Doelen stellen en… halen

In augustus 2007 heb ik in navolging van mijne coach me ook een lijstje opgesteld met doelen die ik ooit eens wou verwezenlijken.
Ik ben er zeker van dat er toen velen iets gelijkaardigs hebben neergeschreven. 2007 was mijn eerste jaar onder de vleugels van Wim met als hoofddoel de toen long distance Gerardmer (4/120/30), ondertussen zijn we een aantal kilometerkes verder en heb ik toevallig dat lijstje eens van onder het stof gehaald. Misschien moet iedereen dat eens doen en aanpassen. Ziehier mijn verhaal van drie jaar trainen bij WDD :

TRIATLON TO DO LIST AUG 2007

1. deelname Hawaï en uitdoen
2. Ironman beneden 11 uur
3. top 5 age group om het even welke wedstrijd
4. Ironman deelnemen en uitdoen
5. halve binnen 5 uur
6. kwart beneden 2u20
7. marathon 4 uur
8. Gerardmer beneden 10 uur

punt 8 : ik was binnen in 9u59
punt 7 : IM Frankfurt 3u51
punt 6 :Oostkerke 2u08
punt 5 : IM Antwerp 4u39
punt 4 : 3 op de teller ondertussen
punt 3 : Oostkerke, locale winnaar
punt 2 : Mijn PR staat op 10u21!!
Punt 1 ………………………………………

Conclusie : er blijkt maar één doel meer op te staan, zijnde Hawaï!! Heb ik het toen onderschat en te voorzichtig geweest? Neen, absoluut niet, Toen ik het lijstje maakte was mijn beste halve toen 5u33, kwartjes deed ik toen nog aan 2u35 ongeveer en tja lange afstand dat leek een Kilimanjaro.

Vandaag zwem, fiets en loop ik met enorme sprongen voorwaarts in vergelijking met vroeger. Daarin is regelmatig en vaak trainen ongetwijfeld de sleutel nummer 1, maar de juiste begeleiding en motivatie die ik krijg zijn zeker even belangrijk. Een gezonde voeding en het juiste gewicht helpen uiteraard ook, maar het belangrijkste blijft mijn vrouwtje die er voor zorgt dat ik mijn passie met volle overgave kan uitoefenen.
Oh ja, voor diegene die het zich afvragen, ik heb al een nieuw lijstje in mijn hoofd, misschien laat ik het jullie wel weten binnen 3 jaar wat er op stond .
2009 was een superjaar voor mezelf en mijn gezin, met de geboorte van onze nieuwe spruit, maar hopelijk zit ik op triathlon vlak nog niet aan mijn top en wordt 2009 een overgangsjaar en 201??? Een superjaar!!

Groeten en train ze!!
STefaan Devliegere

Phlip heeft de smaak te pakken

Begin dit jaar (januari) kwam Philip De Sutter me opzoeken. Hij vroeg me hem klaar te stomen voor de marathon van Antwerpen (26 april). We moesten rekening houden met z’n rug en een ontsteking aan de rechterknie. Een halve marathon liep ie rond de 2:00 uur.

Nooit eerder was hij begeleid geweest.

Voorzichtig bouwden we progressief aan conditie, waarin accenten werden gelegd naast loop- in fietstrainingen. De ontsteking aan de knie genas en het looprendement steeg.

In A’pen, finishte Phlip in zijn eerste marathon in 4:00:40, een onverhoopt succes waar hij heel blij mee was.

Mission accomplished zou je denken.

Mis, Phlip had de microbe pas echt te pakken en schreef zich in voor Amsterdam.

In de zomer onderhield hij z’n basisconditie en vanaf september stuurden we via lactaatmeting verder bij.

Vorige vrijdag, debriefing van de coach z’n plan. Lopen aan een pace van 5:10 à 5:15/K.

Zo gezegd … zo gedaan …

Vorige zondag 18 oktober, D-Day.
Droog weer, fris 10 – 14°C.

5K 25:24
10K 49:47 (24:23)
15K 1:14:15 (24:28)
20K 1:38:49 (24:34)
Halve marathon 1:44:20
25K 2:03:40 (24:51)
30K 2:30:11 (26:31)
35K 2:58:01 (27:50)
40K 3:25:45 (27:44)
Marathon 3:38:03 of 11,6 km/uur, gemiddeld 5:10 per K

Tegenover Antwerpen april 2009: 4:00:40 of  10,5 km/uur of 5:42 per K

Knappe progressie voor een fantastische leerling. Super!

Ondertussen is Parijs, 11 april een feit.
3:35:00, misschien wel 3:30:00 … dat zal de toekomst uitwijzen!

Getuigenis Ise Flo

Vorig jaar in augustus maakte ik voor het eerst kennis met ‘triathlon’. Meteen kreeg ik de triathlonmicrobe te pakken,… In september kwam ik via google op de 3coach site terecht . Doordat ik 12u per dag werk en ik geen enkele triathlonclub vond met de ideale trainingsuren leek one-on-one begeleidng me wel wat! Na een positief telefoongesprek met Wim Van De Wielle maakten we op 21 oktober onze eerste afspraak voor een lactaattest en bespreking van mijn doelstelling. (1/2 triathlon Marc Herremans classic op 2 augustus 2009 onder de 6u eindigen)

Enkele dagen later  kreeg ik mijn eerste trainingsschema online. Met een heel handig systeem (www.asicoach.com) werden mijn trainingen wekelijks doorgegeven. Met dit computerprogramma heb je de mogelijkheid om je trainingsschema te bekijken, feedback te geven & krijgen van je trainer, een trainingsdagboek bij te houden en deze zelfs delen met vrienden…kortom facebook voor sportievelingen:-)

Mijn drukke agenda strooide soms wat roet in het eten maar telkens zorgde Wim voor een alternatief. Hij paste mijn programma steeds aan, vooral aan mijn lange werkdagen, verlofdagen & soms ook mijn grillen:-) Zo werkte ik toch 95% van mijn dagelijkse trainingen af. Niet altijd met evenveel zin (vooral tijdens koude winterdagen) maar de motiverende woorden van Wim zorgden er altijd voor dat ook de zwaardere trainingen probleemloos werden afgewerkt. Achteraf was het stiekem genieten van een zalig badje na een koude en natte fietstraining,…:-)

Gedurende het volledige seizoen bleef ik gemotiveerd trainen, maakte ik progressie en bleef ik kwetsuurvrij! Op 6 maanden verbeterde mijn zwemtijd met meer dan 1min op 1000m, kon ik probleemloos 100km fietsen en liepen de loopkilometers gemakkelijk op:-)

Na enkele maanden werd er geëvalueerd aan de hand van een tweede lactaattest en werden de hartslagzones opnieuw aangepast!

Ook tijdens sommige wedstrijden werd ik bijgestaan. Een telefoontje voor de wedstrijd om me succes te wensen, een aanmoedigend woordje tijdens de wedstrijd of een schouderklopje aan de finish waren de kers op de taart!

Op 2 augustus 2009 was het dan zover! Met een eindtijd van 5u32 werkte ik mijn allereerste 1/2 triathlon comfortabel af! Ook de vele vriendschappen en nieuwe mensen die ik heb mogen leren kennen maken mijn triathlonseizoen meer dan geslaagd!

Zegt dit niet genoeg,…:-)

Merci Wim! Danzij jouw professionele begeleiding, voedingstips & steun kan ik terugkijken op een super geslaagd maar vooral kwetsuurvrij eerste triathlonseizoen!

Voor jou was 2009 een verschrikkelijk jaar maar toch slaag je erin om op een professionele manier verder te gaan! Dit is onbeschrijfelijk!! Hou je sterk!

Hopelijk mag ik me volgend seizoen terug laten begeleiden door jou!

