Xterra

Met het oog op volgend seizoen heb ik met sport-events.be es gepolst bij Xterra over een eventuele samenwerking. Xterra, het bedrijf achter het wereldkampioenschap offroad triatlon op Maui. Ze hebben net als ironman een label en een gans circuit met kwalificatieplaatsen.

In tegenstelling tot hun grote broer ironman waren ze er als de kippen bij om te reageren op mijn aanvraag. De bobo’s zagen enkele snoepreisjes naar België precies wel zitten

Enkele van hun eisen :

 # You will guarantee a professional prize purse of no less than the equivalent of $15,000USD per year for the XTERRA National Championship.
# The XTERRA event license fee for 2011 is $20,000USD and 2011 is $25,000USD. This gives you the right to promote as many XTERRA branded events as you wish. Trail runs, duathlons, triathlons, winter events. It also allows you to produce and market sports gear with the XTERRA Belgium logo.
# You will provide for travel costs for two people from XTERRA headquarters to visit for a preliminary event site review and again to be onsite during your national championship. (travel costs include air fare, hotel rooms, meals and ground transportation).

Tja, vragen kost niets hé, gelukkig maar. Alle Xterra events betalen dus deze dingen. Jim legde me uit dat het geld meestal van de regio’s of steden komt die wat extra toerisme en aandacht kunnen gebruiken. Een beetje zoals de WC moutainbike te Houffalize. Draait de stad de geldkraan dicht stoppen de events meestal. Zou ik es bij den burgemeester van La Roche durven gaan ? nee zeker

Hawaii count down: eeuwige belofte

Vandaag geef ik de aftrap van de Hawaii count down. Ik heb de atleten waarvan ik denk dat ze een woordje kunnen meespreken verdeeld in groepjes van vier. Alle vier hebben ze meestal wel iets gemeenschappelijk. Vandaag eeuwige beloftes. Eeuwige beloftes omdat ze voorbestemd waren om minstens één keer Hawaii te winnen.

Desiree Ficker (USA): 33 jaar is deze mooie blonde ondertussen. In 2006 werd ze 2de in Kona en omdat de meest van haar concurrentes boven de 35 waren, was ze voorbestemd om ooit Hawaii te winnen. Het is er (voorlopig) niet van gekomen. Mede omdat ze echt geloofde dat ze een medaille kon halen op de Olympische spelen van Beijing op de marathon. Beijing heeft ze nooit gehaald. Lopen is haar beste onderdeel maar niet goed genoeg om te schitteren tegen ervaren marathon loopsters. De laatste jaren is ze ver verwijderd van een Hawaii overwinning en met al dat nieuw vrouwelijk geweld is het nog maar de vraag of ze er ook nog in de buurt van komt. Dit jaar is ze terug behoorlijk bezig met 2de plaatsen in Wildflower en Wiesbaden.

Kate Major (AUS): 32 jaar, op 26-jarige leeftijd al 3de in Kona wat ze twee jaar later nog eens over deed. Dit kon alleen maar eindigen in een overwinning. Sinds 2008 op zoek naar haar beste vorm. Ook al zijn er serieuze kleppers bijgekomen, ze heeft/had het talent om met deze dames te concurreren. Vorig jaar 19de, dit jaar nog eens in de top-10?

Luke Bell (AUS): 31 jaar en op 24-jarige leeftijd 5de in Kona. Hij ging meermaals Hawaii winnen, daar was iedere kenner van overtuigd. Maar voorlopig wacht hij nog altijd op zijn eerste Hawaii overwinning, meer zelfs, hij won nog nooit een Ironman. Hij won wel 11 Halve Ironman’s. Heeft wat gesukkeld met blessures, soms wat overmoedig geweest. Kan hij zijn ster eindelijk eens laten schitteren?

Rutger Beke: De landgenoten zullen waarschijnlijk hun wenkbrauwen fronzen om Rutger tussen de eeuwige beloftes te zien staan. Eén van de constante namen in de top-10 de laatste 8 jaar. 5 keer top-5. Maakt dit jaar zowat zijn minste jaar sinds heel lang mee. Maar een topprestatie in Kona kan alles goedmaken.

Hawaii Count Down 2010

Met Ironman Canada en Louisville zijn de laatste kwalificatie wedstrijden voor Hawaii achter de rug. We gaan nu in één rechte lijn naar Kona. Al begint op 1 september niet alleen de school, maar ook het nieuwe Ironman seizoen. Het hoogtepunt valt dus in het nieuwe seizoen terwijl het bij het oude seizoen behoort. Kunnen jullie nog volgen? In ieder geval er zijn weer spectaculaire prestaties geleverd dit jaar, zowel bij mannen als vrouwen. Op mijn vroegere blog begon ik in september met een Hawaii count down, en ik ga er mee verder op 3 coach. Al zal het wel in een modernere versie zijn. Hoe dit juist zal gebeuren zal je de komende weken zien. Grts Pete

Meeste ironmans

Net las ik op ironman.com dat John Wragg reeds meer dan 110 ironmans deed, terwijl Luis Alvarez aan zijn 68ste start morgen in St-Louis. Langs Belgische zijde staan 2 van de drie 3coaches bovenaan de lijst. Zowel Christian als Wim DD hebben er allebei ongeveer een 35 tal stuks opzitten. Christian heeft daarenboven nog een ander illuster record : 35 stuks en 35 maal de eindstreep behaald !
Wie van de nog actieve Belgen heeft er misschien meer finishes op zijn conto ? Laat het ons weten zodat we een lijstje kunnen samenstellen.
Gerrit Schellens, die vandaag aan zijn laatste wedstrijd in ALmere bezig is, heeft er ook wel al een pak afgewerkt. Marathonman Stefaan Engels met 20 in 1 jaar heeft er misschien meer gedaan….

Laat het ons weten op wim@3coach.be

Inschrijvingen 3coach endurance team van start !

We willen de trouwe lezers van onze site belonen en daarom reeds iets vroeger dan 1 september de inschrijvingen voor de 2de jaargang van ons coaching platform ” het 3coach endurance team” openen. De huidige leden kregen allen de kans om zich opnieuw in te schrijven, wat meer dan helft dan ook prompt deed. De rest krijgt nu de kans.

Omdat onze leden in alle uithoeken van het land wonen, is het onmogelijk om op geregelde basis groepstrainingen te doen, toch zoeken we mensen met een groot groepsgevoel, die als er een clinic of groepsactiviteit is, paraat zijn.

Sommigen hun sezioen is nog lang niet gedaan ( Christian en Wim oa ), terwijl anderen al naar 2011 kijken ( Wim DD ).

Klik hier voor het inschrijvingsformulier

Dieter vertelt

Na 11 jaar competitiezwemmen ben ik 6 jaar bezig geweest met zwemcoaching (laatste 4jaar als hoofdcoach).
Via de broer van mijn vader (de allerbekende René) ben ik altijd interesse blijven hebben in triatlon (wie heeft die Eurosport reportages niet gezien van Hawaii – onvergetelijk) en ben ik daar op zeer recreatieve basis mee begonnen in 2008. Een aantal 1/8 triatlons en het eerste doel dat jaar een kwart uitdoen is ook gelukt, in 2009 van hetzelfde laken een broek, ik heb alleen wat meer getraind dat jaar.

In 2009 had ik dan het vage idee opgevat om in 2010 een halve triatlon te finishen, zonder structuur en raadgevingen zag ik dit niet als haalbaar omdat ik toch specifieke kennis van triatlontraining ontbeer. Via (weeral) René had ik Wim DD ook al wat leren kennen en toen ik de aankondiging zag van het Endurance Team heb ik mij dan maar ingeschreven, natuurlijk overleg met mijn vrouwke (Tine).

Via de toch wel handige tool AsiCoach kreeg ik wekelijks de trainingen, maandelijks een nieuwsbrief met de grote lijnen waar de nadruk moest op komen te liggen die maand en wekelijks kreeg ik ook wat bondige feedback op mijn verrichtingen. Dat alles samen maakte dat ik dit jaar terug een ferme stap vooruit zette in twee van de drie sporten, het zwemmen is ook wat verbeterd maar niet zo spectaculair.

* Fietsen: 2009 fietste ik de meeste vlakke parcours niet-stayer (40k) rond tussen de 33 tot 35km/h, in 2010 zit ik tussen de 35km/h tot 37km/h
* Lopen: 2009 liep ik de 10k in een kwart tegen 5’30/km, in 2010 loop ik deze rond de 4’45/km

Het ultieme doel van 2010 was natuurlijk een halve triatlon uitdoen, vlug beslist dat dit Limburg113 zou worden (vlak parcours,redelijk dichtbij, goedkoop en goeie organisatie). Twee weken voor de grote dag loop ik een gekneusde rib op, lichte paniek bij mezelf, maar rustig blijven en na een paar dagen proberen te sporten lukt het me toch om wat te trainen.

