij ook wel nog iets meer in kan zitten.  De lat kan weer iets hoger worden gelegd :-)  

Toch wil ik even enkele mensen bedanken zonder hen zou het allemaal net iets moeilijker worden.  Eerst en vooral mijn liefste bollie: gewoon voor alles!  De Sponsers: Wim DD van Planet X, de wieltjes met de tunenaven geweldig! .   KLETZ,  PRIMUS EN  ATHLETE FITTING voor de steun.  Iedereen die is komen eten of via de tombola ons heeft gesteund, iedereen die een sms, mail stuurde, supporters en team ter plaatse  Nokel Marcel, Meter, Magda Tante Dett ,  Kristel en Wim, Vanessa en Johan,  Tinneke en  Loic, dank u wel!   

Nu ga ik nog een beetje draaien en keren en hopen dat we snel thuis zijn het kan niet snel genoeg woensdagochtend zijn

Hang Loose