Groetjes

Ise

Post nr 1000 : 1 jaar begeleiding 3coach door Luk Somers

Luk Somers kwam vorig jaar bij ons terecht. Bleek dat we bijna buren waren, hij woonde een 6 tal kilometer verderop. Hij schreef een getuigenis, die je hieronder kunt lezen. Het zijn steeds onze atleten die getuigenissen schrijven, maar nu zal ik ook even kort iets over Luk zeggen. Supergast om te mogen trainen. Luistert, is leergierig en zeer gemotiveerd. Enig minpuntje : het zwemmen. Kan hij het minst, traint er het minst op en slaat dan ook dit het meeste over. Dit nog onder de knie krijgen en hij is een complete triatleet !

Toen Luk begon was hij volgens mij absoluut niet in staat om een halve onder de 5u te doen. Hij liep een pak trager dan ik. Nu loopt hij even snel ( 2km/u sneller) en zijn tijd in 70.3 A’pen staat op 4u29 !! Op naar de volle…

Na vorig jaar enkele 1/8 en 1/4 wedstrijden gedaan te hebben wou ik me toch eens wagen aan het iets langere werk nl. de 1/2 van Brasschaat en Antwerpen.

Daar ik het vanaf het begin grondig en goed wou aanpakken ben ik op zoek gegaan naar begeleiding.
Na wat opzoekwerk op google kwam ik uit bij 3coachtrainer Wim De Doncker.
Na een leuke babbel over koetjes en kalfjes , meerbepaald sportachtergrond , wedstrijden , hartslagen , lactaattesten , trainingen, motivatie ,doelen , enz ,… heb ik begin november 2008 mijn eerste lactaattest in ‘s Gravenwezel gaan doen.
En dan denken dat ik ervoor goed trainde , ja wat !

Vanaf november kreeg ik mijn eerste schema’s dan doorgestuurd en kon ik echt beginnen met als doel Brasschaat en Antwerpen rond de 5 uur te volbrengen en het belangrijkste er plezier aan te beleven.

Vanaf dag 1 tot nu heb ik de schema’s van Wim voor 95% week per week nauwkeurig afgewerkt en gelogd op Asicoach.
Als ik al eens een training liet vallen was het meestal een zwemtraining ( ben een heel slechte vis in het water ) , maar dat heb ik dezelfde dag al direkt geweten op de trainerscommentaar die gegeven wordt op niet gedane trainingen , ( maar ook op trainingen die wel netjes zijn afgewerkt) op asicoach.

Wat ik wel belangrijk vind is de achtergrond achter trainingen en dat ook op een duidelijke manier wordt uitgelegd , en zeker in mijn geval als je daar geen ervaring mee hebt.
Wanneer, hoeveel en hoelang extensief , intensief of weerstand trainen.
Wanneer welke trainingen of combinatietraining doen , en zeker zo belangrijk wanneer het wat rustiger aan te doen.

Naarmate Brasschaat en Antwerpen dichter bij kwamen werd de duur en intensiteit geleidelijk verhoogd wat ook resulteerde in betere resultaten op de 1/4 triathlonwedstrijden die ik als voorbereiding deed tov vorig jaar.
Bij het zwemmen kwam ik minder vermoeid uit het water , wat vervolgens resulteerde in betere fietstijden en zeker snellere looptijden.

Daar alles vlot verliep qua trainingen en tijden tov vorig jaar begon ik voor mezelf te hopen op 4.45u op de 1/2. ( Heb ik wel tegen niemand gezegd).

Enkele dagen voor D Day in Brasschaat met Wim dan doorgenomen waar ik moest op letten ivm met hartslagen (zones) tijdens fietsen en lopen.
Wat en hoeveel ik tijdens de wedstrijd moest eten en drinken en ook belangrijk blijkbaar wat en hoeveel de dag voor de wedstrijd te eten.

De dag van de wedstrijd in Brasschaat is voor mij dan ook alles gesmeerd verlopen , en wat is het leuk als je dan nog eens naar je supporters kan lachen tijdens het lopen in het park .
En dan dat gevoel bij het over de finischlijn lopen en een tijd van 4u28min15sec te zien staan.
Spijtig dat het de laatste maal over deze afstand gaat in Brasschaat.

Vervolgens dan op 2 augustus de 1/2 ironman Marc Herremans in en rond onze mooie stad Antwerpen.
Bij het opstaan had ik wel mijn bedenkingen ( wat een rotweer ) , maar toch volle moed naar het Galgenweel vertrokken. Al kletsnat voordat we 1 meter gezwommen hadden door de regen voor het binnengaan en het plaatsen van fiets en materiaal in de wisselzone.
Dat beloofde voor het fietsen op natte wegen in de Antwerpse haven met al die treinsporen.
Na een vlot fietsparcours te hebben afgelegd begon ik nog redelijk fris aan de 1/2 marathon door het stadscentrum van Antwerpen.
Na de regen en de wind in de voormiddag kwam voor mij zonneschijn aan de finischlijn op de grote markt met een tijd van 4u29min29sec.
Wreed content , altijd kunnen genieten van de wedstrijd en dit eigenlijk zonder een zwak of slecht moment te hebben gehad.

Zondag heb ik een einde gemaakt aan mijn seizoen te Viersel ( afgezien van begin tot einde , kan dus ook nog voorkomen ) zodat ik aan een welverdiend verlof kan beginnen.

Wat ik onthoud na 1 jaar 3coach begeleiding

- Grote variatie in trainingen en dat voor de 3 disciplines
- Plezier beleven aan trainen en wedstrijden ( ook in de wintermaanden )
- Je kan steeds met je vragen terecht
- Alhoewel ik geen computerfreak ben is het toch wel zeer makkelijk je trainingsarbeid bij te houden en te volgen op Asicoach.
- En voor mij zeker het belangrijkste : Een gans jaar pijn en kwetsuurvrij kunnen trainen. ( Niet evident na een zeer zware knieblessure).

Heb ondertussen met Wim DD al afgesproken om mij volgend seizoen eens aan een volledige te wagen.

Bedankt

Luk Somers

Het relaas van een debutant

Triathlon inspireert heel veel mensen. Sommige komen uit een heel ander milieu, andere hebben nul sportieve achtergrond. Raf komt uit het Formule 1 circuit voor raceboten, heeft het postuur van een bodybuilder met schouders om U tegen te zeggen, maar zie… hij doet triatlon nu !

Zijn relaas is er eentje met de volgende moraal: nooit opgeven !!

Even mezelf voorstellen : Mijn naam is Raf Jaeken 35 jaar en sinds einde april 2008 in contact met Wim DD.

Lang verhaal kort, nooit geen duursporten gedaan (zelfs hekel aan lopen op school begin jaren 90 wel veel gezwommen), maar einde 2007 kwam ik erachter dat ik geen 500m kon lopen… Op toen 33 jaar.

Na wat surfen en googlen lijkt me triathlon wel wat en vind ik de 3coach website.

Read more

Juist trainen helpt wel

Ik word dit jaar 50. De laatste jaren heb ik wel gesport maar iets minder dan vroeger. Vorig jaar had ik getraind voor de marathon van Antwerpen. Ik had van mijn broer Rene een trainingsschema gekregen en aan de hand daarvan heb ik de marathon gelopen in 3 .04. Op zich niet slecht maar de 3.00 uur , is wel een mooi doel nietwaar …?

Mijn uitdaging voor 2009 lag dus voor de hand ; onder die 3 uur lopen. Na een lactaattest had ik van van Wim een trainingsschema gekregen voor de laatste zes trainingsweken. Eigenlijk was de boodschap simpel ….meer trainen tegen een lagere hartslag mits de nodige versnellingen. Ik moet eerlijk zeggen dat het me moeilijk viel om dit te doen maar ik ben wel zo beginnen trainen. Na een tijdje merkte ik wel dat mijn snelheid toenam bij dezelfde hartslag en dat de versnellingen naar marathontempo wel makkelijker gingen …..Alles verliep volgens schema alhoewel de week voor de marathon ik wat last kreeg van pijn aan de wreef van mijn voet. Ik heb het dan maar rustig aan gedaan…

Ik was echt wel nieuwsgierig hoe ik me zou voelen de dag van de marathon. Ik ben met de groep van 2.59 meegelopen en dat ging eigelijk heel goed. Hett tempo kon ik goed volgen en soms moest ik zelfs vertragen om niet van de groep weg te lopen. Maar na een paar km voelde ik al enige irritatie in mijn voet en gaande weg werd dit wel erger. Met momenten dacht ik dat het weer aan het wegtrekken was maar dat was wishfull thinking. Na een 30 km begon ik mijn linkervoet te sparen maar dat werkte niet …dus ben ik na 32 km moeten stoppen. Geloof me , ik had een goed gevoel en ik ben er zeker van dat ik dit tempo had kunnen aanhouden ..maar ja …..bla,bla,bla ge moet het wel doen he …

Nu de trainigen van Wim hebben zeker effect gehad , alleen heb ik het niet kunnen bewijzen .