Aldus stond ik aan de start van Limburg113, deze is door een aantal oorzaken niet gelopen zoals ik wou en ik heb moeten opgeven in het lopen. Evaluatie achteraf bij mezelf legde de oorzaken op de warmte en de voeding die ik niet verdroeg. Op het einde van de week erachter dan beslist om te starten in IM 70.3 Antwerpen. Hieronder het resultaat;

* Zwemmen: 24min – 25ste zwemtijd – toch wel last van de wave voor mij en een 400m (in het midden ergens) te rustig gezwommen
* Fietsen: 2u34min – 499ste fietstijd – schitterend (voor mij) gemiddelde van 35.5 km/h geen last van de maag deze keer heel de tijd in de beugels wel 1 gele kaart (weinig ervaring met niet-stayer waar ik mensen kan volgen)
* Lopen: 2u16min – 10xx looptijd – had 5k goed gelopen – 7k mentaal zwak strompelen/stappen – laatste 9k ineens terug de moed gevonden en nog een redelijk tempo ontwikkeld.
* Eindconclusie: 5u22 – doel is gehaald, ik ben aangekomen. Mentaal nog niet helemaal klaar om 5u het volle pond te geven

Algemene conclusie van afgelopen jaar:
Veel vooruitgang gemaakt in het fietsen en het lopen. Behalve een blessure in november/december aan de scheen, geen enkele traingsgerelateerde blessure (met dank aan de opbouw). Gezien de eindconclusie van mijn grootste doel dit jaar, volgend jaar nog eens een halve triatlon en dan wel deftig uitlopen!

Train ze en tot op 1 van de wedstrijden,
Dieter Delbaere

Dieter is gisteren ongelukkig ten geval gekomen en ziet zijn seizoen dus iets sneller beëindigd. hij brak zijn sleutelbeen.

Glen Veckemans vertelt

Hello,

Daar ik het eerste jaar deel mocht nemen aan het Endurance team en het tweede jaar aan triatlon doe mag ik ondanks de medische tegenslagen toch over een tevreden seizoen terugblikken.

Ik nam in oktober contact op met Wim DD met het doel later dit seizoen de volledige IM te Nice uit te doen.
Vanaf het begin kon ik men trainingen goed opvolgen tot er in januari een eerste probleempje kwam (ontsteking aan de schouder) wat niet cruciaal was mits men doel nog 6 maanden te gaan was. Na 3 weken was het herstel al voor 90% in orde en kon ik alles terug hervatten maar dat was spijtig genoeg van korte duur.
Begin maart werd ik door mijn huisarts dringend naar een hematoloog doorverwezen omdat men waarde van de leucocyten (witte bloedcellen) uitzonderlijk laag zijn.
De specialist deed de diagnose en vertelde me na 3 maanden onderzoek dat ik chronische neutropenie heb, wat inhoud dat men beenmerg geen witte bloedcellen meer aanmaakt eerste oplossing is neupogen toedienen en hopen dat men lichaam dit medicijn niet ging afstoten. Momenteel werkt dit en blijf ik stabiel zonder dat de arts me triatlon verbied te doen, maar dan onder strikte begeleiding. Begin juni nam ik deel aan L’eau d’heure ter voorbereiding van Neerpelt 113. Nice werd spijtig genoeg geannuleerd daar ik van de dokter geen toestemming kreeg om een volledige IM te doen en een zwaar tekort van training had. Na een iets wat redelijk resultaat in deze twee wedstrijden wenste ik toch nog een doel af te werken voor 2010 en wilde ik IM 70.3Antwerpen in minder dan 4h30 te finishen ,met succes en ik kwam na 4h10 over de streep. Dit na goed advies van Wim DD om op vakantie toch stevig door te trainen. Verder nam en neem ik nog aan een paar kleindere wedstrijden deel zoals Meer,Wuustwezel en komen Viersel,Deurne en Mechelen er nog aan.
Naar volgend jaar heb ik me voor de IM van Zurich al ingeschreven om een nieuw doel voor 2011 te hebben en Wim, dan is het huis afgewerkt en kan ik me terug voor 100% inzetten wat dit jaar niet altijd het geval is geweest.

Sportieve groeten en tot op de wedstrijden.
Glenn.

Triatleten aan den trail

Komende zondag organiseert sport-events.be zijn allereerste editie van de trail des fantômes te La Roche en Ardenne. Deelnemers aan deze zware trail run kunnen kiezen uit 20, 30 of 50km. Onder de 200 voorinschrijvingen staan heel wat triatleten die wel eens iets anders willen.

Peter Van Mol en Wim van de Wielle zullen zeker vooraan meestrijden en weten wat het is om 42km te lopen. 8km extra zal het verschil niet maken. Ook Rudi Van Aelst, Peter Vermeulen en Jan Van de Poel staan onder de deelnemers.

Daginschrijvingen zijn mogelijk zaterdag tussen 17 en 19u en zondagmorgen beiden op de place du bronze. Ze voorspellen alvast superweer !

We zoekn nog mistens 2 hepers ! Indien U zich geroepen voelt om onze eerste bevoorradingspost te bemannen tussen 7 en 12u graag een seintje op wim@3coach.be. U krijgt een lunchpakker en degelijk vergoeding.

Alle info op www.sport-events.be

Norseman verslag + eerste selectie foto’s

Na 34 “normale” ironman wedstrijden besliste ik samen met Eric Huyghebaert vorig jaar om me in te schrijven voor de norseman.
Toen wist ik echter nog niet dat ik maar half aan de start ging staan. Door een mechanisch mankement aan de knie was m’n enige doel eigenlijk alleen de top van de 1880m hoge Gaustatoppen halen. Op training blokkeerde immers die knie steevast altijd na 1u lopen.

Over de wedstrijd zelf zal ik kort zijn : Goed gezwommen en als 5de de fiets op. De eerste klim naar 1250m hoogte samen met Tim De Vilder gereden ( Leuk verschil met ironman is dat je bergop NAAST elkaar mag fietsen.)en even lagen we in 2de en 3de stek. Tja de Noren kunnen niet zwemmen zekers ?
Even later stond ik echter met een kapot achterwiel ( 2 spaken af ) langs de kant. Tijdens elke andere ironman zou dit het einde van de wedstrijd betekenen doordat je immers geen hulp van derden mag aannemen. Hier in Noorwegen passeerde Snoepie met de mobi een paar minuutjes later kon ik een ander wiel steken ( wel nog even een cassette moeten verwisselen). Na dit oponthoud kwam ook Eric voorbij en bleef ik samen met hem tot in T2. Daar liepen we samen gedurende een uurtje een tempo van 12 – 12,5 km/u en dan stond ik stil. Ik kon de knie niet meer plooien en het begin van de berg was nog 13km ver weg. Hier moest ik enorm traag joggen en wandelen. Hopend dat het bergop beter zou gaan, zette ik toch door. En ja hoor bij het opdraaien van Zombiehill kon ik stevig doorstappen en zowaar stukken naar boven lopen ! Ik passeerde voor het eerst sinds lang weer atleten en was nu zeker van de top. Toch verschoot ik van de moeilijkheidsgraad van het laatste 4,7km lange offroad gedeelte. Ik had een steil bergpadje verwacht, maar in de plaats werd er ons een enorm steile flank aangeboden waar we van rots naar rots moesten springen, over beekjes etc… Samen met mijn persoonlijke assistent Léone H., die zowat de jongste support was, werkte ik me rustig naar boven en na 13u53 ( mijn traagste tijd ooit ) mocht ik me een norseman noemen MET zwarte finisher T-shirt.

Voor iedereen die het ironman circuit een beetje beu is, voor iedereen die een overgetelijk avontuur in prachtige natuur wil beleven is de norseman DE wedstrijd. Ook voor de supporters is het een fantastische belevenis omdat ze nu ook actief in de wedstrijd zitten. De norseman is reeds een mythe, maar zal zeker nog toenemen. Het enige dat het gemeen heeft met een ironman is dat het niet makkelijk is om ook hier ingeschreven te geraken, maar als je de kans krijgt zeker doen !

Indien er Belgische deelnemers in 2011 zijn, zal ik zeker nog enkele tips posten. Een speciale dankwoordje aan alle de support crew : Snoopje, Iman, Léone, Pacome en Martine.

