Vorig jaar werd ik geopereerd aan de rechter knie. Mijn chirurg adviseerde me voor onbepaalde tijd glucosamine** in te nemen. Toen ik hem na 6 maand met de vraag bestookte of ik dit zou blijven nemen kreeg ik het antwoord: “baat het niet dan schaadt het niet”. Sinds januari ben ik gestopt en heb ondertussen geen nieuwe klachten.

Onlangs leverde GAIT* teleurstellend nieuws over glucosamine en chondroitine. Ze verzachten de pijn bij mensen met een milde vorm van artrose niet. Nieuwe onderzoeksresultaten van GAIT hollen de waarde van deze producten verder uit; ze lijken de aantasting van het kraakbeen niet te vertragen. De knieën van patiënten vertoonden vergelijkbare slijtage over een periode van twee jaar, ongeacht of de patiënt een placebo slikte, een pijnstiller of glucosamine/chondroitine. Toch wachten de onderzoekers nog met hun eindoordeel. Deels omdat de knieën van alle vrijwilligers gezonder bleven dan verwacht. Bovendien leek het alsof sommige patiënten die alleen glucosamine gebruikten er het beste af waren. Patiënten die glucosamine en chondroitine slikten waren het slechtst af. Dit kan erop duiden dat het ene supplement opname van het andere verstoort!

*GAIT: analysis is commonly used to help athletes run more efficiently and to identify posture-related or movement-related problems in people with injuries.

**Wat is glucosamine?
Het is een natuurlijk aminosuiker dat in hoge concentraties voor komt in de structuren van onze gewrichten. Het menselijk lichaam produceert glucosamine-6-fosfaat en gebruikt dit voor de opbouw van het kraakbeen. Het stimuleert de vorming en herstel van gewrichtskraakbeen.
Het kraakbeen bestaat grotendeels uit een soort gel van water, collageen, eiwitten en lange ketens van aan elkaar gekoppelde suikermoleculen, de zogenaamde glycosamineglycanen (GAG’s) en de proteoglycanen.
Omdat glucosamine een bouwsteen of precursor is van die GAG’s, wordt verondersteld dat toediening van glucosamine helpt bij het herstel van kraakbeen en de behandeling van gewrichtsslijtage (artrose).
De glucosamine die als voedingssupplement wordt gebruikt is bereid uit de karkassen van schaaldieren en aan de hand van een genetisch gemanipuleerde schimmel, Aspergilus niger.

Wat is chondroitine?
Chondroitine is een polysaccharide die van nature voorkomt in verschillende typen bindweefsel, zoals kraakbeen, bot, huid, pezen, en ligamenten. De proteoglycanen in het kraakbeen bestaan voor een groot deel uit chondroïtinesulfaat. Het speelt ook een rol bij het binden van de GAG’s aan collageenvezels. De stevigheid van het kraakbeen wordt daar mede door bepaald.
Toediening van extra chondroitine zou de aanmaak van proteoglycaan in het kraakbeen stimuleren en de afbraak van het kraakbeen remmen.
Chondroitine wordt vooral uit kraakbeen van runderen en kalveren verkregen.

Bronnen: gezondheid.be; readers digest en wikipedia

3Coach atleet Geert Van Gils gaat dit jaar zijn eerste ironman doen in Florida.   Er zal dus wat meer moeten worden gefietst dit jaar.   Sinds enkele maanden is hij verlost van zijn zadelpijn lees hier zijn bevindingen over Reskin:

Mijn triathlon- en fietsleven is vorig jaar begonnen en ik wist niet
goed wat me te wachten stond. In de winter een fiets gekocht en dan
beginnen fietsen…
Eerste 2/3 maanden ging het fietsen goed maar naargelang de ritten
langer werden begon ik last te krijgen van ‘zadelpijn’. In het begin
dacht ik dat dat wel over zou gaan maar nee, verkeerd gedacht.
De ‘zadelpijn’ was in het begin tamelijk onschuldig maar groeide uit
tot een waar ‘slagveld’. Op de piek van mijn seizoen zat ik met open
huidwonden al dan niet in combinatie met onsteken haarwortels en ik
kan je verzekeren dat dit niet echt aangenaam fietsen is.
Het nadeel was dat ik op de fiets meer bezig was hoe ik met het minste
pijn kon rijden ipv met het fietsen zelf. Het voordeel was dat dit
alles natuurlijk goed verzorgd moest worden ….