Mijn tussentijden waren als volgt ( van mijn garmin )

1 km 4.05 hr 141
5 km 20.26 hr 153
10 km 41.04 hr 158
16 km 1.05.51 hr 158
21 km 1.27.35 hr 158
30 km 2.05.33 hr 158

Na de marathon heb ik 2 weken rust genomen en niet meer gelopen. Voorzichtig ben ik terug begonnen. 16/ 05 heb ik de 10 km meegelopen in het rivierenhof , mijn tijd was 36.57 en had de 21 ste plaats. Den eerste 50 plusser… Voor nen ouwe kan ik nog mee…

Ik ga van de zomer nog verder trainen en in het najaar loop ik nog een marathon ….en hopelijk lukt het me dit keer wel …

In elk geval ,bedankt Wim voor alle goede raad en info …

Groetjes en tot later

mark

1/4 Geel door Hank De Roeck

Zondag was het eindelijk zo ver. Eerste wedstrijd van het seizoen (1/4 Geel)
Na 4.5 maanden intensief (lees : extensief) getraind te hebben kon ik te weten komen of de trainingsschema’s van Wim z’n vruchten zou afwerpen.

Vanaf ik opstond, de gezonde stress. Al het materiaal voor de laatste maal gecontroleerd, lichte maaltijd gegeten, veel gedronken en hop richting Geel.

Met een kwartiertje vertraging konden we er aan beginnen.
Het zwemmen ging zeer vlot, vooral gelet op techniek en concentratie. Na 22minuten uit het water. Wissel ging zeer vlot en dan het fietsen (wat vroeger wel eens een probleem was).
Direct het goede tempo gevonden en na 1u5minuten reed ik de wissel zone in. (37km/u gemiddeld). Wat een succes voor mij.
Het lopen (44minuten) ging vanaf het begin vlot en na 2u12minuten over de finish.
Voor mij een supertijd, te weten dat ik verleden jaar nog 2u30minuten over de ¼ afstand deed.

Supercontent naar huis en dit opent perspectieven voor de rest van het seizoen.

Wim, stoomt me maar klaar voor Brasschaat, Antwerpen en last but not least Almere.

Toen ik niet kon lopen – Luc Verhelle

Nooit liep ik meer dan een kilometer of twee, misschien heel af en toe eens drie, maar dat was dan eerder uitzondering dan regelmaat.
Een jaar of tien zitten en vreten, in allerlei hotels overal ter wereld. Ik zag de tekens, op een bepaald ogenbllik woog ik 85 (!!!) kilo. Gelukkig pikte ik het signaal op.
‘Op de route’ trainde ik er een kilo of 6 af.
Toen verhuisden we naar Frankrijk, daar kon ik fietsen, heerlijk, in het zuiderse zonnetje.
En ik trainde er nog een kilo of vijf af.

Toen ik zag, in September 2007 wie er allemaal deelnam aan de Ironman 70.3 in Monaco, nadat ik het jaar voordien al geïnspireerd werd door Dirk Van Gossum en Marc Herremans, ook in Monaco….ik wilde dat ook kunnen.
En ik zocht hulp, want zelf kon ik het niet uitvinden, hoe ik hiervoor moest trainen.
Wim van 3coach.be hielp me.
En hij bracht me in Antwerpen in 5 uur 22 aan de finish. Op mijn scherpst woog ik toen, de avond voor de wedstrijd 61 kilo, ik verbrande in de loop der jaren 24 kilo onnodig vet!

Maar de doelen zijn verlegd.
Ik moet sneller leren lopen.
Dus werd deze winter het lopen als zwakke element meer benadrukt.
Waar ik vorig jaar in januari begon te trainen en 6 minuten per kilometer liep, wel, ik liep nu tijdens de Prom Classic in Nice 4 minuten 30 per kilometer.
Progressie, toch wel.
120e op de 559 in mijn leeftijdscategorie. En dat na een jaartje lopen…..!
Dankzij de uitstekende schema’s van Wim.
Vanaf nu gaat het lopen op onderhoud en gaan we werken aan fietsen en zwemmen.
Ik denk niet dat ik in het zwemmen nog progressie kan maken, of toch niet veel. Maar in het fietsen moet ik toch nog wat verbeteren.
Volgende doel?
Antwerpen, de Ironman 70.3, de Marcherremansclassic afwerken binnen de vijf uur.
Wim……Wiiiiiiiiiiiiiii-iiiiiiiiiiiiiiiiim! Help!

Luc bewijst dat er geen leeftijd op staat om te beginnen met sporten. Luc bewijst dat je met elk beroep ter wereld kun triatlonnen, ook al is het soms echt behelpen met de middelen die we hebben.

marathon: een feest

Dit najaar liepen 4 van onze lopers een marathon. Alle vier verbraken ze hun persoonlijk record. In twee gevallen mogen we zelfs spreken van verpulveren….
Geert en Johan liepen enkele minuten sneller dan ooit voorheen en dit met minder kilometers. Marc en Maxim gingen een kwartier sneller door zeer gerichte trainingen.

Je kan Maxim zijn tijden hier bekijken van de marathon van NY. Toen hij doorkwam halverwege in 1u37′28 wat slechts enkele seconden boven zijn PR op de halve marathon was, wist ik dat het goed zat. Onze conditiepiek was perfect getimed. we wilden onder de 3h30, wat nog nooit gelukt was in alle vorige pogingen.

Nu dus wel…..en hoe ! 2747ste op 35.000 in een tijd van 3h20. goe gedaan !

Getuigenis Geert Van Der Bruggen

Beste Wim,

Ik weet immers niet hoezeer ik je kan bedanken voor de prachtige begeleiding naar mijn grote droom “Ironman”. Nooit had ik gedacht dit te kunnen.

Een 3tal jaar terug, zowat 100kg sterk besefte ik dat ik iets moest doen aan mijn gezondheid en waarom geen triatlon, Je woont aan het Donkmeer en dat moet je toch eens proberen.

En zo deed ik mijn eerste triathlon. Al gauw werd een 1/4 een 1/2 en een 1/2 werd… . Na een Champagne feestje kwam klagenfurt uit de bus. Daar moest het gebeuren.

Ik kende je wel al een beetje Wim ,maar niet zo goed als nu en ik denk dat dit wederzijds is .

We startten al in januari met alles goed te plannen ,want met mijn druk leven , kok , restaurantje spelen en nog wat televisie werk ertussen door. Gingen we van start met als doel de finish te halen binnen de 12uur.

Week na week trainden we door, de zware weken en moeilijke trainingen stond je me bij en deed je soms mee. Je begeesterde me met verhalen over voeding, trainingen ,rusten, alcohol gebruik, want ja ik durfde wel eens goed door te zakken als kok.

En de vriendschap groeide, van twee verschillende werelden “koksportman”.

De grote dag naderde, met de nodige spekdooraderde peptalk, s’ochtends vroeg net voor de haan kraaide, start de D-day ,ontbijten ,No stress ,naar de start No- stress .De wissel binnen om alles te checken en naar de start bigstress.