Lees hier ook het verslag van Tim De Vilder

Hieronder ziet U een eerste selectie van foto’s ( 41). Morgen komen er nog 121 bij.

Norseman – TELEX

Onze Wim is gisteren knap gefinished in de Xtreme Norseman Triathlon!
57ste plaats in een eindtijd van 13:53:20.

Via sms kregen we volgende telex message:

gefinished in 14u
fantastische ervaring
echt uniek
lag na 10K 2de
helaas daarna bergaf .. en bergop

getekend WimDD 

Knappe prestatie Wim, én dat met 1 been
Proficiat!!!

Tim De Vilder, coach van de Iron managers werd 21ste en eerste Belg in 12:42:50
Eric Huyghebaert, 3coach member werd 26ste in 13:00:40
Wie meer wil lezen over deze extreme wedstrijd suft maar eens naar hier
Later meer nieuws ..

Regensburg – verslag

Een nieuwkomer in het Ironman-circuit. Het was afwachten wat deze organisatie te bieden had .. alhoewel we mochten veronderstellen dat die Deutsche Gründlichkeit een kwaliteitslabel zou afleveren

Zwemmen in een meerke nabij Regensburg, vergelijkbaar met wat in Frankfurt wordt aangeboden. Eén keer in U-vorm langs de buitenkant en daarna retour langs de binnenkant, goed voor 3,8 K.
Geen evidentie om temidden van 2.200 atleten in een gemeenschappelijke start comfortabel te zwemmen .. Laveren tussen de massa en zo weinig mogelijk stampen incasseren! Uiteindelijk kom ik na 1:10 uit het water .. alom gekend resultaat  .. om dan ‘mijn’ wedstrijd te beginnen.

In de loop van de week was ik niet geprikkeld, maar .. zo had ik ook in het scenario geschreven dat die wel op tijd zou komen!
En zo zij het .. echter niet op het juiste moment
De nacht voor de wedstrijd goed geslapen.
Toen wij om half zes naar de start vertrokken bleek dat die 1ne toegangsweg naar de wisselzone over 4K overbelast zat en tot op de afrit van de snelweg geblokkeerd stond! Rustig blijven en aanschuiven tot op 3K. Om tien na zes besloten de rest van het parcours al lopend af te leggen. Geladen met pak (neopreen, badmuts en bril) en zak (drinkbussen + kilo’s powerbar) gelopen met niet opgewarmde knie  om uiteindelijk om 5 voor 7 klaar te staan en het startschot af te wachten. Niet ideaal .. vooral niet voor DIE knie!
Maar .. de adrenaline die was aanwezig
Oké, dit ff tussendoor.

Dus .. geprikkeld en op de fiets klaar voor de battle.
Ronde 1 met slechts 25K ‘lastig te noemen  parcours’ was het 1 en al een zenuwachtig gedoe. Vooral omdat ik als goede fietser probeerde m’n eigen tempo te rijden zonder te stayeren.
Er staat te weinig wind om op de vlakkere gedeelten het kaf van het koren te scheiden. Daarvoor is 7 tot 10m niet-stayer-afstand te weinig om het voordeel-effect te neutraliseren.
Pas vanaf 140K haken velen af en kan ik eigen pace gaan en profiteren van eigen kunnen.
Met een resultaat van 5:03 ben ik heel tevreden. Vooral omdat ik niet uitgeblust de fiets wissel voor de loopschoenen.

De eerste kilometers van de marathon zijn ongelooflijk! Nooit meegemaakt. Zo’n mensenzee wel 3 kilometer aan een stuk door het hartje van Regensburg. Een parcours afgemaakt met nadar waarlangs duizenden supporteren voor hun gladiatoren! Kippenvel ! 
Het parcours is getekend door de binnenstad en langs de Donau. Ook het Stadpark wordt meegenomen.
Op, af, beton, kasseien, kiezels, gras en zand wisselen elkaar af. 4 ronden van 10,5K.
Vroeger kon ik van de fiets stappen met ‘nieuwe benen’ .. maar dat is me vandaag niet meer gegeven. Vooral m’n ene knie doet veel pijn en ik moe temporiseren. Ik heb schrik om er volledig door te zakken. Op reserve dus. Elke ronde wordt het erger maar we houden vol. Met 3:43 kan ik niet tevreden zijn .. alhoewel ik waarschijnlijk met een oude carrosserie rekening moet gaan houden
Totaaltijd 10:07 en 3de plaats. Bah, ook weer nie zo slecht .. met 1 been hé.

Vandaag ben ik wel positief. Eerder was ik nooit zo fris na een wedstrijd. Wellicht omdat ik m’n marathon rond de 120HR heb gelopen. Én nog meer ben ik ‘nogal gerust’ omdat mijn slechte knie vandaag me niet verhinderd zonder pijn te kunnen stappen. Misschien kan een natuurlijk herstel?
We gaan nu de nodige rust inbouwen richting oktober.
Als voorbereiding starten we nog in de Zwin en de Ben Mariën begin september.

Nogmaals proficiat aan alle Belgen die er ook bij waren! En vooral aan Peter Van Mol die met een 18de plaats ‘scratch’ bewijst dat hij héél véél in zijn mars heeft!
En ook aan Frederik Vandermersch die met z’n 5de plaats in mijn age-group toch nog een Hawaii-ticket wist te bemachtigen!

En voor allen die een Ironman willen doen, Regensburg is een aanrader!

Grtz, X’-tian

Terugblik Ironman Regensburg

3Coach Christian en 3Coach blogger Pete kunnen tevreden terugblikken op hun Ironman. Beiden behaalden een podiumplaats in hun age group. Op Asicoach kan je getuige zijn dat Christian door zijn knie noodgedwongen met weinig loopkilometers zijn Ironmans afwerkt. De concurrentie is gewaarschuwd als zijn knie terug in orde komt. Christian heeft 2 Belgische records op zijn naam staan. Met 36 Ironmans op zijn conto doet geen enkele Belg beter en in oktober staat hij al voor de 12^de keer aan de start van Ironman Hawaii, ook hier doet geen enkele Belg beter.

Het fietsen is volledig autovrij. Ze sluiten er zelfs op en afritten af voor de wedstrijd. Ondenkbaar in België. Prachtige wegen met de nodige scherprechters. Na 10km begint het in trapjes omhoog te gaan. Dit duurt tot km 25. Dan kom je in een open vlakte terecht die eerst omlaag gaat en dan overgaat in vlak. Na 60km nog enkele kleinere knikjes naar boven en beneden om dan via de zwemstart aan de 2^de ronde te beginnen. Dit jaar is er relatief snel gefietst, maar als hier wind staat wordt dit een loodzware wedstrijd. Wie Frankfurt, Klagenfurt, Zurich en Roth gewoon is, een kippenvel moment is er niet tijdens het fietsen.

Maar dat laatste wordt meer dan goedgemaakt tijdens de afsluitende marathon. Cultuur en sport gaan heel goed tesamen, want je komt middenin het oude stadscentrum van Regensburg in één grote mensenzee terecht. Nog nooit eerder meegemaakt. Indrukwekkend! Het loopparkoer is een zware dobber. Draaien en keren door de stad, naar boven en naar beneden, brug op en af, kasseien, door grasveld, grint, je krijgt van alles wat. Buiten enkelingen hebben de meesten meer afgezien dan anders. Ofwel hebben we met z’n allen te snel gefietst op het verraderlijk snel parkoer.

 

Regensburg mag terugblikken op een geslaagd debuut op de Ironman Kalender. Dit wordt een klassieker.

Grts Pete

IM Regensburg

Morgen vertrekken we richting Deutschland.
Zondag start ik er, tesamen met 51 andere Belgen in de eerste editie van dé nieuwe Ironman Regensburg.
Op het programma staat een 3,8K swim in de Guggenberger See; een meer op zo’n 20K van Regensburg. De watertemperatuur is momenteel 23,5°C. Gezien het weer er momenteel ook niet super is zullen neopreens toegelaten zijn
Het fietsparcours van 180K bestaat uit 2 ronden op een licht hellend parcours met zo’n 600 hoogtemeters per ronde.
Het marathon situeert zich om en rond de Donau in het mooie Regensburg.

De weersverwachting voor zondag: 25 tot 30°C, weinig kans (20%) op regen, en 1 tot 2 beaufort .. wat tijdens het fietsparcours de wedstrijd hard kan maken!

Ik start met 150 leeftijdsgenoten en ga op zoek naar een podiumplaats.

