Zondag staat in Panama een Ironman 70.3 op het programma. Zijn daar zeker van de partij, de Uplacers Bert Jamaer, Tine Deckers en Sofie Goos.  Zij zullen het in hun nieuwe, iets minder groene uitrustingen, moeten opnemen tegen een sterk deelnemersveld.  Ik noem maar enkele namen, Lieto, Henning, Reed, … en bij de vrouwen, good old Badmann, Neath, Van Vlerken, Wee, …
…en misschien komt daar ook nog ene Lance Armstrong bij.  Hij stuurde gisteren een you tube link de wereld in van Van Halen met het liedje “Panama” nadat hij eerder al deze stuurde:”Reading @nytimes travel section. Rates top 45 places to travel to in 2012. Panama is # 1. Hmm, interesting.”
Op de deelnemerslijst staat hij in elk geval niet, maar een mens als Armstrong zal wel een daginschrijvingske mogen doen zeker?

Norseman, Celtman, vanaf volgend jaar september 2013 mag je in dat rijtje van extreme triatlons nu de “Horseman Xtreme” toevoegen. Deze volledige triatlon gaat door in het zuiden van Engeland in de buurt van het Dartmoor National Park.

Zwemmen doe je in Roadford Lake waarna de 180km fietsen 3700 hoogtemeters overbrugt. Het lopen is wat ze ginder noemen een “mixed terrain” run. Komt daar nog bij dat in deze regio de weergoden zeer extreme omstandigheden kunnen voorschotelen. Genoeg ingrediënten dus om je wedstrijd Xtreme te noemen.

Meer info vind je hier

Na het stoppen van het Kommerzbank team vindt na Marino, nu ook Timo Bracht onderdak in een nieuw opgericht triatlon team.  Het 21Run.com triatlon team.  Het team bestaat uit 4 atleten.  Naast Bracht is er ook nog Jan Raphael, Horst Reichel en Georg Potrebitsch.  Hun doel is zoveel mogelijk podiumplaatsen versieren op de midden -en lange afstandswedstrijden.

Eind januari, het is winter .. én toch ..
Colpie en Stefaan ‘werken eraan’. Ieder op zijn manier.
Pas nu is de eerste winterprik in aantocht. Zeker een meevaller voor ons Belgen.

Stefaan Devliegere zet zijn blog dan ook in het thema “we werken hard”

Stefaan in Nice

Het is nu zo’n twee maanden geleden sinds mijn laatste update. Ondertussen ben ik al een goeie 3kg lichter en hebben we de feestdagen overleefd. De trainingen beginnen te vlotten. Tussen kerst en nieuw zelfs een stevige week gekend van een 20 uren.

Ook mijn planning is wat gewijzigd voor dit jaar. Eventjes heeft het er naar uitgezien dat ik niet ging starten in Frankfurt. Daar zijn de tickets (zoals jullie wel gelezen zullen hebben) gedaald naar 75 en dat betekent dat voor mezelf de lat nog hoger komt te liggen (en die lag al behoorlijk hoog).

Plotseling leek het alsof ik mijn droom voor Kona alweer in de frigo kon stoppen ipv aan 40° te gaan lopen. Hoe kan ik in godsnaam onder de 9u22 geraken? Uitschrijven dan maar en iets anders zoeken? Plotseling kwam Zweden zich vervoegen op de IM kalender!! Iets nieuws, zal ik dat dan maar proberen en eventueel in combinatie met Wales opnieuw en alles op volgend jaar zetten???

Nope, het is Frankfurt gebleven EN Zweden geworden en we zetten alles op dit jaar!!! We gaan ervoor!! 3coach overtuigde mij, mijn ambitie en 9u20 moet mogelijk zijn, mits …… nog harder gaan werken en ons game-plan hebben we al aangepast, het 6 maanden schema is uitgetekend en ik heb er zin in. Ik start dus zeker in 2 IM’s dit jaar en hopelijk een derde. Ja, zelfs al haal ik het in Frankfurt, dan nog ga ik naar Zweden.
Ik zie het volledig zitten. Aan motivatie geen gebrek. Ik wring me in duizend bochten om alle trainingen gedaan te krijgen. Zoals jullie misschien wel weten heb ik een druk leventje momenteel en ben met vijf verschillende dingen tegelijk bezig, maar we geven niet op!!
Ik wil daarom op voorhand al mijn vrouwtje bedanken voor alle opofferingen.
Want zonder haar = GEEN AMBITIE

Tot binnenkort voor een nieuwe update,
Stefaan
-3kg

De Colpie had de laatste week andere dingen aan zijn hoofd .. 