Het schot en wij weg. Rustig ploeteren tussen 2700 mensen, fietsje op en daar gingen we voor 180km in heuvelend Oostenrijk. Drinken, eten en je amuseren net voor 2uur van de fiets binnen lopen ,een beetje lopen, 42km. Dat ging aanvankelijk goed maar na 20km was het beste eraf en gelukkig is dan je coach er om je te vertellen dat het niet meer ver is. Na 11u40 de laatste km (en die was nog ver). Uiteindelijk kom ik binnen met een tijd van 11uur50 en een hartslag van 135 gemiddeld, dolgelukkig dat je alles vergeet.

Thanks Wim.

Weet je wat ik de dag erna deed? Me inschrijven voor Zurich. Wim ik heb een volgend doel en zou het heel leuk vinden me terug te laten coachen door jou.

Groeten, Geert

Getuigenis Bart Colpaert

Vorig jaar trainde ik met een algemeen schema dat we in de club kregen. Dit jaar krijg ik een perfect op mijn leven afgesteld schema. Ik stuur eerst mijn werkuren door naar Wim waarbij ik hem zeg wanneer ik kan trainen en hoeveel tijd ik heb. Op basis daarvan maakt Wim mijn schema’s. Vorig jaar kreeg ik soms de opdracht om op een bepaalde dag een duurrit te doen met nog een extensieve loop, maar als je de hele dag moet werken is dat onmogelijk te verwezenlijken met als gevolg dat de training dan niet werd uitgevoerd. Dit jaar klopt alles perfect doordat Wim rekening houdt met werkuren en gezinsleven. Als er op een dag 2 trainingen gepland staan of een langere fietsrit dan komt dat doordat ik voldoende tijd zal hebben en zo kan ik bijna elke week mijn schema perfect uitvoeren. Daarbij komt nog dat ik in het begin met Wim lactaattesten heb gedaan zodat ik in de juiste zones train. Belangrijk is ook dat ik echt het gevoel heb dat Wim weet waar hij mee bezig is. Er zit een duidelijke strucuur in zijn schema’s. Ik kan hem ook altijd telefonisch of via mail contacteren indien er problemen zijn en dan past hij het schema aan en geeft hij onmiddellijk verdere richtlijnen

Bart Colpaert – 5de plaats BK Kwart triatlon

Getuigenis Jean-Martin

Dank U Wim Van De Wielle voor de trainingsbegeleiding!
Prachtig hoe die jonge kerel dat deed! In december een weddenschap aangegaan, om in mei een finisher shirt op de ironman van Lanzarote, waar ik ook leef, te halen. Via via bij Wim VDWielle terecht gekomen om mij te leren zwemmen (kon toen amper 500m zwemmen) in een week tijd, tussen kerst en nieuwjaar! Tijdens de zwem trainingen door, heb ik begrepen dat ik ook verder begeleiding nodig had. No problem voor Wim, make my day, dacht ik zelf (heb 25jaar aan een stuk zitten zuipen, roken en feesten, had “wat” overgewicht, en was een profesionele jemenfoutist….)
Op sportief vlak heb ik, buiten achter de grieten, nooit gelopen. En van het velo rijden moet je je ook niet veel inbeelden! Ikke dus na een week Antwerpen terug oep mijne rots, en beginnen trainen, de aanwijzingen van Wim goed volgend. Leek heel gemakkelijk, alles moest extensief gebeuren, niet te veel doen, rusten!, mijn programma werd geregeld aangepast, op tijd en stond kreeg ik motivatie van “mijn” trainer …..in een mum van tijd kon ik 10 km lopen en was 70km fietsen, vulkaan op vulkaan af met de nodige wind, geen probleem meer. Wim bleef rustig, voor mij tikte de klok door! Al een paar weken later was ik aan 24km lopen en 140km trappen….Om dit bangelijke trainings programma af te ronden heb ik “mijn” trainer een 12u33!! gegeven, he ik van de race genoten en ben ik mijn finisher shirt gaan afhalen.
MERCI WIM V.D.W. U bent een genie!

de jean

Getuigenis René

Vorige jaren was het steeds moeilijk om naar één of meerdere wedstrijden te pieken.

Het trainen zonder begeleiding ging meestal op gevoel waardoor de intensiteit werd verwaarloosd.

Ook heb ik een baan die veel lichamelijke belasting met zich meedraagt en is het zoeken naar een balans tussen werk en sporten niet gemakkelijk.

In de maand januari had ik besloten om het anders aan te pakken en ik heb dan aan Wim gevraagd of hij mij wilde coachen,ik werd aanvaard in zijn 3 Coach groepje.

Na een paar weken trainen legde ik al een lactaattest af, eerst voor het lopen en iets later voor het fietsen.

Trainen met hartslag was ook nieuw voor mij en ik had in het begin wel aanpassingsproblemen om in de juiste zones te lopen en te fietsen.

Met sprongen ging ik vooruit en het gaf mij een goed gevoel wetende dat ik niet teveel trainde en toch vooruitgang maakte.

De eerste wedstrijd in de Haan was dan ook een succes, nooit heb ik zo snel gelopen na het fietsen en het vertrouwen in Wim is dan ook toegenomen, hij stoomde me klaar voor de Ironman in Zuid-Afrika waar ik ook een knap resultaat neerzette, zelfs met dat beetje tegenslag tijdens het lopen behaalde ik een tweede plaats in mijn Age groep !

Op naar de volgende uitdaging, WK Almere !

Wat ik zeker tof vind is dat hij steeds moeite doet om het trainen aangenamer te maken, hij vraagt meermaals om te gaan zwemmen en te fietsen !

door René Delbaere

Getuigenis Luc Verhelle

Tien jaar platte en zittende rust als lange-afstandspiloot, biertjes op exotische stranden, hamburgers in de States, het had me geen goed gedaan.
Vijf jaar geleden verhuisden we naar het zuiden van Frankrijk en toen nam ik mijn oude sportgewoonten weer op, al fietsend verdwenen de kilo’s en groeide de amibitie, om sneller de cols te beklimmen.
Twintig kilo ging er af! Sta droog op 63, mijn gewicht toen ik 18 was.
Maar die triathlon, zwemmen, goh, dat was van op de unief geleden. Lopen, deed ik nooit echt graag.
En dus begon ik in het wilde weg te trainen. Ik dacht dat ik zo dikwijls mogelijk 21 kilometer moest lopen, of meer als het kon. Gewoon lengte na lengte moest afwerken in het 50-meter bad in het nabijgelegen Monaco.
Al deze trainingen, van september (na de Monaco 70.3) tot eind december leverden eigenlijk niks op. Ik liep met moeite, stierf op mijn berg. Zwemmen, de badmeesters hadden medelij.
Er moest serieuze begeleiding komen, als ik mijn doel wilde halen, een halve triathlon afwerken voor mijn vijftigste, en dat is in december.
Mails naar alle bekende trainers, tot in de States toe, waren zinloos. Ik was absoluut geen interessant onderwerp voor hen.
Maar Wim, van 3coach, zag de uitdaging zitten. Hij geeft me sinds januari trainingsschemas, leerde me weer zwemmen, houdt me vooral tegen als ik te veel wil.
En met resultaat.
Daar waar ik in het verleden Lance Armstrong’s trainingscol (Col de la Madone) in 49 minuten opfietste met een gemiddelde hartslag van 165, ga ik nu in 47 minuten naar boven met en gemiddelde hartslag van 140.
En dan zegt Wim me steeds dat we nog niet aan snelheid werken, enkel aan basisconditie.
Daar waar ik in December met mijn kameraad autocoureur 2 uur liep en al puffend en kreunend aan 16 kilometer geraakte met hartslagen tot dik in de 160, liep ik nu 21 kilometer in 2u met een hartslag die niet boven de 150 uit komt.
Als ik Wim’s begeleiding niet had gehad, dan ben ik van één ding zeker: dat ik in augustus in Antwerpen niet aan het einde van de Marc Herremansclassic zou zijn geraakt. Ik zou of verdronken zijn, of gestorven zijn in de Noorderkempen, op mijn fiets.
Nu durf ik al een tijd stellen, die hou ik echter voor mezelf en Wim kent mijn tijd ook.
Want van één ding ben ik zeker, hij gaat er voor zorgen dat die tijd te halen valt.
Sterker nog, er is al gesproken over latere doelen.