Voor mij wordt het zondag een wedstrijd, “zonder meer”. Nadat ik mijn kwalificatie behaalde op Lanzarote heb ik de voorbije 2 maanden goed kunnen trainen .. Toch verkies ik een zomerplanning waar ik 2 wedstrijden kort op elkaar realiseer, een pauze inlas en dan het najaar voorbereid. Nu heb ik een seizoen met 3 wedstrijden wiskundig gespreid over het seizoen heen. Ik heb al iets in m’n achterhoofd om er in Hawaii opnieuw te staan. Een scenario anders dan dat van de voorbije edities ?!?

Alhoewel mijn goede knie mij meer en meer parten gaat spelen, en zich vandaag eerder als mijn slechte knie gaat gedragen, vertrek ik morgen met veel vertrouwen .

Op naar wedstrijd nummer 36 ..
En als ik loop b’n de 3:42, m’n slechtste marathontijd ooit, zal ik wellicht op een mooie plaats eindigen.

Veel succes aan alle Belgen!
Tot volgende wk voor het verslag!
X’-tian

Zondagmorgen, 7 uur, START Ironman Zürich

Het voorbije week-end namen de 3coach’ers Ortwin De Witte en Kristof Everaert deel aan de Ironman in Zürich. Beiden startten voor het eerst in een Ironman.
Ze kwamen, vochten en overwonnen .. maar niet zonder slag of stoot! Lees hierna het verslagje van Ortwin om je al snel in de mood te voelen  ..

Twee zomers geleden liep ik op het strand in Knokke te joggen met het oog op mijn eerste kwarttriatlon later dat jaar, de Zwintriatlon, en ik had het met mijn schoonbroer over een Ironman. We waren het er beiden over eens dat dat een fenomenale uitdaging was die zeer ver van mijn bed stond. Op dat ogenblik was het werkelijk onwaarschijnlijk dat ik zoiets ooit tot een goed einde zou brengen.
Een jaar later deed ik mijn eerste halve in Brasschaat, en een week daarna maakte Henk met zijn prestatie in Frankfurt mijn kop helemaal zot : ik schreef mij in voor Zürich en terwijl iedereen mij zot bleef verklaren nam ik contact met 3Coach.

Ortwin

Na negen maanden voorbereiding met o.a. een fijne marathon in Barcelona als tussengerecht, trok ik dan vorige week donderdag met Kristof richting Zürich. Met de nodige richtlijnen van coach Christian en bijna rimpelloze laatste weken zat het op alle vlakken goed : de conditie voelde top, en het vertrouwen was ook groot. Stiekem hoopte ik op een tijd onder de 11h en een marathontijd onder de 4h. Vrijdag en zaterdag troffen Kristof en ik broederlijk onze voorbereidingen, zodat we zondagmorgen als Ironman-groentjes zonder al te veel stress naar de start konden trekken.  De weergoden deden op vrijdag en zaterdag alvast hun duit in het zakje : het was vrij slecht weer, met als gunstig gevolg dat de warme Zürichsee afkoelde tot 22°C : wetsuits maw toegestaan.

Zondagmorgen dan … op tijd opgestaan, op tijd gegeten, nog een babbel met andere deelnemers aan het ontbijt in het hotel, en dan een eerste valse noot : Kristof en ik misten (op 2 minuten) de race  day transfer bus naar het fietsenpark. Gelukkig konden we voordat de paniek echt toesloeg al meteen rekenen op de helpende hand van een andere deelnemende Vlaming die met de eigen wagen reed. (Merci Mario !!)
De sfeer in het fietsenpark ’s morgens zal me lang bijblijven. 2222 triatleten die naarstig hun fietsen in gereedheid brengen. de koorts voor de start van de wedstrijd, … en triatleten die aanschuiven voor hun laatste …tja. Stoelgang speelt wel degelijk een rol in dit verhaal ,  en wel  nu meteen al.
Aangezien Kristof die ochtend nog niets “gepresteerd” had, ging hij mee aanschuiven aan de weinige toiletten. Ik was hem op dat ogenblik uit het oog verloren. Meer en meer zenuwachtig wachtte ik in mijn wetsuit op Kristof bij zijn fiets. Het fietsenpark werd leger en leger.
Toen Kristof uiteindelijk opdaagde, was er nog geen kalf verdronken. Kristof begon zich ook in zijn pak te wurmen. We vertrokken bijna als laatsten uit het fietsenpark, maar waren op dat ogenblik zeker niet de enigen op weg naar de zwemstart.  De zenuwen waren intussen al wat hoger opgelopen, en ik moest eigenlijk terug naar het toilet. De tijd begon te dringen, maar helaas geraak je tijdens het zwemmen niet alles kwijt in een wetsuit. Kristof en ik kwamen nog twee vrije WC-kotjes tegen, en omdat ook zijn vorige poging mislukt was, beslisten Kristof en ik om ons alsnog van balast te proberen ontdoen voor de start.

Toen we net terug uit de toiletten waren, met de wetsuits nog maar tot aan onze knieën opgetrokken, hoorden we een startschot. Ik hoor Kristof nog zo zeggen : “Rustig, Ortwin, da’s het schot voor de pro’s, dus nu hebben we nog 5 minuten.” Terwijl we onze wetsuits tot aan ons middel optrokken vervolgden we zo snel mogelijk onze weg naar de start, maar al gauw viel het ons op dat mensen ons raar aankeken. Meteen zette ik een spurt in zodat ik eindelijk voorbij de bomen zicht kreeg op het meer, en jawel : daar zag ik één en al gespat van de hele meute die zich in het water al in gang had getrokken ! Wat volgde moet een bijzonder hilarisch zicht geweest zijn. Twee triatleten die zich verontschuldigend een weg probeerden te banen door de dichte drommen toeschouwers terwijl ze wanhopig probeerden deftig en snel in hun wetsuit te geraken. Toen ik goed en wel klaar stond op het strand,  zag ik dat Kristof zich in zijn haast rechts van mij in het water had gegooid zonder eerst naar het strand te lopen.
Samen begonnen we aan onze inhaalrace. Bye bye zwemtactiek om goede voeten te zoeken natuurlijk, de enige voeten die we na enige tijd begonnen tegen te komen waren vanzelfsprekend zeer oninteressant. Ik ben nog steeds een zeer slechte zwemmer (pas 2,5 jaar geleden zwom ik voor het eerst in crawl één lengte over in de Wezenberg), maar zondagmorgen bij mijn inhaalrace voelde ik me zowaar een goede zwemmer .  Er zijn dus nog veel ergere krabbers dan ikzelf, en die zwommen om eerlijk te zijn een beetje in de weg (zo maak ik dat ook eens zelf mee ). Soit, ik was dus vertrokken als 2221ste triatleet, maar na het zwemmen had ik er toch een 300-tal ingehaald.

Bij het verlaten van het water zag ik Isabelle en ons zoontje Yannic staan, die waren ook duidelijk blij van mij uit het water te weten. Enigszins verbaasd zag ik in T1 de fiets van Kristof nog staan, want bij onze talrijke zwemsessies in de Wezenberg ben ik steevast de mindere. Toen wist ik nog niet dat Kristof zijn voet had opengereten aan een steen toen hij in het water was gesprongen.
Intussen was duidelijk dat het een perfecte dag aan het worden was : droog, 24 °C, veel zuurstof in de lucht, een paar wolkjes, …  Na een kalme wissel kon ik aan het fietsen beginnen. In het begin verrekte ik nog bijna mijn rechterbil omdat ik mijn been ook over de drinkbussen in de extra bidonhouder aan mijn zadel moest gooien , maar gelukkig verdween dat gevoel naargelang de kilometers werden weggemaald. Wat het fietsen betreft kan ik vrij kort zijn : in het deel van de wedstrijd waarin ik me bevond was dat een lange inhaalrace, waarbij ik vooral oog had om reglementair in te halen. Op het vlakke en op de hellingen haalde ik gestaag andere deelnemers in, maar bij de afdalingen floten veel te veel me terug voorbij.  Naar Robert Gesink : “Ik daalde als een oud wijf in een rolstoel”. Ik ben al geen held in afdalingen, maar dat hert dat in een afdaling 300 meter voor ik voorbij fietste besloot over te steken heeft er ook geen deugd aan gedaan. Voor het overige bleef ik zo goed mogelijk binnen de opgegeven hartslagzone, dronk ik tijdens die 180km 5,5 liter isotone drank, moest ik tweemaal sanitair stoppen (ik kreeg het maar niet in mijn broek gedaan), eenmaal in de tweede ronde, wel ja, “groot”, en kreeg ik ook in de tweede ronde zowaar tweemaal een kramp, éénmaal links toen ik naast die spoorweg reed (ik begon prompt nog meer te drinken), en éénmaal rechts op de tweede beklimming van Heartbreak Hill. Daar ben ik zelfs heel even gestopt om te stretchen, maar kalm blijven loonde en ik kon al gauw terug vertrekken zonder hinder.