Colpie

Hey X’-tian,

De pijn aan knie lijkt voorgoed van de baan en het lopen begint al aardig te lukken. Heb me bij John van Athletefitting nieuwe loopschoenen aangeschaft (Brooks) en ik loop nu ook weer een stuk comfortabeler. Alles gebeurt wel nog altijd zeer rustig!
In het zwemmen heb ik onlangs een lactaattest uitgevoerd en het resultaat was aardig. Kleine vooruitgang ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar. Nu nieuwe en iets snellere trainingstijden gekregen.
Fietsen bestaat ook uit vrij korte en rustige sessies. Sedert deze week staan er enkele blokjes op het menu op kracht maar aan lage hartslagen.
Ik blijf in deze periode soms nog met het gevoel zitten dat ik net iets te weinig doe, maar het seizoen is nog een eindje van hier en dus is het misschien maar beter zo.
Mijn wedstrijdkalender is nog niet helemaal klaar, maar om praktische en financiële redenen zal het ongeveer een kopie worden van het vorige seizoen.

Ondertussen is ons gezinnetje thuis verrijkt met een prachtige dochter “LOTTE” (geboren op 22/01/2012 om 7u57) en vraagt het nu wel een extra planning om alle trainingen zo goed mogelijk uit te voeren. Voorlopig is Deborah wel nog thuis, dus lukt het wel. De lastige dagen in de kraamkliniek zijn nu toch al gepasseerd en ik zat deze week in een rustweekje en dat kwam eigenlijk wel goed uit!

Laat de nieuwe trainingsblok maar komen!
 

Proficiat Bart! First things first!!

Ikzelf ben nog steeds op zoek naar mijn vroegere loopbenen
Heb het over een andere boeg gegooid! Volgende week meer hierover!

En ondertussen nog wat logistieke beslommeringen met de XKR op 25 februari. Komen hé mannen, én niet vergeten vooraf in te schrijven

Train ze!
Grtz X’-tian

Armstrong deed dit weekend nog eens mee aan een zwemwedstrijd. Op een meeting  zwom hij de 500 vrije slag. Hij liet op twitter de mensen raden wat voor tijd hij zou zwemmen.  25 jaar geleden als 15jarige zwom hij over die afstand 4’51. Nu op 40 jarige leeftijd was hij toch wel wat nerveus liet hij weten. De dag voor de wedstrijd deed hij nog een fietstraining van een goeie 150km in 4u30, dus van enige vorm van taper was er zeker geen sprake .
Dat de Amerikaan het zwemmen na 25 jaar nog steeds niet verleerd is, bewijst zijn tijd 5’08″.
“5 minutes  and 8 seconds of torture” voegde hij er nog aan toe.

Merk wel op dat dit een 500 yards is en dat je er gerust 30 sec of meer mag bijtellen om zijn tijd op de 500m te kennen.

Hier de uitslag

Marino Vanhoenacker, lid van het Scott global professional traithlon roster en Tine Deckers van het Uplace triathlon team hebben hun eerste wedstrijd van het seizoen er op zitten. In East London hebben ze beide meegedaan aan de Spec Savers Ironman 70.3 Zuid Afrika. En met succes.  Marino pakte al direct sterk uit en werd eerste met meer dan 6′ voorsprong op Schildknecht. Hij deed dit met een zelden geziene gemak. Platte band op de fiets – doorduwen begin lopen en voorsprong naar + 11 minuten jagen om vervolgens zeer rustig uit te lopen.
Tine wist zich knap op de 3de podiumplaats te nestelen op 6′ van winnares Jodie Swallow. Zelenkova werd 2de.

Alle uitslagen vind je hier

We zullen Chrissie Wellington dit jaar niet zien deelnemen in een Ironman wedstrijd.  Ze neemt even een pauze.  Dat schrijft ze op haar website.  Ze wil meer tijd vrijmaken voor andere zaken, zoals haar biografie die uitkomt, zich inzetten voor liefdadigheidsorganisaties, de sport promoten in de UK en andere zaken binnen en buiten de triatlon uitproberen.

Hier kan je het bericht lezen.

Het “Be Gold” project : samen schitteren op de Spelen.  De Olympische Spelen van 2016 wel te verstaan.  Het project moet ervoor zorgen dat talentrijke jongeren uit verschillende sportdisciplines een optimale begeleiding krijgen door het aanbieden van :

·         trainingsopvolging door experts

·         deelname aan elitestages

·         deelname aan buitenlandse wedstrijden

·         medische omkadering

·         wetenschappelijke omkadering

Ook triatlon is opgenomen als 1 van de sportdisciplines. 3 atleten zullen deel uitmaken van het Be Gold triatlon project. Charlotte Deldaele, Sofie Hooghe en Jelle Geens. Doel is een top 8 plaats op de Spelen van 2016.

Tijdens een promotie trip in Canada heeft Armstrong in niet mis te verstane woorden gezegd dat hij zijn blik gericht heeft op Hawaï 2012. Toen hem gevraagd werd wat hij dacht van een deelname aan het wereldkampioenschap op de big island zei hij :”It’s interesting, it’s appealing”  “How possible is it to do well? I don’t know. That’s what I’m exploring.”