Luc Verhelle

Emilie Herssens

Hier gaan we dan. Kort eventjes mezelf voorstellen: ben 33 (en nog niet versleten), van het vrouwelijke geslacht en luister naar de naam Emilie.
In 2004 m’n eerste triatlon meegedaan, viel direct in de smaak waardoor ik in 2005 en 2006 een aantal 1/8ste en 1/4de en 1/3de triatlons heb meegedaan. Eind vorig jaar begon ik te denken aan de halve Ironman. Maar al snel kwamen er veel vraagtekens. Kan ik dit wel, hoe train ik het best op dergelijke afstanden,… . Ben toen een beetje opzoekingen gaan doen over hoe trainen. Plots kwam ik de site van Wim tegen. Al snel dacht ik bij mezelf “ik neem eens contact op”. Een mail verzonden en zeer vlug reactie gekregen. M’n eerste indruk over wim na telefonisch contact was positief. Had precies het gevoel dat ik hem zou kunnen vertrouwen. Want dat is al m’n ganse sportleven een probleem geweest, nl. leren vertrouwen hebben in advies en info van een trainer. Ik gaf niet graag m’n trainingsschema’s in andermans handen. Ben dan uiteindelijk van start gegaan met de schema’s van Wim. En jawel, ik kon er vlug aan wennen. Eerlijk gezegd ik zou nu niet meer zonder z’n schema’s kunnen. Dus, wim laat me niet in de steek he.
Sinds ik de schema’s van wim volg voel ik mij stukken zekerder, zowel voor, tijdens en na training. Ik kom ook veel meer ontspannen op wedstrijden toe. Daar je weet “ik heb goed getraind”.
Er zijn nog tal van puntjes die ervoor zorgen dat wim een zeer goede coach is voor mij, ik som ze even op:
- Hij is altijd online bereikbaar. Stuur ik een vraag dan krijg ik direct reactie.
- Zit ik met een vraag of probleem ivm training, wedstrijden dan krijg je gericht advies
- Hij weet waarover hij praat en weet hoe mensen te begeleiden, coachen
- M’n trainingsschema’s passen perfect in m’n soms drukke werkweken.
- Wim weet perfect hoe iemand te motiveren om een bepaald doel te bereiken
- Kortom wim is een zeer betrouwbare , correcte en toffe coach
-
Wim, dankuwel voor het voorbije seizoen, ik ben tevreden met m’n resultaten. M’n grote droom is een volledige Ironman kunnen uitdoen binnen aanvaardbare tijden, en met jou begeleiding, steun geraak ik er wel. Daar ben ik zeker van.Voor de atleten die nog nooit een lactaattest bij “coach wim” gedaan hebben, DOEN zou ik zeggen. Je zult er zeker geen spijt van hebben.

Verder wens ik alle atleten een vlotte einde seizoens training en heel veel succes in de komende triatlonjaren.

Dieter Van Doorn

Een 10-tal jaar geleden, mijn eerste kennismaking met de triatlonsport, een achtste, een paar kwartjes, in de tijd dat Lokeren nog een triatlon had.
Daarna, een lange stilte, tot 2003, wanneer Wim Van De Wielle als medewerker in ons sportcentrum zijn intrede doet.
Even gepolst naar zijn hobby’s en doelstellingen, de kennismaking met de Ironman was niet meer veraf.
Juli 2006, IM Zwitserland, IM debuut van Wim, ik moest en zou erbij zijn, en zo geschiedde.
Formidabele ervaring, zelfs van op de zijlijn. Die sfeer, die emoties, die pijn, die vreugde, dat respect, dat enorme circus, … daar moest en zou ik zelf deel van uitmaken. Wim’s kwalificatie voor Hawaii was de ultieme kers op de taart. Mijn vakantie op Hawaii werd geboekt.
Terug thuis van Zwitserland begon ik onmiddellijk te zoeken naar een geschikte locatie voor mijn eerste Ironman. Samen met Wim besloten we het te proberen in Frankfurt, als de bliksem ingeschreven en het aftellen van de 362 resterende dagen kon beginnen.Mijn weg naar … de langste dag van het jaar.
De eerste vereiste was, een goeie trainer. Wim, zelf een succesvol triatleet met veel kennis van gepaste trainingsschema’s wou de taak op zich nemen. Enige vereiste was dat ik zo goed als mogelijk die schema’s ook zou volgen. Ik verklaarde mij akkoord.
1 juli ‘07 was de bewuste dag en we besloten met de trainingen te starten op 1 november ‘06.
8 maanden arbeid zou moeten volstaan onze eerste doelstelling te halen, nl. finishen!
Maar, 1 november was daar, net terug van mijn korte vakantie in Hawaii, veel te veel werk en absoluut geen tijd voor trainingen. Als uitbater van een sportcentrum geen 9 to 5 job en een thuis met vrouw en 2 kleine dochters, vandaar.
Startdatum werd noodgedwongen verschoven naar 1 januari 07.
Op de 2e dan inderdaad uit de startblokken geschoten, met veel goesting en met een gemotiveerde en motiverende coach.
Wim slaagde er wonderwel in mijn schema’s perfect aan te passen aan mijn drukke werkschema. Waarvan ik een beetje versteld stond, was het feit dat ik de eerste weken zeer rustig van start moest gaan, dit om overbelasting en blessures te vermijden. Had Wim het mij niet gezegd, ik zou direct met te lange en te zware trainingen zijn begonnen. Ongeveer een 6-tal weken voor de IM leek het of een voetblessure roet in het eten zou gooien maar ook dit was zonder Wim gerekend. Hij wijzigde mijn trainingsschema zodanig dat ik dagelijks toch de nodige arbeid kon verrichten, weliswaar wat minder tot geen looparbeid meer maar dan ter compensatie wat meer zwem- en fietstrainingen. Naast het schitterende schema wees Wim mij ook op het grote belang van gepaste voeding. Ook hierin ben ik een grote leek dus was het gepaste advies van groot belang. Door mijn drukke professionele bezigheden was regelmatig eten en de nodige rust nemen niet zo vanzelfsprekend. Toch trachtte ik hieraan de nodige aandacht te besteden.
Ondertussen had ik naast de eerste doelstelling, finishen, reeds een tweede doelstelling vooropgesteld, nl. een tijd onder de 12 uren. Wim probeerde van mij een realist te maken en gaf me de goede raad een eindtijd uit mijn hoofd te zetten, het was tenslotte mijn eerste IM, hoe zou mijn lichaam hierop reageren, wat kan er allemaal niet gebeuren tijdens de wedstrijd, … maar toch, die 12 uur bleef door mijn hoofd spoken.

En lang was hij …
Finish bereikt na 10u47min56sec. Geen moeilijke momenten gehad, kunnen genieten van elk moment, Wim als supporter langs de kant van de weg, in de zevende hemel de laatste kilometers van het loopparcours, even weg van de wereld tijdens de laatste 100 meter, kortom een onbeschrijflijke ervaring.

Wim, dikke merci voor alles, want zonder u was dit niet te verwezenlijken geweest!