Ook in de tweede wissel deed ik het vooral kalm aan, en wierp me daarna tussen de massa triatleten die al aan de marathon begonnen was. De overgang naar het lopen verliep bijzonder vlot, van een aanpassing was eigenlijk geen sprake. De eerste ronde verliep voorspoedig, in het begin van de tweede volgde wederom een “grote” sanitaire stop. Ik geraakte wel onmiddellijk terug in mijn ritme, en bleef goed doordrinken, mijn dehydratie van Neerpelt indachtig. In de derde ronde moest ik na ca. 25km terug sanitair stoppen, en daarna voelde ik al dat ik al wat minder vlot in mijn ritme geraakte. Vanaf km 32 moest ik het tempo dan duidelijk wat minderen. Ik kon wel altijd blijven doorlopen, en de finish kwam steeds dichter.
De laatste 2km ging het dan plots terug over wolkjes, en ik kreeg mijn tempo en hartslag vlot terug naar omhoog. Het gevoel van die laatste honderden meters was en is onbetaalbaar. Een niet te onderdrukken smile maakte zich meester van mijn gezicht, en ik ben over de meet gegaan als was ik Ronnie Schildknecht zelf. Wat een geweldige ervaring !

Met mijn eindtijd van 11h29 bleef ik ruim boven de stiekeme doelstelling van sub-11h, maar de manier waarop ik de Ironman heb kunnen afwerken maakt dat ik zeker tevreden ben en er veel vertrouwen in heb voor een volgende keer. Want duidelijk is : dit werd niet mijn laatste Ironman. (Als ik een betere tijd wil dan kan ik bovendien om te beginnen best al op tijd aan de start verschijnen .) 

De dag nadien voelde ik me kiplekker, en tegen mijn verwachting in heb ik de rit huiswaarts ook zelf gereden. Voilà, zeker nooit gedacht twee jaar geleden maar nu bijna comfortabel afgewerkt (walk in the park ).  Nu een paar weken absolute voorrang aan de familie, en dan terug aan de bak in twee kwarttriatlons en wie weet wat nog allemaal. Want het is toch zo verdomd plezant !

PS : een tijdje na mij finishte Kristof in absoluut ware Ironman-stijl. 226 kilometer afzien met een meer dan weerbarstige knie en schouder en daarbovenop een jaap in zijn voet waardoor zijn schoen er uitzag als een doorbloede spons en waarvoor na de wedstrijd hechtingen nodig waren : da’s fenomenale wilskracht en doorzettingsvermogen. Massa’s respect makker !!!

Norseman stats

Morgen vertrekken we naar Noorwegen met de mobi. Daar neem ik deel aan de norseman, een redelijk zwaar koerske ginds in het hoge noorden. Samen met mij nemen er nog 5 Belgen deel aan deze ironman afstand. Tim De Vilder en Eric huyghebaert zijn de bekenden.

Ben ik er klaar voor ? Neen
Heb ik er zin in ? Jazeker !

Gericht getraind heb ik niet gedaan. Wel steeds bezig geweest. Snel, traag, medium van alles wat. Lange duurtrainingen heb ik behalve enkele op de fiets begin juli niet gedaan. Eén enkele keer een 15km, voor de rest steeds minder dan 10km al lopend. Wegens een probleem boven de rechterknie blokkeert die immers steeds na ongeveer 1u… Een normale marathon zou ik nooit kunnen uitlopen, die van Norseman misschien wel. De laatste 17km zijn immers 10% gemiddeld.

Enfin hieronder de stats en wil je het in detail zien klik dan hier en maak een gratis accountje aan.

Verrassend uit de hoek

Zoals reeds eerder gezegd was afgelopen weekend één der drukste en belangrijkste voor vele van onze atleten. Enkelen van mijn atleten haalden verrassend uit. Een kort overzicht :

Zurich :
Toen Stefaan drie geleden bij mij kwam was hij een ex-voetballer met 20kg overgewicht. Zijn eerste ironman ging toch al in 11u+. Langzaam verbeterde de motivatie, trainingsernst en conditie. Zijn sub 10u Ironman haalde hij met glans : 9u47 ! Fantastisch.
Karel Van Duynslager kwalificeerde zich voor Hawaii, op zich was dit gepland/verwacht. dat Karel 3u rond ging lopen, was echter ongelooflijk onverwachts. Prachtig !
Ook Steven, die door een blessure heel weinig kon lopen, slaagde met glans : 9h25 in zijn eerste ironman.
Kristof tenslotte ook geplaagd door blessure haalde de finish.

A’pen :

Dat René en Jan Schrooyen ( beiden 50 plus ) hun PR op de halve afstand aanscherpten tot 4h41 en 4h32 wekt bij mij tonnen respect op. René won zelfs de 50+ race. Schrooyen junior liet heel veel mooi en snel volk achter zich en wordt steeds sterker en sneller. Na de kwart , beheerst hij nu de 1/2 afstand. Op naar de volledige. Bob was maar liefst 15min sneller dan voor hij bij mij trainde. Luc de piloot tenslotte staakte de strijd wegens ademhalingsproblemen. Zijn revanche komt in zijn thuiswedstrijd te MOnaco.

Antwerp Ironman 70.3

Zondag hoogdag in de Belgische triathlon wereld. Antwerp Ironman 70.3. En even ter zijde, die 70.3 staat er niet bij voor de fun. Die 70.3 staat er voor de afstand in mijlen, de halve afstand van een volledige Ironman. Wat overeenkomt met 1,9km zwemmen, 90km fietsen en 21,1km lopen. Nog te veel hoor ik atleten ‘uitpakken’ dat ze een volledige Ironman gaan meedoen in Antwerpen. Qua afzien, vermoeidheid en spierpijn komt een Halve Ironman niet eens in de buurt van een volledige. De wedstrijd dan. Twee Belgische topfavorieten. Marino Vanhoenacker en Sofie Goos. Is Marino voldoende hersteld van zijn 7u52 exploot in Klagenfurt? Bert Jammaer zal zeker al hersteld zijn van Lanzarote, wat kan Frederik Van Lierde bezig aan een topjaar. Ik tip ook op een knalprestatie van Bart Aernouts. Internationale atleten, vooral de Luxemburger Dirk Bockel. Als ze komen zullen Bjorn Andersson en Philip Graves zeker mee vooraan strijden. Hij staat niet op de deelnemerslijst. Michael Raelert. De wereldkampioen en onklopbaar op de 70.3 afstand dit jaar. Op zijn pas aangepaste jaarkalender staat Antwerpen er nog altijd bij. Bij de 7? Pro vrouwen zie ik één stevige concurrente voor Sofie Goos, Rachel Joyce, vorig jaar 6^de in Kona.

 

Nieuwe wedstrijden

Salou staat vooral bekend als uitgaanstopper aan de Costa Brava. Die party beesten zullen 5 juni 2011 raar opkijken als enkele honderden gekken zich voor 7 uur klaarmaken om een volledige triathlon te doen. Extreme Man is alweer een nieuwe organisatie. Dit jaar starten ze al met Extreme Man Menorca, een halve Ironman op 12 september. In de toekomst is het hun bedoeling om in ieder Europees land aan de Middellandse zee een event te organiseren.

Een veel grotere organisatie, Challenge, maakte tijdens een persconferentie in Roth bekend dat er op 1 mei volgend jaar met Half Challenge Fuerteventura een 9de wedstrijd aan hun organisatie word toegevoegd. Plaats van het gebeuren, Playitas sport resort. Dit word een zware wedstrijd. De komende weken komt er ook een tiende wedstrijd bij, die wedstrijd zal plaatsvinden in Engeland.

De allergrootste organisatie, WTA oftewel Ironman, pakt om de paar maanden wel uit met een nieuwe organisatie. Een opvallende nieuwkomer is Mallorca 70.3. Mallorca bekend bij veel triatleten, heeft eindelijk een opvolger voor hun BalearMan een 1/3 triathlon die einde de jaren 90 verschillende keren werd georganiseerd. Het fiets parkoer gaat er o.a over de bekende Puig Major.

Grootste weekend van het jaar

Op sportgebied staat voor mijn atleten komend weekend met ROOD aangestipt op hun kalender. Heel veel zweet is er gelaten. De ene verschijnt in topconditie, de andere heeft moeten roeien met de riemen voorradig.

Vier stuks staan aan de start van de ironman te Zurich: Stefaan, Kristof, Steven en Karel. De ambities gaan van uitdoen tot kwalificatie voor Hawaii. Veel succes mannen.