Mijn zoektocht naar een oplossing heeft een jaar geduurd maar sinds
twee maanden heb ik de oplossing. Eerst heb ik het geprobeerd met
verschillende soorten crèmes soms combineerd met zalf voor wonden maar
dit was verre van ideaal (integendeel zelfs).
Daarna geëxperimenteerd met eigen doe-het-zelf constructies van
compeed en tape en dit bracht wel wat soelaas maar het was een vrij
complexe en grappige bedoeling.

Een aantal maanden terug vond ik op het internet info over een patch
van Bioracer tegen frictie genoemd RESKIN. Voor de fietsers hebben ze
een specifieke BIKE patch. Het is een dun doekje dat je op je
perineum aanbrengt (het kleeft) en dat alle wrijving opvangt. De
laatste maanden heb ik altijd gefietst met deze patch en ik heb nooit
meer problemen met ‘zadelpijn’. Het is zelfs zo dat met wonden en de
patch je perfect kunt fietsen. De patch zelf kost per 5 een 27 Euro
en je kunt elke patch gemakkelijk een keer of vijf gebruiken (volgens
fabricant vijf maar kan meer – is afhankelijk van hoe je de patch
belast). Na gebruik was je hem snel met de hand en de volgende keer
plak je hem gewoon terug en kan je weer fietsen.

Ik heb zelden fietsers horen spreken over ‘zadelpijn’ en misschien was
ik de enige met ‘zadelpijn’ en ben ik een softie maar comfortabel op
de fiets zitten is voor mij belangrijk en met RESKIN kan ik dit zonder
problemen. Een aanrader. Kijk maar eens op www.reskin.eu voor meer
info.

Daarjuist kreeg ik een onheilspellende mail van Matthias GÄrtner. De CEO van Ergomo verklaart dat zijn bedrijf in slechte papieren zit, op zoek is naar vers geld of dat het anders de boeken dicht zal moeten doen. Het is nochtans een prima product, weliswaar vrij prijzig en daarom niet commercieel genoeg. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

as you may have heart ergomo is going through real rough waters presently.
A major investor in ergomo is pulling out off our business and sales are quite disappointing.
We are looking for investors and help but presently the chances are quite high that we will be forced to stop our business.
In any case we want to thank you all for your support in the past for our company and ergomo !
We still hope that we will be able to prevent the closing of the company. It was and is lots of fun to work with you all but things are extremely tight and difficult right now !
If you know someone who is interested to talk very soon with us about a possible solution or help it would be greatly appreciated !!!
All the best.

Matthias A. Gärtner

Sportvoeding en -supplementen zijn naar mijn mening niet nodig ALS je een uitgebalanceerd dieet eet met genoeg fruit, groenten, vitaminen en goede dierlijke of plantaardige eiwitbronnen. ALS je dit niet doet zijn ze eigenlijk heel noodzakelijk. De juiste voeding/drank bepalen voor een groot stuk je fysieke capaciteiten. Zonder fuel of brandstof kan je niet sporten. Zonder de nodige herstelstoffen NA of tussen je training geraak je niet tijdig hersteld voor je volgende training en beland je in een neerwaartse spiraal van oververmoeidheid. Tijdens elke training beschadig je je spieren, welke je dient te repareren vooraleer opnieuw te gaan trainen. Eiwitten zorgen hiervoor. Na elke zware training dien je dus een eiwitbron aan te boren.

Deze zijn :

- ofwel natuurlijk zoals kippewit, tonijn etc
- ofwel via shakes zoals whey proteine en/of eiwitrepen
- ofwel via amino’s ( meestal tabletten ).

De voordelen van amino’s :

- makkelijk en altijd bij de hand
- Eiwitbronnen dient je lichaam af te breken of te verteren tot 8 essentiële aminozuren. Deze worden dan gebruikt voor de opbouw en herstel. Indien je amino’s pakt sla je dit proces over en kan het herstelproces nog sneller na de inspanning beginnen.

Voor de atleet die dagelijks traint ( of meer ) is herstellen van primair belang. Amino’s kunnen hier zeker bij helpen en ervoor zorgen dat je meer trainingsvolume en -intensiteit aankan…..