Armstrong is dus aan het trainen om te zien hoe snel en hoe ver hij kan geraken .
Ook op zijn twitter account komen er regelmatig tweets binnen van de lange trainingen die hij aan het doen is. Zoals deze :”Ran 15mi today. Scenic, Lake Austin, 7 mile loop around Town Lake, back home on Shoal Creek trail.”
.. en hij zegt zelf :”“It does not take a rocket scientist to say this guy’s training for something,”

Ik verwacht dat hij één dezer dagen gaat bekend maken waar hij aan een Ironman gaat deelnemen! Het gerucht gaat al een tijdje dat hij in Nice gaat meedoen, maar tis maar een gerucht hé.

90 jaar is de oudste nog actieve triatleet ter wereld.  Arthur Gilbert (wat wil je met zo een achternaam) voormalig helikopter ingenieur, begon een goeie 20 jaar geleden met de sport en houdt er sindsdien een strak schema op na. 3x per week naar de gym, 40km fietsen op zondag en elke dag 50 baantjes zwemmen.  Als extra motivatie probeert hij via zijn sport  geld in te zamelen voor leukemiepatiënten. De man heeft intussen al een 40-tal sprint triatlons op zijn naam staan en doet die “the old fashioned way” zoals het hoort, in een Speedo.

Er is dus nog toekomst voor ieder van ons

Lees hier het volledige artikel

In the road to Kona, chapter III komen Bart Colpaert en Glenn Vekemans aan het woord. Beiden legden in 2011 een schitterend parcours af. Ze hebben nog heel veel honger om in de toekomst te schitteren .. Zeker Bart heeft na Frankfurt en zijn knal-swim-prestatie in Hawaii de smaak volledig te makken! Evenwel moet hij een kleine tegenslag overwinnen. Maar zoals jullie hieronder lezen kijkt Bart vooruit ..

Bart Colpaert

Bart Colpaert

Zoals jullie wel weten ben ik geopereerd aan de knie. De pijn die ik in Hawaï voelde was dus toch serieuzer dan we dachten en aangezien de cortisone spuiten niet hielpen was een operatie de enige optie. De laatste weken heb ik dus niet echt zot veel kunnen uitsteken.

Eerste dagen echt volledig platte rust. Na 10 dagen mochten de nietjes eruit en kon ik beginnen aan de kiné. Aanvankelijk wel wat stram en pijntjes, maar dit ging elke dag beter en beter. Ben nu ondertussen 4 weken na de operatie en kan toch al een aantal keer per week zwemmen en ook een 3 tal keer op de rollen fietsen. Ook aqua-joggen lukt aardig.

Ik kijk er wel naar uit om de eerste keer terug te lopen. De dokter had vooraf gezegd dat ik mocht rekenen op een termijn van 4-6 weken. Op aanraden van Luc (nvdr Luc Van Lierde is Bart’s nieuwe coach) ga ik niet te voortvarend te werk gaan en rustig opbouwen. Ondertussen heb ik nu toch al 2 keer pijnvrij kunnen lopen, maar wel met zeer stramme spieren tot gevolg nadien. Ik heb voor volgende week een afspraak gemaakt bij podologe en triatlete Veerle D’Haese om mijn voeten eens te bekijken en eventueel iets aan mijn schoenen en/of zolen te veranderen. Doordat ik blijkbaar met een beenlengteverschil zit in mijn onderbeen is de link naar kwetsuren snel gemaakt en wil ik me dus bijgevolg goed informeren naar volgend seizoen toe. Voor de rest probeer ik aardig wat te zwemmen en een 2 à 3 tal keer te fietsen per week. Probleem door mijn operatie zal wel het gewicht worden. De batterijen van onze weegschaal zijn plat en ik durf er niet direct nieuwe insteken. Ga eerst wat trainen …

Grtz Bart.