Vijf stuks staan aan de start van de 70.3 Antwerpen : Bart, Jan, Bob, Luc en René. Ook dezen staan allen scherp en zijn er klaar voor. Spannende tijden voor atleet EN coach.

08:19:13

Het is nu heel zeker, Chrissie Wellington komt van een andere planeet. Vorig jaar verpulverde ze het wereldrecord en zette ze het op 8u31. Dit zou nooit meer verbroken worden. Tot Chrissie het gisteren weer verpulverde en op 8u19 zette. Dit is een tijd waar je eens twee keer zal naar kijken als je dat ziet, zeker omdat het een vrouwen tijd is. Woorden als sensationeel, fantastisch, buitenaards zijn niet goed genoeg om deze prestatie te bewieroken. Dit is doodeenvoudig één van de sportprestaties ooit neergezet door een vrouw. Op Duitse fora fronsen ze de wenkbrauwen en leggen ze de link met doping. Er is nog nooit één officiële verdachtmaking geweest richting Wellington. Daarenboven zet ze sensationele tijden neer in een land waar ze triatleten extra controleren voor en na de wedstrijd. Bloed en urine onderzoek dus. Mensen nemen snel het woord doping in de mond maar je krijgt niets voor niets. Chrissie lag in januari weken in de lappenmand met een gebroken arm. Een paar dagen nadien zat ze met kussens op haar stuur al op de rollen te trainen. Haar tijden gisteren 50 minuten zwemmen, 4u36 fietsen en 2u48 lopen. Dat laatste is overigens ook een wereldrecord in een volledige triathlon. Ze werd met haar wereldrecord 7de overall!Op het moment dat de concurrentie dacht dat ze stilaan te kloppen is tovert ze een nieuw nummertje uit armen en benen en hoofd. Want vergeet dat laatste vooral niet, het hoofd doet ook mee. Oh ja we zouden bijna vergeten dat ene Rasmus Hanning de mannen wedstrijd won in 7u52 met een marathon tijd van 2u39.

6,2% is Chrissie trager dan Luc Van Lierde tijdens zijn WR race. Sensationeel

Triatlon klassieker

Komende Zondag staat er een klassieker op het programma. Quelle Challenge Roth, een volledige triatlon die al sinds midden de jaren 80 op de kalender staat. Eerst als halve triatlon, sinds 1988 als volledige triatlon en ook kwalificatie wedstrijd voor Hawaii. Lothar Leder ging er als eerste onder de 8 uur, een jaar later zette Luc Van Lierde een wereldrecord neer waar tot de dag van vandaag verschillende toppers hun tanden op stuk gebeten hebben. Sinds 2002 is Roth geen kwalificatie wedstrijd meer voor Hawaii en gingen ze verder als Challenge. De dag van vandaag is de Challenge uitgegroeid tot een organisatie met 4 volledige triatlons en 4 halve triatlons. Roth is de grootste triatlon ter wereld. Bijna 3000 atleten en nog eens 700 teams voor een estafette. Roth is ook de snelste wedstrijd. Het parkoer in combinatie met een wereldtopper geeft altijd snelle tijden. Vorig jaar won Michael Gohner in 7u55 en bij de vrouwen verpulverde Chrissie Wellington het wereldrecord en zette het op 8u31! Chrissie, die maar 1 lange afstand wedstrijd verloor in 4 jaar staat ook nu weer op de startlijst. Haar voorseizoen ging de mist in door een val met een armbreuk tot gevolg. Maar ze staat er helemaal terug en naar eigen zeggen, sterker dan vorig jaar. Ze krijgt vooral tegenstand van de Australische Rebekah Keat, die vorig jaar met 8u39 ook onder het wereldrecord ging. Verder ook Belinda Granger en Tereza Macel. Bij de mannen is het uitkijken of Michael Gohner zijn exploot van vorig jaar kan overdoen. Hij krijgt zware tegenstand van 2-voudig Hawaii winnaar, Normann Stadler, Pete Jacobs vorig jaar 8ste in Kona, Eneko Llanos die aan een topjaar bezig is, Rasmus Henning vorig jaar 5de in Kona, Rutger Beke, James Cunnama, en het nieuwe Duitse fietsbeest Sebastian Kienle. Vuurwerk altijd een zekerheid in Roth, zowel tijdens als na de wedstrijd.

De grand Raid : de start

Het voorbije weekend werd in en rond Nisramont topsport bedreven. Sport-events organiseerde er de eerste editie van de grand raid met hulp van de 3coach.be bende. De opeenvolging van wedstrijden, de zomerse hete temperaturen en het loodzware Ardennenparcours maken van de wedstrijd een echte “hel” om Jef Dams te citeren. België heeft een nieuwe mythische wedstrijd bij waar je geen mietje mag zijn om dit tot een goed einde te brengen. Slechts 50% van de deelnemers haalden de finish, waaronder twee vrouwen. Bekijk de mooie foto’s hier

Zij die erbij waren zagen :

- een beklijvend duel Pablo – Jimbo spannend tot de laatste meters.
- deelnemers die alles gaven
- prachtige parcours
- de comeback van Wim Van De Wielle
- Hans de speaker in de vorm van zijn leven

Enkele van de deelnemers aan het woord :

Deze wedstrijd was zwaar, loodzwaar. Hier vind je het verslag van mijn wedstrijd. Ik wil Paul Embrechts, die tweede werd, nog bedanken om me tot het uiterste te drijven. In elke proef streed hij moedig aan de leiding voor het grootste deel van de races. Ik moest er telkens alles uitpersen om de kloof met hem te dichten en mijn voorsprong verder uit te bouwen. Aan de aankomst van de derde en laatste proef was ik helemaal leeg. We zijn nu enkele dagen verder en ik kan eindelijk weer normaal de trap op en af. Het gevoel dat ik elk moment in slaap kan vallen begint ook te verdwijnen.

Jim Thijs

Wat een leuk weekendje offroadfun zou worden werd een weekend vol pure horror. Net alsof satan himself het parkoer uitgetekend had en de bijbehorende hellevuren had aangestoken om zo de temperaturen richting de 40°C te jagen. Een dikke pluim voor de organisatie om tenminste een echt mtb parkoer te maken en geen bang te hebben om het parkoer superzwaar te maken, want dit is waar we het voor doen. 3-coachers op volgend jaar en mss er eens een kajakproef in te steken is goed voor mijn klassement hé. Als vierde in de totaaluitslag kan ik niet anders dan tevreden zijn achter grote namen als thijs, embrechts en smolders.

Jef Dams ( lees hier het ganse verslag )
 

Der längste Tag des Jahres

Vorige week-end werden in Frankfurt en Klagenfurt weer begeerde slots verdeeld voor de Ironman op Hawaii. In Frankfurt legde onze eigenste blog reporter Peter Van Mol een vlekkeloos parcours af.
Peter kwam door de finish in 9:07:10 en liep een marathon onder de 3:00 uur! Bronzen plak en 22ste ‘algemeen’. Proficiat Peter!

Wie ook een pluim verdient is Bart Vuylsteke. Bart kwam in oktober bij 3coach met als doel zijn eerste Ironman in de beste omstandigheden voor te bereiden. Het werd een ‘lange winter’ en een ‘warme zomer!”.

Bart vertelt:

Der längste Tag des Jahres

4 juli 2010 , 2 jaar en 2 maanden na mijn eerste voorzichtige triatlon poging in de 1/8 van Moeskroen stond ik aan de start van de Ironman Frankfurt.

Na een rotwinter die maar bleef duren , eindeloos op de rollen gefietst, lopen op de loopband,  in het donker door de bijtende koude .. niets bleef ons triatleten bespaard maar toch, die ochtend stond ik er klaar, nerveus maar anderzijds kalm, ik wist dat ik alles gedaan had wat ik moest doen om er op mijn niveau een mooie dag van te maken.

De reis was goed verlopen, het hotel was prachtig de sfeer was enorm, ik was onder de indruk van de stad en de ironman sfeer.
Het was wel ellendig warm met temperaturen tot 40°C waar ik toch wel bang voor was.
Gelukkig op die 4e juli was het betrokken en werd er maar 30 tot 32 graden voorspeld, fris voor de tijd van het jaar ..
Het klaarzetten van de fiets en het plegen van de laatste sanitaire aangelegenheden waren goed verlopen, meestal een teken dat het goed zat.
En er waren nog verschillende tekenen aan de wand.
In de twee weken voor de wedstrijd twee keer op korte tijd de grond gekust, kniepijn en een spaak kapot in mijn Zipp wiel, alle sterren stonden juist het zou een dag worden om te knallen.