Tom Dobbelaer

Het seizoen 2007 zit erop voor de meesten, we kunnen al beginnen dromen van 2008. Graag wil ik langs deze weg Wim bedanken voor de mooie momenten waarvan ik heb mogen proeven. Bijna 1 jaar geleden heb ik hem leren kennen en nu 1 jaar later is mij veel duidelijk geworden. Ik zag toen het programma “marathon” op canvas en was overdonderd dat mensen zonder sportachtergrond een marathon konden lopen, ik wou ook iets doen maar ik had dan wel een een sportachtergrond door jaarlijks een paar zomerkwartjes te doen, aangezien ik geen geduld heb wou ik dus direkt iets doen en kwam bij het idee om ook eens een IM te doen, dan maar Wim gebeld en zo is de bal beginnen rollen. Hij deed wat hem gevraagd was en naar zijn mening was ik geslaagd in mijn opzet , ik finishte in langkawi, nadien was het lente en heb ik de draad vlug opgenomen om IM Nice mee te doen, ik heb niet alles afgewerkt wat de coach zei maar dit was doordat het mentaal “op” was. Tijdens de marathon heb ik ervaren wat het is als ge een mentale en fysieke patat krijgt (en opgave), Nadien tijdens de zomer heb ik het “uitgehangen” in de pretparken (met de nodige ijsjes) en gerust. Zonder begeleiding bij mij was er van dit alles geen sprake geweest. Ik heb geleerd ook dat ge eerst moet kunnen stappen voor ge kunt lopen en dat heb ik wat onderschat (letterlijk hier bijna), IM succesvol doen verloopt in stappen en kan niet zomaar van de ene dag op andere…. Ik kende wel de trainingsleer met lactaattoestanden maar ik ben er ,zoals zovelen, één die ze niet kan toepassen op mezelf. Bij Wim hoef je daar allemaal je hoofd niet meer over te breken, das zijne wereld , zelf al ben je iemand die 10 keer iets veranderd wil zien, nooit een probleem voor hem.
Ook geleerd dit jaar, als je éénmaal het evenwicht gevonden hebt tussen gezin en werk en sport, dat je pas dàn kan starten..Ook hierin moet ik Wim een pluim gooien, op het einde van zomer werden verschillende formules voorgesteld door hem, steeds weer moest het iets anders zijn voor mij, het was altijd iets, begon zelf aan alles te twijfelen, nooit was het een probleem voor hem om terug iets aan te passsen, alleen je moet het wel communiceren. En na 1 jaar cylus volmaakt te hebben weet ik dat het in 2008 plezant zal zijn ook al weet ik nog niet wat ik ga doen kwa wedstrijd, de trainingen die Wim mij mometeel liet doen hebben me weer “mentale frisheid” gegeven(4-5u per week) en de laatste weken hebben me geleerd dat ALS je een coach neemt op gelijk welk niveau, VETROUW HEM BLINDELINGS OF NEEM ER GEEN, dit wil niet zeggen dat je alles moet doen wat hij je laat doen, maar je moet wel aangeven wat je wil en in welk timeframe en hij zal daar altijd op verder (ver)bouwen en dat zal je op geen enkel voorgeprogrammeerd schema zoals in de boekskes vinden, het is méér dan alleen maar schemakes uitvoeren.

Georges De Ploey

Het is een mooi jaar geweest en mijn doelstellingen zijn bereikt die ik voor ogen had . De grootste was het finishen in IM Zurich . Welke ik voor mijn eerste Ironman behoorlijk heb gedaan in 10u47. De resultaten zijn wat ik verwacht had en zullen hopelijk voor volgend seizoen nog verbeteren . Dit alles heb ik ook te danken aan mijn coach Wim de Doncker die op tijd en stond mijn trainingsschema’s in mijn mailbox duwde . Hij gaf me raad op gepaste ogenblikken en steunde me op momenten dat ik het echt niet meer zag zitten en geen zin had om te trainen . Vooral de kalmte die hij heeft en kan overbrengen naar zijn atleten is enorm stimulerend voor mij . Spijtig dat ik wegens een enkelblessure de laatste wedstrijd in Deventer heb moeten missen , maar voorts mag terug blikken naar een geslaagd seizoen . Voor volgend jaar zal IM Lanzarote en IM Florida mijn streefdoel zijn en misschien in Lanzarote kwalificatie voor Hawaï . Ook voor dat jaar zal Wim me opnieuw begeleiden naar mijn doel en misschien zit Hawaï in het vizier .

Stefaan Devliegere

Anno 2005, ergens op café is het begonnen. Als Bruggeling vroegen ze me of ik niemand kende die deel wou uitmaken van een TRIO om deel te nemen aan de kwart van Brugge. Ze hadden namelijk een zwemmer tekort. “Ewel, kzal kik da wel doen” rolde er toen uit mijne mond. Zo is het begonnen, de microbe van de triatlon sport had me beet, gedaan met het voetbal!!In 2006 stond ik voor het eerst aan de start van een kwart en heb ik uiteindelijk deelgenomen aan de MHC in 2006. Ik wou meer want op de lange afstand voelde ik beter, maar nog niet rijp om me meteen in te schrijven voor een IM. Dan maar een ¾ dacht ik. Na een lange speurtocht van geschikte wedstrijden op een zo laat mogelijk moment in het seizoen kwam ik terecht bij XL Gérardmer. Dat leek me een leuk wedstrijdje, inschrijven dus. Na hier en daar wat mijn oor te luister te hebben gelegd, bleek dat wedstrijdje behoorlijk zwaar te zijn. M.a.w. zonder begeleiding “niet verstandig”!!!

Via verschillende fora was ik op de hoogte van de diensten van Wimothy. Na wat heen en weer gemail zijn we van start gegaan op 1 januari 2007.

Nu eind September kan ik zeggen dat ik trots ben te “9h59m53s” te zien staan op mijn kast. De wedstrijd heb ik uitgelopen precies zoals ik wou : vlot ontspannen gezwommen, genoten van het zware maar o zo mooie fietsparcour en geen meter gewandeld maar afsluitend 3u9m gelopen en dat beneden de 10 uur!! Alle doelstellingen zijn bereikt en overtroffen. Thanks coach, jij was vaak de vervelende motivator met het verplichte schema, waardoor de drempel om aan de training te beginnen net iets kleiner werd. Jij was het die alles aanpaste wanneer ik er een paar (trainingen) had geschrapt. Jij was het die me vertelde dat ik niet moest panikeren. Jij hebt me geholpen Wim op iedere discipline. Jij was het die me bemoedigende berichten stuurde voor de start. Jij was het die me feliciteerde na de aankomst. Jij weet dat ik beter heb gepresteerd dankzij uw begeleiding. Ook “ik” weet het nu en ik raad allen aan het ook te ondervinden. En volgend jaar wil ik ook zo’n ijzeren vent worden en liefst beneden de 12 uur!!! Das pas straffe taal voor een bescheiden atleet, maar met een grote trainer!!!

Kristel Laureyssen

Sinds dit jaar werkte ik elke dag plichtsgetrouw het goed uitgewerkte schema van mijn 3coach op. Soms heb ik wel gevloekt omdat er nog eens een lange en zware fietstraining op het programma stond met een uurtje opwarmen als voorgerecht, een toer met den Haas of de beruchte Roove Boys uit Geraardsbergen als hoofdgerecht en dan als toetje nog eens een uurtje tegen 40km/u in Wims wiel langs de Dender terug naar huize De Doncker (oef, wat was ik blij dat ik Rimbaloe daar in de andere richting zag afkomen) of wat denk je van de 180km van de Cyclosportiv Le Criquillon, enkele dagen na een andere lange rit? Stiekem heb ik er toch van genoten. Dit jaar is de eerste keer dat ik met verschillende wielersploegen zoals ook de wielersploeg van Schilde heb meegereden waarvoor snoepie me een nodige duw in de rug heeft gegeven. Het maakt je niet alleen fysiek maar ook mentaal sterk en er is altijd wel iemand die onderweg iets leuks te vertellen heeft.

De zwem- en looptrainingen werkte ik meestal alleen af maar ook daar boekte ik vooruitgang. Vermits voorgaande testen bij Nottebohm hadden uitgewezen dat mijn hogere hartslagzones weinig of niet getraind waren, van nature uit ben ik dus een luie sporter, werden er ook meer intensieve trainingen ingelast wat een goed resultaat geeft. Wegens tal van omstandigheden (werk – familie ) moesten de plannen dikwijls opnieuw hertekend worden, waar Wim wonderwel steeds in slaagde. Keihard trainen zonder blessures en met resultaat. Mijn snelste marathon tijden een ironman stond op 4u08 en nu met Wim zijn schema’s behaalde ik mijn vooropgestelde doel om onder de 4u te lopen : In UK liep ik 3h52 op een loodzwaar heuvelend parcours !