Glenn Vekemans

Glenn Vekemans

Hey iedereen,

Christian vroeg me of ik dit jaar ambitie had om terug in Hawaii te starten?
Ik kan al onmiddelijk duidelijk stellen dat het zeker niet zo evident is om met een ja/neen antwoord te komen.
In 2011 heb ik me voor het eerst op de volledige afstand kunnen testen in Zurich waar ik me buiten verwachting heb kunnen plaatsen voor de deelname in Kona.
Omdat het de eerste keer was heb ik dit zonder twijfelen aangenomen en ben ik er ook volledig voor gegaan.
In de toekomst kan ik al zeker vertellen dat het niveau binnen de age-groupers enorm hoog is en dus niet altijd even evident is om een slot te bemachtigen, denk maar aan onze coach Christian die kan bevestigen dat in alle age-groups een stijgend niveau heerst. Buiten de fysieke factor waar je je op kan voorbereiden zijn er nog twee factoren die voor mij bepalend zijn om naar Kona af te reizen; nl. het financiële kostenplaatje om te starten en er te verblijven zijn zeker niet te onderschatten, tot slot zullen de sociale omstandigheden de doorslag geven om bij kwalificatie te starten of niet.
Voor diegenen die de kans krijgen om er te starten en daar nog nooit hebben kunnen deelnemen mag ik zeggen; zeker doen! Het grote verschil met de andere wedstrijden is vooral de entourage voor en na de wedstrijd. Er heerst een zeer aangename sfeer in en rond Kona wat volledig tot een Ironman stad wordt omgebouwd. Als alles wat mee zit zal ik zeker terug naar Kona afreizen. Het doel is om steeds beter te doen, maar ik besef wel dat er altijd iets kan tegen zitten en het minder gemakkelijk zal zijn om de tijden scherper te stellen. 

2012

Toch een kleine tegenslag om het seizoen aan te vatten, ik heb namenlijk men beide knieën door chapewerken aan een chemische verbranding geholpen. Paniek voor de start van men triatlonvoorbereiding voor 2012. Op het eerste gezicht zag het er niet goed uit daar ze van 3de graads-wonde en huidtransplantatie spraken, maar na deskundig onderzoek en het nemen van een scan bleken het diepe 2de graads wonden te zijn. Conclusie twee weken herstel en niets van sport doen, dit gevolgd door een ontspannen skivakantie zal me een enorme boost geven om vanaf 8 januari volledig gefocust te zijn op Regensburg. 
Na dit voorval zie ik toch weer hoe alles mee moet zitten om een feilloze voorbereiding te hebben, dit is het bewijs dat je niet enkel tijdens de wedstrijd gespaard moet blijven van tegenslagen maar ook op training of in het dagelijks leven kan er een enorme ommekeer aan je doel voorafgaan.
Gouden tip ; blijf steeds positief om iets te bereiken.
Men hoofddoel voor 2012 is om in Regensburg men PR; van 9u14 te verbreken.

Sportieve groeten en veel succes voor allen in 2012.
Grtz Glenn.

“A life without limits” zal het boek van Ironwoman Chrissie Wellington gaan heten.  Maar loop nog niet naar de betere boekhandel want het boek zal pas te koop zijn in mei 2012.
Volgens het persbericht zal het boek voor een stuk een soort van memoire zijn, een stukje zal een reisdagboek worden en natuurlijk zullen er 101 tips in staan over training, wedstrijdverhalen en wat er nodig is om een kampioen te worden zoals Wellington nu is.

Lees hier een stukje uit de press release

Langs de ene kant schieten de Tristar organisaties als paddestoelen uit de grond maar aan de andere zijde van de medaille is het niet altijd rozegeur en maneschijn.   Tristar Berlijn is niet meer, is eigenlijk nooit geweest,  en zal er ook nooit meer komen volgens het gekende concept.  Tristar en de plaatselijke organisatie (SCC Events) komen niet meer overeen en gooien de handdoek in de ring.  De wedstrijd stond gepland voor 1 juli 2012.  Atleten die reeds ingeschreven waren krijgen hun centen terug.

Lees hier de mededeling.

Ironman daarentegen boomt als nooit tevoren en Zweden heeft er een officiële Ironman bij. Op 18 augustus 2012 zullen waarschijnlijk redelijk veel atleten hier aan de start staan.

Website is hier.

Niet alleen Tristar gooit nieuwe “evenementen” op de markt.  Ook Ironman doet een duit in het zakje en gaat op bezoek in Scandinavië. Noorwegen haalt zijn allereerste  70.3 binnen.  Op 8 juli 2012 zal  Haugesund the place to be zijn.  Zwemmen in de Skeisvatnet, een klein meertje, waarna je met de fiets de kustlijn van de Noordzee blijft volgen om met het lopen te finishen in de haven van Haugesund. Inschrijven kan vanaf 14 december.

Meer info over de wedstrijd hier

In onze reeks zijn we aan de 2de aflevering toe.

Beginnen doen we vandaag met onze meest ambitieuze leerling

Enige tijd terug, in 2005 … “Het begon ergens op café …“
Hier kan je het artikel van weleer nog eens nalezen.
Stefaan plaatst zijn laatste periode onder het thema “VECHTEN”

De wedstrijd is gekend, Frankfurt dat was het. Ik heb het eens bekeken, ik heb nog een goeie 220 dagen om in topvorm aan de start te verschijnen van D-Day. Momenteel is topvorm of enige vorm echt ver weg. Ik worstel met tijdsgebrek en das niet handig als je in een bepaald ritme moet geraken. Toch blijf ik vechten om er een vaste lijn in te krijgen.  Er wordt getraind, maar niet zoals ik het zou willen en zoals het zou moeten. Maar er is verbetering in zicht . Ook vecht ik momenteel met “wat” overgewicht dat ik moet zien kwijt te geraken. Plan : 1kg per maand! Te beginnen per 1 december, ik laat jullie weten als het lukt.