Bart & vriend Jean-Pierre

En om zeven uur was het van datte.
Na de nationale hymne zette de massa zich in beweging en waren we vertrokken voor 3.8 km zwemmen zonder wetsuit, want daar was het te warm voor (25.7 °C).
Het zwemmen viel mee, ik kon goed positie kiezen maar kon nooit profiteren van een betere zwemmer voor mij, het moet gezegd worden, het is verdorie toch wel een heel eind 3.8 km.
Buiten enkele lichte stampen en drie mooie schrammen op mijn rug in 1:10 uur terug aan land en de zandberg op, op zoek naar de fiets.
Die stond er nog, sjans ..

Rustig gewisseld en vertrokken voor de 180 km.
De eerste 20 km wat op mijn positieven gekomen en dan de benen laten losdraaien, het tempo zat goed en op de eerste helling met kasseien voelde ik de kracht in de benen komen, de motor draaide warm om kort nadien stilgelegd te worden.
Ik had me laten vangen in een groep kon geen kant op en knal een referee met een zwarte kaart “drafting” 6 minuten aan mijn been.
Ik haat draften ,ik veracht het en uitgerekend ik krijg een penalty, maar ik moet eerlijk zijn ik zat in de zone en het was mijn eigen schuld.
Heb bijna de rest van de race uiterst links gereden, was doodsbang voor nog een penalty.
Na de penalty box te hebben bezocht, toch direct in het goede ritme gekomen en aan de inhaalrace begonnen.
En wat voor één. Ik kan begot niet zeggen hoeveel ik er ingehaald heb maar het waren er veel op en het einde van de rit had ik er al ingehaald waar ik er eerst bij zat.
Het parcours zelf was heel mooi, glooiend en hier en daar een kleine helling, vooral de Bad Vilbel is mij bijgebleven, daar rij je door een haag van mensen net als in de tour, een ongelofelijk gevoel.
Ik was de 180km goed doorgekomen buiten een tiental minuutjes lichte misselijkheid van alle gels, bananen en energierepen en we naderden de torens van Frankfurt.

Aangekomen in de wisselzone werd ik onmiddellijk goed geholpen door de organisatie om zo snel mogelijk te kunnen beginnen aan de marathon, de eerste uit mijn leven.

De marathon bedroeg 4 rondes van 10,5 km en dan een erehaag naar de finish.
De eerste 2 rondes vielen goed meer ik kon mooi de hartslag houden vooropgesteld door Coach Christian en ik achtte een inzinking uitgesloten.
De derde ronde werd wat moeizamer door de warmte en de pijn die begon te steken in de benen.
Alle 1.5 km stond er een bevoorrading waar ik telkens kletsnat uitkwam van het water–ijs–sponzen en al het ander wat ik kon vinden, tegen dat ik aan de andere bevoorrading kwam was ik zo goed als opgedroogd wat de warmte illustreert.
De vierde ronde begon het toch te pieken zoals we zeggen, mentaal niet. Ik was nog steeds fris en helder in het hoofd wat van de rest van de carrosserie niet gezegd kon worden.

De afslag naar de finish is een onvergetelijk moment.
Wat er op dat moment door je heen gaat is voor mij met geen woorden te beschrijven, net voor ik de meet overschreed nog eens goed gekeken naar het vrouwtje en bedankt voor alle steun.
Want, en dat weet iedereen, zonder de vrouw zou het niet lukken dit te combineren met het werk en het gezin.

Vrouwe, bedankt voor de logistiek, het geduld, je begrip en ’t is nu aan uwen toer ..
Christian, merci voor de begeleiding de wijze woorden, de raad en het altijd klaarstaan met antwoorden en de wedstrijdstrategie.

Ik ben aangekomen in 10h 34min 58 sec. ruim onder de 11 uur die ik in mijn gedachten had vooropgesteld.

The day after:
pijn en  dikke benen, een trap opgaan lukt nog, afgaan is heel wat anders maar ..
Pain is Temporary, Glory is Forever.

En met deze wijze woorden heb ik me ingeschreven voor de Ironman van Nice 26 juni 2011.
Maar nu gaat de riem eraf en gaan we de machine binnendoen voor een groot onderhoud.

Groetjes,
Bart.

Frankfurt-Klagenfurt

07:52:05, met deze tijd won Marino Vanhoenacker voor de vijfde opeenvolgende keer de Ironman Oostenrijk, Klagenfurt. Een sensationele tijd, de vierde snelste tijd ooit. En vergis je vooral niet, ook al is Klagenfurt een snelle wedstrijd, je krijgt die tijd niet vanzelf. Het is geen Zondaguitstapje!  Zijn tijden zijn 47:49 voor de 3,8km zwemmen, een indrukwekkende 4u18 voor 180km fietsen. Als je daar dan ook nog eens een marathon van 2u42 kan aan toevoegen geeft dit dé mannelijke ironman prestatie van de laatste jaren. Als hij dit nog eens kan overdoen in Kona moeten ze heel goede papieren hebben om bink te kloppen!

Een 600km dichter bij huis streden ze in Frankfurt om het Europees kampioenschap Ironman. Daar pakte Andreas Raelert zwaar uit. Zijn fietsproef was misschien nog indrukwekkender dan Vanhoenacker. 4u20 over 185km. En wie er aan twijfelt of het wel 185km was, ik deed mee en mijn Garmin klokte af op 185,2km. Dit jaar was het 5km langer door wegenwerken op het parkoer. Door een marathon tijd van 2u53 kwam hij wel niet in de buurt van Marino zijn eindtijd. Hij liet wel kleppers als Bracht, Mc Cormack en Brown achter zich. Dit gaat weer vuurwerk geven in Kona. Grts Pete

 

Frankfurt-Roth

Komende Zondag en 14 dagen later staan de prestigieuze wedstrijden, Ironman Frankfurt en Challenge Roth op de kalender. Beide steeds voorzien van toppers tot triathlon monumenten. Wie heeft het sterkste deelnemersveld. Ironman Frankfurt: Chris Mc Cormack, Cameron Brown, Timo Bracht, Andreas Raelert, Patrick Vernay, Jan Raphael als toppers bij de mannen en Sandra Wallenhorst, Yvonne Van Vlerken, Joanna Lawn, Caroline Steffen en Nicole Leder.

Challenge Roth: Eneko Llanos, Normann Stadler, Rasmus Henning, Rutger Beke, Pete Jacobs, Michael Göhner, Sebastian Kienle bij de mannen en Chrissie Wellington, Rebekah Keat, Belinda Granger, Tereza Macel bij de vrouwen. Ongetwijfeld spektakel verzekerd. Is het wereldrecord van Luc Van Lierde in gevaar? Of doet Chrissie Wellington nog wat af van haar eigen record? Afspraak 4 juli in Frankfurt en 18 juli in Roth.

Maarten Seghers schittert in Neerpelt

Neerpelt, zondag 27 juni. Het is prachtig weer. Warm, zonnig met enkele stapelwolken, weinig wind .. Kortom, ideale omstandigheden om een 1/1 triathlon in te lopen .. ware het niet dat we op de radio vernemen dat sporten in de Kempen wordt afgeraden omwille van het overschrijden van de ozondrempel .. Maar dat laten de atleten niet aan hun hartje komen. Eén van hen is Maarten Seghers. Hij is 27jaar en sinds eind 2009 werken we tesamen. Maarten is een gedreven alteet die er hard voor werkt. Het is zijn 2^de hele triathlon. Vorig jaar klokte hij hier 10:41 .. We waren benieuwd waar hij dit jaar zou uitkomen. Alles leek als een puzzel in elkaar te passen, tot hij enkele dagen voor de wedstrijd pijn kreeg in de knie.

Maarten vertelt ..

Afgelopen zondag was het eindelijk zover .. Opnieuw op afspraak met de triatlon in Neerpelt over de volledige afstand. Het was na de editie van vorig jaar dat ik besloot om een coach te zoeken om op deze manier progressie te maken 

Maarten na 3.8K

Een heel jaar lang werkte is samen met Christian. De samenwerking beviel mij zeker, maar echte referenties had ik niet. Dus ik was zeker benieuwd naar mijn wedstrijd. De voorbereiding verliep perfect, tot ik enkele dagen ervoor plots toch last kreeg van mijn knie. Dan maar kort naar de kine gegaan, en met wat ijs leggen en ontstekingsremmers was die hinder gauw verdwenen. Hopend dat ik er tijdens de wedstrijd niets van zou voelen.

Zaterdag vertrok ik naar Neerpelt , en daar was alles zoals vorig jaar prima geregeld: een pasta party, mooi verblijf , ontbijt voor de wedstrijd.