Wim DD, amino gebruiker

Twee weken geleden reed ik op 1 rit 2 x lek het ene lek dichte ik met Vitoria Pit Stop het andere heb ik gemaakt met notubes.   Of het effectief genoeg is zullen we morgen in Den Haan zien. Ik ga er rijden met 2  tubes waar ik reeds lek mee heb gereden.   Ik heb er vertrouwen in!  Het product wordt via het ventiel in de tube gespoten door middel van een spuit en het dicht de gaatjes.   Enige voorwaarde is dat het gat niet te groot is.  Ik heb ondertussen een ritje van 60km gedaan zonder problemen de druk bleef gelijk voor en na.  Op aanraden van Wim heb ik al mijn tubes nu behandeld (totaal 4 wielen).   En in het busje zit zeker nog genoeg voor nog 2 tubes.  Prijs van dit product +/- 17 eurokes daarvoor kan je geen nieuwe tubes leggen!

In het begin is het een klein beetje wennen het rijdt iets anders.  Maar na een paar km merk je het verschil niet meer!

Ik zelf fiets rond met een tube waar ik 4000km geleden mee lek reed en waarmee ik het gat met notubes heb gedicht. Als je de solution in de tube spuit moet je er wel op letten dat je wiel niet op de grond staat, anders is er geen plaats voor de vloeistof en komt het onmiddellijk terug langs het ventiel naar buiten. Het wiel moet dus in de lucht hangen.
Wim DD

update 4.4 : Toch even opmerken dat wanneer men notubes in een dikke mtb-band gebruikt waar een heel veel lucht in zit, men meestal niet merkt dat men is “lekgereden”. Bij smalle racestubes ga je wanneer er een puncture is wel degelijk voelen dat je band leegloopt. Misschien niet helemaal, maar toch zal er een aanzienlijke hoeveelheid lucht ontsnappen eer het gaatje dicht is. Wanneer men dan de band terug oppompt ( op wedstrijd met een pompje of co2 cartridge ) zal de band terug hard komen en ook zo blijven. ik weet dat er heel veel mensen nu massaal deze notubes in hun banden spuiten en dat de apotheken denken dat er heel wat epo spuiters onder de triatleten zitten. Indien iemand slechte ervaringen heeft met notubes mail het ons gerust door en we laten het de lezers weten.

 Train ze
Wim DD

Trainen met een gps (Garmin – Suunto – Polar – TimEx) maakt dat we nu ook onze loopafstand en -snelheid perfect kunnen meten. Rondjes draven op een piste is niet meer noodzakelijk. Ik zelf heb een Garmin Forerunner 305 en gebruik die zowel tijdens trainingen als tijdens wedstrijden. Bekijk hier een blogje van een kwartje kruiningen.

Maar zoals op zoveel toestellen gebruiken we slechts een fractie van de mogelijkheden. Hieronder de twee belangrijkste features die ik gebruik :

• rondetijden : die zet ik standaard op 1 kilometer zodat ik elke km een tijdsaanduiding heb. Indien ik blokjes van 500m doe, zet ik hem op 500m
• bovengrens en ondergrens snelheid, niet hartslag. Omdat de hartslag slechts vertraagd reageert en eigenlijk een reactie op tempowisseling is stel ik de grenzen op snelheid. Wanneer ik bv een intensieve prikkel wil geven zet ik de ondergrens op 3.55/km en de bovengrens op 3.45/km. Wanneer ik dan deze zones niet respecteer begint hij te piepen.  Vooral de bovengrens is belangrijk om er zeker van te zijn dat je niet te snel loopt.

 Deze opmerking kwam nog binnen van John Meuleman :

deze info heb ik rechtreeks van Garmin technische dienst ontvangen. De actueel aangeduide snelheid kan zeer sterk afwijken en fluctueren bij snelheden lager dan 20 km/u. Dit komt door de manier van capteren van verschillende satteliet signalen. De reeële afgelegde weg klopt wel. dus tijdens het lopen ( wat meestal toch lager dan 20km/u is ) kan bij cst loopsnelheid de aangeduide actuele snelheid toch sterk variëren. ik heb dit al uitgetest en bij een loopsnelheid van 10km/u duide hij snelhied aan tussen de 8.7 en 11 continu wisselenden. indien je dan ingeeft dat loopsnelheid tussen de 9 en de 10.5 moet zijn piept hij zonder dat het nodig is. tijdens fietsen (snelhied wel boven de 20 ) is dit geen probleem