Aan motivatie ontbreekt het me echter niet. Op de website van IM frankfurt is de deelnemerslijst out in the open. 451 records en ik moet om zeker te zijn van mijn slot bij de eerste 11 zitten, slik, maar mits een goeie dag haalbaar! Ik kan beginnen met alle tegenstanders te analyseren (en geloof me maar ik zal dat doen he), uitslagen opzoeken, tijden vergelijken, ….. Ik kom hier ongetwijfeld later nog op terug.

Ah ja motivatie, een kleine anekdote : deze maand ben ik 38 geworden en weet je wat ik gekregen heb van mijn vrouwtje? DVD reeksen om op mijn rollen te kunnen kruipen en top of the bill een loopshirt met de bedrukking “the road to Kona”. Als dat je niet motiveert, dan weet ik het niet meer! Super om zo gesteund te zijn.

Aloha en tot volgende maand

Stefaan (-1kg)

Onze eigen echte 3coach COACH WimVDWiele die heeft er zo zijn eigen visie over:

“Is de wedstrijd in Hawaii voor jou een doel op zich?”

Hawaii is geen doel op zich. Nee, niet in 2012. Hawaii geeft altijd een kick. Ik zal die wedstrijd zeker nog willen doen in de toekomst!
Terug een goede Ironman doen is voor mij dit jaar genoeg. Dit wil zeggen dat ik wel een ticket moet halen … maar ik zal het niet verzilveren

Aan boord hebben we ook Waldo Thienpont.
Niet alleen groot qua gestalte maar ook groot in talent en als mens …

Hey X’tian, net je mailtje gelezen. Héél interessante vragen hierin. Hopelijk vind je van mijnentwege ook een aantal interessante antwoorden.

Hawaii, de droom van elke triatleet om ooit, al was het maar één keer, te kunnen starten en finishen op die “heilige grond”. Ook was het mijn droom dit te kunnen doen en ik maakte het in 2003 waar.
Kort nadien had ik écht wel de ambities om naar Kona terug te keren, echter, ik moest mijn ambities steeds bijstellen naar “gewone” races tot uiteindelijk terug gezond worden, om dan later (dit jaar) terug een degelijk wedstrijdritme te zoeken. Vanuit dit perspectief zou het in 2012 de “ultieme comeback” zijn 9 jaar later (en 20 jaar triathlon!) terug Hawaii te kunnen finishen …
Echter, ik vraag me steeds meer en meer af of ik nu écht geen onbereikbare droom najaag … Zeker als ik de slottijden in mijn categorie bekijk …  Wat ik wél van plan ben is, alles uit het lijf te halen in Regensburg, maar of het voldoende zal zijn blijft de vraag…
Dan nog weet ik NIET of ik in dat geval van mijn slot zal aannemen… Huh?! Jep! Inschrijvingen voor Ironmans worden er niet goedkoper op, laat staan een Hawaii-onderneming … Het ruikt me de laatste tijd allemaal iets teveel naar uitgekookte “commercie”. Niettegenstaande het terugdenken aan Hawaii me nog steeds een zalig gevoel bezorgt en beelden van de race me nog steeds letterlijk kippevel bezorgen, lijkt het me beter je (en dan spreek ik wel voor mezelf) niet blind te staren op Hawaii, en andere horizonten in de triatlonwereld te verkennen. Zo deed ik dit jaar OceanLava op Lanzarote mee. En er zijn nog tal van andere mooie races die bijna letterlijk overschaduwd en platgewalst worden door de M-dot reus.

Mijn (alternatief)parcours:
• 27/05:1/2 Leuven
• 17/06:1/1 Regensburg
• 09/09:1/2 Gerardmer of (naar alle waarschijnlijkheid!) de OceanLava Lanzarote
• 09/10:1/2 Lac St. Croix (misschien)

ps De term “endurance” mag niet enkel slaan op tri- en duatlon, maar moet een algehele overkoepeling zijn voor véél méér uithoudingssporten, zoals openwaterzwemmen, cyclosportieven, MTB-marathons, trailruns, raids, andere multisportevents … Allemaal op zich uitdagingen .

dewaldo

Zoals de Waldo het komt te zeggen ligt de lat om in Hawaii te starten heel erg hoog.
Sommigen houden nooit af .. anderen zoeken het elders.