Frank Herremans

Vorige jaren trainde ik er maar op los en stelde zelf mijn schema’s samen. Een korte samenwerking met een trainer, die geen rekening hield met mijn gezinsleven was geen succes. Elk jaar was ik veel te vroeg in vorm en in de zomermaanden was ik futloos en totaal ongemotiveerd. Sinds januari werk ik samen met Wim, met succes. Nog nooit was ik zo sterk op training, nog nooit bleef ik maar vooruitgang maken en wat heel belangrijk is : ik bleef gans het seizoen gemotiveerd trainen. Steeds staat hij klaar om in te spelen op onvoorziene omstandigheden, waarmee iedereen vroeg of laat mee te maken krijgt. Ook heb ik samen met hem mijn eerste wedstrijd zelfs gewonnen !! ( een run-bike ). In zundert mocht ik op het podium na aan de leiding gelegen te hebben. In Brasschaat had ik superfietsbenen, in A’werpen superloopbenen. Nu nog hopen dat ik es eindelijk goed scoor op de ironman in de UK en daar zowel in fietsen als lopen sterk ben.

Jan Syryn

Al jaren waren verschillende mensen me aan het vragen waarom ik eigenlijk geen triatlon deed. Ik kan redelijk wat zwemmen, het moutainbiken ging me ook goed af, dus enkel ‘een beetje’ lopen en klaar is kees zou je denken.
Vorige zomer had ik de beslissing genomen triatlon te gaan doen. Ingeschreven in een triatlon-club en me tegelijk ingeschreven voor de IronMan van Zurich. Ja, geen half werk voor deze jongen. Ik ging een beetje lopen in de week, naast mijn zwem-trainingen (voor fietsen had ik geen zin na het zware mtb-seizoen van de afgelopen zomer). Met Kristel gebabbeld die toen bij ons in Toulouse logeerde, en me adviseerde waarom ik niet met Wim eens ging babbelen om toch teen en tander op de rails te krijgen. Dat lopen wou namelijk maar niet vlotten: ik had meer geen goesting om die schoenen aan te trekken dan wel.
Tijdens een gezamenlijk looptoerken met Wim tot een vergelijk gekomen: hij zou me vanaf 1 januari gedurende 6 maanden klaarstomen dat geleid heeft tot een uitstekend resultaat in Zurich. Er zat een duidelijke opbouw in de schema’s. In het begin waren mijn looptrainingen ‘kort’ (max 1 uur) en geleidelijk ging dat naar de 2 uur en meer. Daardoor heeft mijn lichaam zich (tegen de limieten) kunnen aanpassen voor de zware belastingen die het toch krijgt. Later kwamen de fietstrainingen erbij waardoor ik terug die fiets op ‘moest’.
Ik sta niet gekend als een ‘slappe’ of een watje, en doe al jaren sport zodat ik hard en veel trainen gewoon ben, maar gewoon het idee dat er iemand tijd maakt om schema’s op te stellen en je ‘beloofd’ hebt dat je die ook gaat uitvoeren, was voor mij al voldoende om toch maar die schoenen aan te trekken en de ‘verplichte’ sessie uit te doen. Meestal is het wel zo dat, eenmaal bezig ik er wel plezier in kreeg, maar het schema hielp me toch enorm om uit die startblokken te geraken.Ik mag ook niet vergeten te vermelden dat mijn madam op de hoogte was van mijn schema en me af en toe het huis uitgeduwd heeft om toch maar de training te doen (ook al was het ‘te regenachtig’ of ‘ te koud’ of gelijk welk ander excuus).
Dus je ziet, ook al ben je een ervaren sporter, het gebrek aan kennis van de 3 sporten kan je parten spelen (ik wist totaal niet hoe een loop-opbouw werkte), en de wetenschap dat er een trainer achter je staat, geeft je dat beetje extra inzet om ook die dal-momenten door te komen. Mij heeft het alleszins geholpen.Bedankt Wim en tot de volgende IM samen aan de start. (jaja, ook deze jongen lijkt gebeten door het -virus)

Xavier De Buck

Nadat ik mijn broer voor verscheidene kwarttriathlons had zien trainen en uiteindelijk zag deelnemen & finishen, vroeg ik me af of het mogelijk zou zijn om zelf ooit zoiets te doen. Alhoewel ik toch iets van een sportieve achtergrond had, wist ik dat ik dit niet alleen zou kunnen verwezelijken. Zijn talrijke wedstrijden, opgedane ervaring en ongelofelijk enthusiasme voor de triathlonsport waren voor mij de beslissende factoren om Wim De Doncker’s 3coach diensten in te schakelen. Er stond nogal wat werk voor de winkel maar dankzij zijn begeleidende en flexibele trainingschema’s die ik desondanks mijn full-time job zoveel mogelijk probeerde te volgen kan ik na amper 10 maanden zeggen: hartelijk bedankt Wim voor al je hulp! Ik zou nooit de finish van de Ironman Zwitserland hebben gehaald zonder jou! Ik kijk al uit naar het volgend triathlonseizoen (en ik beloof je nu reeds je schema’s nauwkeuriger te zullen volgen!) “Train ze” inderdaad!

Michel De Buck

Dit jaar liep ik mijn eerste Ironman (Zwitserland) uit. Mijn deelname kwam in gevaar door een knieblessure (opgelopen door het verkeerd monteren van m’n fietsplaatjes) die de kop opstak een paar weken voor de start. Mijn lopen werd daardoor tot een absoluut minimum beperkt en ik ben er rotsvast van overtuigd dat ik de afsluitende marathon kon uitlopen dankzij de tal van verschillende looptrainingen opgelegd door Wim de maanden voordien. Doordat hij gezorgd had voor een goede basis eerder op het jaar viel al mijn trainingsarbeid niet zomaar in het water tijdens m’n loopinactiviteit. Door de immense ervaring bleef hij koel en overtuigd van m’n deelname/kunnen.
Na verloop van tijd voel je de progressie die je maakt aan de hand van de trainingsschema’s die door de afwisseling nooit hetzelfde zijn. M’n tijd kan stukken beter en ben ervan overtuigd dat ik die zal verpulveren in de toekomst

Wim Verdeyen

Na dat ik via de lotterij een ticket gewonnen had voor Hawaii 2005 en daar mijn eerste volledige had volbracht, probeerde ik verder te werken naar Frankfurt 2006. Voor Hawaii werd ik begeleid door een vriend van de triathlonclub. Desondanks het redelijk geslaagde debuut voelde ik me niet helemaal ok met de trainingsmethode. Na mijn ervaring op Hawaii wist ik dat ik dus een andere aanpak nodig had. Ik ging op zoek naar iemand met wat meer ervaring op de lange afstand, na wat zoeken op het net kwam ik bij Wim De Doncker terecht. Na het ontvangen van de eerste schema’s was het al direct duidelijk dat dit een andere manier van trainen was. Er werd veel rustiger opgebouwd waardoor ik later ook grotere volumes aankon en dit met het uitblijven van kwetsuren. De trainingen waren afwisselend en paste perfect in mijn drukke levensstijl. Twee kids en drukke job. Waar nodig werd aangepast. Er werd eerste een grote basis gelegd waar dan later intensiever werd op verder gewerkt. Ik voelde me sterker en sterker worden en was klaar voor de grote dag. Tot ik in mei een longontstekking overkreeg van mijn dochter, en bijna mee het ziekenhuis in vloog. Drie weken dus geen trainingen, hopelijk kon ik nog deelnemen in Frankfurt. Als ik de trap opging stond ik boven uit te puffen dat zag er niet goed uit. Wim kalmeerde me en vertelde me dat er nog tijd genoeg was, ik volgde dus nauwgezet zijn raad op. En hij kreeg gelijk. Na een geslaagde repetitie tijdens de MHC stond ik desondanks de longontsteking in mei op 23 juli aan de start te Frankfurt en dit veel sterker dan in Hawaii. Door het leggen van de grote basis in het begin was ik in staat om snel terug conditie op te bouwen na de longonsteking, een normale mens had nu nog last. Mijn dokter stond versteld dat ik hier zo snel van gerecupereerd was. Alleen ben ik niet geslaagd mijn goede conditie om te zetten wat uiteindelijk een discipline op zich is, gebrek aan wedstrijdervaring. Dit kan een coach je echter maar gedeeltelijk meegeven. Wim heeft me tijdens de debriefing op mijn fouten gewezen wat nogmaals zijn meerwaarde als coach aangeeft. Persoonlijke coaching is nooit goedkoop, maar de kwaliteit staat zeker in verhouding.”