Eric Huyghebaert, Hawaii-finisher van weleer zoekt leuke alternatieven …

De triathlonwereld kan je opdelen in 2 kampen: zij die naar Kona geweest zijn en zij die er naartoe willen. En één keer dat je er geweest bent, kan je ofwel voorgoed verkocht zijn en er elk jaar opnieuw voor gaan (nietwaar X’-tian ) ofwel blij zijn het eens meegemaakt te hebben en terug te gaan naar de orde van de dag. Aangezien er diep in mij nog altijd een asociale anarchist sluimert was het niet zo moeilijk om de ultracommerciële Ironman-hype af te zweren en op zoek te gaan naar andere formats.
De ideale wedstrijd heeft volgens mij deze kenmerken: een mooi landschap, geen te verre verplaatsing (verplaatsing met het vliegtuig is uit den boze, ecologische voetafdruk, weet je wel) en liefst niet te veel deelnemers. Embrun komt daar al in de buurt. Een prachtig fietsparcours (op casse déserte juist voor de Izoard lijk je wel op de maan te fietsen), wel iets te veel deelnemers waardoor vooral de zwemstart een survival in het pikdonker is. Norseman heeft het allemaal; het landschap, de sfeer, de bestemming, … maar het leven is te kort om elke keer weer naar dezelfde plek te reizen, dus op naar een nieuwe ervaring: de X-Man tussen Eastbourne en Salisbury in Zuid-Engeland.
Deze keer gaan we volledig off-road, 180km met de MTB, dat wordt zwoegen. Van het landschap zal ik waarschijnlijk niet echt kunnen genieten daar we het grootste deel van het fietsen in het pikdonker afleggen (zwemstart om 19 uur). Dit wordt dus een stap in het onbekende, hopelijk is de organisatie op peil zodat dit ook een mooie herinnering wordt. En daarna … de uitdagingen liggen voor het grijpen:
• the Brutal in Wales
• de Celtman in Schotland
• de Altriman in de Franse Pyreneeën
• wie weet komt er ooit een full distance Nisraman

Allemaal wedstrijden waar ik ooit eens wil deelnemen.

Eric

Nvdr Eric, keep us informed!!!

Volgende keer vertel ik jullie zeker meer over mijn parcours “met vallen en opstaan”.
En van nog tal van ‘andere(n)’ verhalen

Grtz van jullie reporter van dienst,
X’-tian

Tristar gaat voor het eerst het kanaal over.  Milton Keynes is the place to be voor wie op 29 juli 2012 een 111 of 33.3 wil doen.   Milton Keynes ligt amper op 80km van Londen.  De wedstrijd vindt plaats op en rond het  Emberton Country park. Zwemmen in het meer in het park.  Fietsen, 3 rondjes in de omgeving van Milton met zijn vele pitoreske dorpjes en het lopen ten slotte gaat volledig rondom het Park. Tristar organiseert de wedstrijd samen met Big Cow events. Misschien ook leuk om te weten is dat de wedstrijd net 10 dagen voor de Olympische Triatlon op de Spelen zal doorgaan.

Tristar heeft op de 3 jaar dat het intussen bestaat maar liefst 25 wedstrijden op het programma staan in 15 verschillende locaties. Ook werd er even gesproken met de mannen van sport-events over het toetreden van de La Roche 111 tot het tristar circuit, maar de torenhoge kosten hieraan gekoppeld deden de onderhandelingen vastlopen. De inschrijvingen voor deze 111 in La Roche en Ardenne lopen als een trein en met meer dan 300 inschrijvingen reeds laat deze wedstrijd al de overige tristars ( behalve monaco en Worms ) ver achter zich…

Sophie De Groote was al één van de revelaties van het afgelopen seizoen. Met een aantal ereplaatsen in 70.3 races over de hele wereld  en in eigen land enkele overwinningen op de korte afstand.  Na een lang en zwaar seizoen koos ze Ironman Cozumel om haar jaar af te sluiten. Daarbovenop was het haar debuut op de volle afstand.  Met een 7de plaats in het zwemmen, 2de in T2 na het fietsen waarin ze toch ene Van Vlerken achter zich hield kon ze in haar marathon goed stand houden.  Enkel door een superlooptijd van  Sonja Tajsich schoof ze naar de 3de plaats in een tijd van 9u26. Een schitterende prestatie en zoals ze het zelf twitterde “supercontent en superkapot” . De overwinning bij de vrouwen was voor Simone Benz.

Bij de mannen ook 2 Belgen aan de start.  Uplacers Bruno Clerbout en Axel Zeebroek.  Bruno kon van een 20ste plaats na het fietsen dankzij een goede marathon oprukken naar plaats 8. Axel viel dan weer terug van een 7de in T2 naar een uiteindelijke 10de plaats.Overwinning bij de mannen was voor Michael Lavato.

Verder was er nog de 2de plaats van Elke Vanrenthergem in de F35-39.  Er stonden 9 Belgen aan de start in Cozumel.

Alle uitslagen hier

De triatlonsport in Nederland krijgt volgend jaar een eredivisie. De Nederlandse triatlonbond heeft hiervoor afspraken gemaakt met vijf evenementenorganisaties, waardoor er volgend jaar een teamcompetitie ontstaat. Daarin strijden de sterkste verenigingen tegen elkaar. De komende jaren moeten er meerdere divisies komen, met een promotie/degradatie-regeling.

De Eredivisie Triatlon is gebaseerd op succesvolle competities in Frankrijk en Duitsland. Per team zullen in elke race vier atleten starten en hun gezamenlijke resultaten bepalen de ranking. Het snelste team over de vijf wedstrijden mag zich winnaar noemen.

De wedstrijden die voor de competitie gaan tellen zijn de UT-Triatlon Enschede, NK sprinttriatlon Groningen, de (sprint)triatlon van Stein, de NK olympische afstand in Veenendaal en de Holland Triatlon Almere (teamestafette).

Lees hier meer.

Met dank aan 3coach-Martijn voor de tip
14 november, X’-tian

Sinds 1978 al wordt er in Hawaii de Ironman geörganiseerd. Op zaterdag 13 oktober 2012 is dat niet anders, en zullen er weer een tig aantal landgenoten aan de start staan .. waaronder enkele 3coach’ers.
Ik heb de eer de spits te mogen afbijten. In Wales kwalificeerde ik me als eerste van ons team. Alleen is maar alleen, en ondertussen droomt menig atleet om mee te gaan. Sommigen dromen luidop, en anderen dromen stillekes om er eens bij te zijn

De volgende maanden brengen we via onze site het wel en wee van verschillende 3coach-atleten op hun weg naar Kona.
Met Stefaan Devliegere hebben we alvast een eerste serieuze kanshebber.
Stefaan steekt niet onder stoelen of banken dat hij resoluut traint om er in 2012 bij te zijn. We vroegen Stefaan een eerste verslagje ..

Het was even slikken toen Christian me vroeg om mee te werken aan deze artikels.
Boef, het seizoen is nog niet begonnen en de druk is er al .  Ja hoor, ik droom al een tijdje van kwalificatie en ik zou niet liever willen dan naar het eilandje te vliegen volgend jaar. Maar een zekerheid is het voor mij absoluut niet. Toch ga ik er vol voor. Waar? In Frankfurt en ik kijk er naar uit. Ik kies deze wedstrijd voor verschillende reden, maar de belangrijkste is het aantal beschikbare tickets . Daar zijn er normaal gezien in de categorie 35-39 ongeveer 15 startplaatsen te verdelen. Ik hoop er daar eentje van te verzilveren, maar zal daarvoor een stevig PR moeten neerzetten. Ik mik op een tijd van 9u30. In ideale omstandigheden en vorm voel ik dat dat er wel ergens inzit. Een zwemtijd van 1u15 (inclusief de 2 wissels) een fietstijd van 5u (of net iets minder) en een super marathon van 3u15. Mmm klinkt mooi niet? Ach op papier is het altijd mooi en eenvoudig maar het in praktijk brengen zal wel niet zo eenvoudig zijn, maar we gaan ervoor!! Aloha 2012!!

Ook Bart Colpaert droomt ervan om volgend jaar weer aan de start te verschijnen.
We duwden Bart de micro onder de neus:

3coach: Hoe kijk je terug naar je Ironman van oktober ll?
De wedstrijd was super begonnen, maar helaas voor mij een grote ontgoocheling aan de finish. Van de moment dat ik op de fiets sprong voelde ik dat er iets niet klopte. Kwam nooit echt in het goede ritme en alhoewel ik de eerste 100km op de fiets redelijk kon standhouden vooraan de age-groupers heb ik nooit echt geloofd in de goeie afloop. Na het keerpunt in Hawi begin de miserie. Verval + rode kaart zorgden voor grote terugval. De marathon was een ramp. Voortdurend lopen moeten afwisselen met wandelen aan de bevoorrading. Na een aantal kilometers weer pijn aan de knie. Kwetsuur die na Frankfurt is komen opsteken en ervoor zorgde dat ik met een wel zeer wankele voorbereiding richting Hawaï trok. De ontgoocheling is nu wel wat veranderd in opluchting dat ik toch de finish behaald heb. Het heeft me wel gemotiveerd om er zo snel mogelijk revanche te kunnen gaan nemen.
 
3coach: Hoe kijk jij naar 2012? Waar denk je je voor 2012 te selecteren?
Ben nog nergens ingeschreven voor een Ironman volgend seizoen. En met het gekende probleem van de volzette wedstrijden heb ik niet veel keuzemogelijkheden meer als ik het niet te ver wil zoeken. Nice en Regensbrug staan waarschijnlijk nog open, maar moet er nog eens goed over nadenken. Doel is opnieuw kwalificatie voor Hawaï. Daarnaast de grotere Belgische wedstrijden zoals Brugge en Knokke. Misschien ook eens Antwerpen 70.3 en eventueel nog een 70.3 in een buurland. Target is opnieuw sprong vooruit te maken

Ondertussen weten we dat Bart geöpereerd is aan de knie en momenteel revalideert. Met coach Luc Van Lierde hopen we dat Bart een verlengstuk breit aan zijn 3coach-begeleiding, en als 3coach sympathisant lezen we wellicht nog meer nieuws in onze volgende blogs.
 