Jef Van Roosbroeck

Bedankt Wim voor je goede schema’s (hoewel ik ze beter had moeten opvolgen want ik heb dikwijls nog een ‘klein beetje’ meer gedaan, met alle gevolgen van dien natuurlijk). Maar ik heb vooral je opvolging en goede raad ook wel weten te appreciëren. Bovendien zijn kleine tips soms ook van goud: ik heb in Hawai tijdens het lopen niets anders dan water en cola gedronken en ik heb voor het eerst eens goed gelopen en vooral geen last van m’n maag gehad. En tot slot, maar eigenlijk het belangrijkste: nooit panikeren. Daar die ambetante blessure had ik eigenlijk een beetje de moed verloren, en was ik echt wel aan het twijfelen of ik het wel zou halen. Dan is iemand die zich de situatie perfect kan inbeelden en die heel flexibel de schema’s aanpast, van goud waarde. Dus nu hoop ik dat ik je veel werk ga bezorgen door je aan anderen aan te prijzen om hen te helpen bij de opbouw van hun programma. Groeten en veel succes met je volgende ‘ondernemingen’.

Diederik Ampe

begin oktober startte ik opnieuw met de trainingen naar dit triatlonseizoen toe. na enkele maanden was er sprake van enige progressie en nog een paar weken later bleek dat ik steeds rond hetzelfde niveau bleef hangen. tijd om een coach aan te spreken dacht ik. na wikken en wegen heb ik gekozen voor 3coach Wim De Doncker. zijn ervaring als ironman atleet en topprestaties op zowel de lange als korte afstand gaven de doorslag. samen besloten we om mij alsnog in te schrijven voor IM UK in sherborne. bij de eerste schema’s merkte ik dat ik heel anders zou gaan trainen. soms trager soms sneller en veel gevarieerder dan ik eigenlijk vroeger deed. lange duurtrainingen bleken plots niet meer saai te zijn. na een 6-tal maanden bleek uit zwem , fiets en looptesten dat er enorme progressie was geboekt. zowel mijn tijden op de korte als middenlange afstand waren een heel stuk scherper dan vorige seizoenen. 20/08/06 was het hoofddoel vd trainingen, IM UK . vooraf zou ik dergelijk loodzwaar parcours getekend hebben voor een eindtijd rond de 12 uur. ik heb de finish gehaald in 11:16:27 ! een verbetering van 1/2 uur op mijn tijden van vorige ironman wedstrijd en dit op een veel zwaarder parcours. alsook kon Wim ,met al zijn ervaring op de ironman, mij heel veel bruikbare tips meegeven wat materiaal en voeding betreft. volgend jaar staat ironman austria reeds op het programma . thanks Wim

Ben Van Mol

Twee jaar geleden zag ik voor het eerst de finish van een Ironman van dichtbij. Enkele clubleden gingen van start in Klagenfurt voor hun eerste triatlon over de volledige afstand. Helemaal onder de indruk van het hele gebeuren wist ik meteen waar ik twee jaar later van start wilde gaan. Vol vertrouwen begon ik te werken aan de lange weg naar dit evenement: als een gek begin je te trainen, schema’s op te stellen, je weg te verliezen in alle mogelijke websites, artikels en boeken…tot je beseft dat je hulp nodig hebt! Ik vond het belangrijk om een trainer te hebben die zelf over de nodige ervaring beschikt. Met de wedstrijdervaring van Wim zat ik dan ook meteen juist. Op mijn vele vragen en problemen rond training, voeding, mentale coaching en al wat bij de voorbereiding komt kijken, kreeg ik steeds een uitgebreid antwoord. Er werd veel tijd gestoken in het bepalen van de juiste trainingsintensiteiten en regelmatig werd het schema bijgestuurd naar mijn werk- en leefritme. De aangename trainingen en de vooruitgang die je boekt motiveren van bij het begin. De resultaten bleven dan ook niet uit: op alle wedstrijden presteerde ik merkelijk beter dan voordien en vooral: ik finishte de Ironman zonder problemen in 9u54…onder de vooropgestelde 10u! Volgend jaar staat Frankfurt al op het programma…met Wim, no doubt about it!”

Eric Huyghebaert

Eric Huyghebaert – In 2004 startte ik in de Ironman van Klagenfurt. Het was mijn 2e triatlon over de volledige afstand en ik was er zonder enige ambitie. Tot mijn grote verwondering eindigde ik op slechts 8 minuten van een startplaats in Hawaii. Logischerwijze werd dit mijn doel voor 2005, maar ik was er van bewust dat er eens deftig aan mijn trainingsmethode gesleuteld moest worden en daarom deed ik beroep op de ervaring van Wim. De schema’s die ik voorgeschoteld kreeg leken gemakkelijk omdat er veel getraind werd aan lage intensiteit maar op het einde van de week was ik elke keer blij als ik het vooropgestelde schema gehaald had. Niet te onderschatten, dus. Maar de vooruitgang liet niet op zich wachten en ondanks de nadruk op de lange afstand, boekte ik zelfs vooruitgang op de korte afstand in het zwemmen en fietsen. Training combineren met familie (3 kinderen) en een full time job is niet gemakkelijk, maar Wim kon de schema’s altijd aanpassen bij onvoorziene omstandigheden zodat op het einde het plaatje altijd paste. En last but not least, het belangrijkste voor een coach; ik heb Hawaii wel degelijk gehaald en in Hawaii kon ik bevestigen dat het geen gelukstreffer of een “goeie dag” was maar de vrucht van een degelijke trainingsarbeid en -begeleiding.

Guy Buyens

Na een aantal kwarten en halves wist ik al wat ik wilde: de volledige. Als je pas op latere leeftijd aan deze sport begint maak je een sprong in het onbekende. Voor kwart en halve is dit misschien nog alleen te doen, maar als je de stap wil zetten naar een volledige is begeleiding meer dan aan te raden. En waar dan beter te rade gaan bij iemand die een enorme ervaring op dit vlak heeft en over alle facetten van triatlon een expert te noemen is. Plezante aan werken met Wim is dat hij precies weet tot wat je in staat bent en schema’s gaat opstellen die ‘gemakkelijk’ te doen zijn, op het eerste zicht… Solo zou je de meeste trainingen nooit doen omdat je er het nut niet van inziet. Integendeel, je zou steeds sneller en intensiever willen te werk gaan met de zekerheid dat je vroeg of laat ‘crasht’. Als je de schema’s volgt voel je dat je vooruitgaat en je weet dat je op een goede manier deze sport aan het beoefenen bent. Door omstandigheden heb ik in 2005 aan geen wedstrijden kunnen deelnemen, maar volgend jaar ben ik reeds ingeschreven voor Frankfurt & Florida !

Peter Waeyenberge

Ik wou U persoonlijk danken voor de informatie die ik via Chris Beirnaert heb mogen ontvangen betreffende mijn deelname aan de IM Triatlon te OOSTENRIJK en voor de informatie die ik via Uw website heb mogen delen. Voor een eerste deelname mag ik tevreden zijn. Mijn resultaat: 10′.40” . 495 ste plaats op 1766 sporters die aangekomen zijn (2000 deelnemers). Mijn “overwinning” is ook aan U te danken! Veel informatie verkregen via uw website heb ik toegepast (pilletje motilium, drinkbeker gel, suiker- en drankopname, gebruik van vaseline, training laatste week,..) . Zoals terecht wordt opgemerkt is voeding en drinken belangrijk. Ondanks een korte voorbereiding (08-tal maanden) ben ik er toch in geslaagd om de IM uit te doen met een goed resultaat