Nog 335 dagen te gaan
Grtz X’-tian

Tristar blijft zijn “brand” uitbreiden.  Na Deauville, Lyon en Monaco krijgt Frankrijk er nog een 4de bij.  De filmstad Cannes zal op 29 april 2012 een Tristar 111 en 55.5 organiseren.  Zeezwemmen, een stevige 100km fietsen waar zeker het verschil kan worden gemaakt en dan 10km lopen op wegen waar ‘s werelds grootste acteurs ooit een voet gezet hebben.

Ook in Oostenrijk heeft Tristar nu voet aan de grond.  Het plaatsje Salzkammergut, hadden ze geen makkelijkere plaatsnaam kunnen kiezen aan de Attersee met in de buurt Salzburg en Linz pakt op 3 juni 2012 uit met een 111 en een 55.5.

Meer info vind je hier (Cannes)en  hier (Salz ..)

Sofie Goos heeft de teleurstelling van Hawaï gedeeltelijk kunnen wegspoelen met een 3de plaats in IM Florida.  Halverwege het fietsen lag ze nog aan de leiding maar dan kreeg ze weer af te rekenen met pijn in de rug die haar ook in Hawaï zoveel parten speelde.  Na een moeizaam 2de fiestgedeelte liep ze met veel karakter toch nog naar een 3de plaats.  Winnares werd voor het 2de jaar op rij Jessica Jacobs die onder de 9u dook, voor Madison Mackenzie. Bij de mannen waren de zegebloemen voor Ronnie Schieldknecht met 7u59′ voor Kriat en Daerr. Stijn Veldeman won in Florida de M30-34 met een knappe marathontijd van 2u54′.  Alle uitslagen vind je hier

Op hetzelfde moment was er het ITU LD WK dat voor de verandering een duatlon werd wegens te slechte zwemomstandigheden.  Mager deelnemersveld met 23 pro mannen en 21 pro vrouwen aan de start.  Overwinningen waren er voor Jordan Rapp en Rachel Joyce.  Ene Michael Raelert werd “pas” 6de. De uitslagen kan je hier bekijken

Schotland doet volgend jaar een poging om de Norseman triatlon te evenaren.  Op 23 juni zal in de Schotse hooglanden een gelijkaardige lange afstandstriatlon doorgaan.  Er is nog niks bekend over het parcours en op hun site is er momenteel ook niet veel te beleven.  Maar gelijk aan de Norseman moet je zeker een support crew voorzien en iemand die je in het lopen kan begeleiden. Inschrijvingen gaan open op 5 november 2011 via de site.  Er zullen het eerste jaar slechts 150 deelnemers toegelaten worden.

Hier vind je hun site en hier iets meer info.

Michael Weiss heeft op Maui het WK Xterra gewonnen. De wedstrijd die vooral veel aandacht kreeg omdat ene Lance Armstrong er aan de start stond.  En “The Boss” liet van zich spreken.  Hij kwam top 4 uit het water en nam de leiding in het fietsen tot ergens rond km 20 waar Weiss de leiding over nam.  Armstrong ging nog zeer hard tegen de grond op het einde maar viel dan wel zeer fel terug tot plaats 23 aan de finish. Jim Thijs kon de 7-voudige tour winnaar nog kloppen maar dat leverde hem slechts een 19de plaats op.  2de bij de mannen werd Dan Hugo en 3de Eneko Llanos. Titelverdediger Stolz stapte uit de wedstrijd met ademhalingsproblemen.

Bij de vrouwen bleef de Engelse Lesley Paterson, Marion Lorblanchet en Helena Erbenova voor nadat ze op een kilometer van de meet de leidster Melanie McQuaid had ingehaald die volledig uitgedroogd op een paar 100m van de finish in mekaar zakte.

Verder waren er nog de zilveren AG plaatsen van Tim van Daele (M30-34) en Maxime Verstraete (M20-24)

Bekijk hier de uitslag

Challenge Cape Town van 6 november eerstkomend werd afgelast of zoals de organisatoren vermelden uitgesteld tot 2012.  Tis maar hoe ge het kind een naam geeft natuurlijk.  Reden, problemen met de veiligheid van het parcours en geen tijd om andere alternatieven te zoeken. Atleten kunnen hun inschrijving verschuiven naar 2012 of hun geld terug krijgen.

Ze hebben daar ook een spreekwoord voor : “Iemand onder zijn duiven schieten”.

“Now I’m headed to the airport and Kona bound! @XTERRAoffroad World Champs next wknd. I’m in! Looking fwd to racing.”