Zondagochtend, om iets voor 7u stonden we aan de start. Het zwemmen verliep vlot, naar mijn mogelijkheden zwemde ik een prima tijd. Bij de wisselzone hoorde ik een referee zeggen dat ik er als 21^ste doorkwam.

Het fietsenparcours was inderdaad aangepast tov vorig jaar. Ondertussen begon de temperatuur al flink te stijgen, dus ik moest drinken en blijven drinken. Geen pech, dus ik kon mij vol concentreren op mijn hartslag. Hier heb ik echt op gelet en de opgelegde limieten gerespecteerd.  

Zonder problemen ging ik de wisselzone naar het lopen binnen. Hoe ver ik opgeschoten was, was mij op dat moment een groot vraagteken. Dan maar rustig beginnen lopen. En zo Neerpelt centrum binnen. Tot mijn grote verbazing riep de speaker af dat ik op dat moment 4^de  liep. Zalig moment ! Christian stond langs de kant en maande me aan zeker de eerste 30km rustig aan te doen. En drinken, veel drinken. Want het was nog warmer geworden.

Tot km 20 kon ik mij hier perfect in vinden, maar dan was ik wat overmoedig geworden. Nog een goeie 20 km doortrekken, dacht ik . Dan kan ik die positie wel houden. Maar spijtig genoeg kwam dan toch die verzuring, waardoor ik nog enkele posities verloor.

Ik werd uiteindelijk 7^de met een tijd van 9u 42 ! Dat is net geen uur sneller dan vorig jaar, en daar ben ik super content mee. Fantastisch, ik had het voorop niet zo durven hopen.

Tot slot, nog even een kort dankwoord aan iedereen die mij steunt in het behalen van dit resultaat. In de eerste plaats mijn fantastische lieve vrouw, die er zondag spijtig genoeg niet bij was. Love you !!!!!!!

Natuurlijk ook mijn ouders, mijn familie, Izaak voor zijn prima begeleiding tijdens de tocht , en niet te vergeten mijn coach Christian, van wie ik dit jaar ongelooflijk veel leerde.

Allez , dat was het zowat. Nu nog wat bekomen …

Groetjes,
Maarten.

Promenade des Belges te Nice

Marcel Zamora won voor de vijfde opeenvolgende keer Ironman Nice. Zamora won vijf keer, niet omdat er gebrek was/is aan sterkere deelnemers, maar wel omdat hij in die wedstrijd altijd wereldtop is. Dit is net hetzelfde met Cameron Brown in Nieuw Zeeland, Marino in Klagenfurt. Achter Zamora leverde Frederik Van Lierde een fantastische prestatie. Frederik liep met 2u47 zijn snelste marathon. In veel wedstrijden was die prestatie goed genoeg voor de overwinning. Maar Zamora liep 2u42. Frederik mag nu terecht top-10 ambities hebben voor Hawaii. Bruno Clerbout leverde ook een prachtige prestatie. Alleen een onterechte straftijd van 6 minuten hielden hem van een podium plaats. Xavier Diepart werd ook knap 7de. Jammer genoeg komt hij en waarschijnlijk ook Bruno te kort voor een Kona slot. Bij de vrouwen declasseerde Tine Deckers de rest van het vrouwelijk deelnemersveld. Zelfs een valpartij kon haar niet van de overwinning houden. Ze won voor de tweede keer in Nice in een nieuw parkoersrecord. Les Promenade des Belges afgelopen Zondag.

Karl Van Biervliet eindigde 4de in zijn agegroup en gaat waarschijnlijk naar Hawaii. Ook 3coachers Jan Fret, WIm Fierens en Jeroen Hofman haalden de eindmeet.

Nieuwe Ironman (pro)reglement

Op slowtwitch staan de nieuwe regels voor Ironman. Vooral dan voor Pro atleten. Er komt een Ironman Ranking gebaseerd op alle Ironmans en 70.3 Ironmans. Geen wedstrijden die niet tot WTC behoren. Prof atleten kunnen zich niet rechtstreeks meer plaatsen na een Ironman. Het Ironman seizoen loopt van 1 september tot 31 augustus van het volgende jaar. De eerste 50 mannen en de eerste 30 vrouwen op 31 augustus zijn gekwalificeerd voor Kona. De beste 5 resultaten tellen, met een maximum van 3 70.3 wedstrijden en een minimum van 1 Ironman. Voor die laatste telt Hawaii niet mee.

Ook nieuw is dat ex-Hawaii winnaars nog altijd voor het leven gekwalificeerd zijn maar na drie jaar kunnen ze alleen nog maar als age grouper starten. Willen ex winnaars starten bij de profs hebben ze maar drie jaar startrecht. Wie zijn slot bij de eerste 50 mannen of eerste 30 vrouwen niet neemt word overgedragen naar de volgende. Blijven er nog gaten over word er met wild cards gewerkt.

Voor de profs misschien het allerbelangrijkste, de 5% regel en de 8% regel, dat laatste voor het prijzengeld valt weg.

Bron: http://www.slowtwitch.com

Grts Pete

Helaas zal Bruno Clerbout die 5.9 % trager was dan Zamora in NIce daar nu worst aan hebben !

Super Sunday

Het laatste weekend van juni is al jaren een topweekend op triatlon gebied. De ene topwedstrijd na de andere. In België is/was er al jaren de halve triatlon van Brasschaat. Die formule werd afgevoerd en vervangen door een ETU wedstrijd. De kans voor triatlon fans om enkele wereldtoppers op de Olympische afstand aan het werk te zien. Er zijn trouwens heel de dag door wedstrijden in het park van Brasschaat.

Wie dat allemaal te snel vind zakt best af naar Neerpelt. Mario Appermans organiseert er sinds vorig jaar een volledige en halve triathlon. Snelle tijden verzekerd!

En er is ook de kwart triatlon van Eeklo. Triatlon super populair want iedere wedstrijd kan pronken met honderden deelnemers.

Internationaal is er zaterdag het EK Lange afstand in Spanje. Zet Eneko Llanos zijn superjaar verder met een Europese titel? Wie het te warm vind dit weekend en zijn tuin niet uitwil kan via de laptop altijd de Ironman’s van Nice en Coeur d’Alene volgen. In Nice starten met o.a. Frederik Van Lierde, Axel Zeebroek, Bruno Clerbout en Tine Deckers enkele kleppers. En ten slotte word in de 70.3 Buffalo Springs het duel tussen de nummers 1 en 2 van Hawaii 2009 overgedaan. Een duel Craig Alexander-Chris Lieto dus.

Keuze genoeg
Greetz, Pete

Teams te Neerpelt

Naast de ongeveer 70 individuele deelnemers aan de volledige afstand komende zondag zullen ook 8 teams van start gaan. Deze kan je makkelijk herkennen omdat de teamnaam op hun nummer staat. Deloitte en Accenture, twee IT-bedrijven vaardigen elk 2 teams af. KTT heeft ook een ploegje samengesteld en gaat de concurrentie aan met een team van ons eigenste 3coach.be.

Topfavoriet is het team van athletefitting. John heeft een mooie bonus beloofd als ze onder het WR van Luc Van Lierde ( 7h51) duiken…

Een team mag bestaan uit minimum 4 en maximum 7 deelnemers. Deze mogen naar believen elke zwem-, fiets- en loopronde wisselen en geven hun chip en nummer door.

Moge de beste winnen !

Alle info op www.sport-events.be

Favorieten Neerpelt / Grand Raid

De wedstrijden komen steeds dichterbij en binnen minder dan 2 weken gaan de triatleten reeds van start in de halve en hele van Neerpelt. Met ruim boven de 400 ingeschreven atleten is dit evenement reeds in de breedte een succes, maar wie zijn de kanshebbers ?

Allereerst op de hele staan er 4 heren te dringen voor het podium : Titelverdediger Dirk Baelus, Bart Schrooyen, Youry Goukel en Pieter Van Hee. Youry is de absolute topfavoriet evenals zijn teamgenote Mieke Dupont bij de vrouwen. Kan deze Brugse haar 7de plaats algemeen verbeteren ? Het zal een eenzame strijd tegen de chrono worden…

Op de halve is bij de vrouwen Peggy Claerbout topfavoriete. Het lijstje bij de mannnen wordt aangevoerd door Tim Brijdenbach. Maar ook Johan Smolders, Frederik Sleutel, Tim De Vilder, Dirk Huybrechts, Nick Baelus, Peter Van Mol en Thierry Plouy zullen hun huid duur verkopen.

Nauwelijks 14 dagen later verhuist het circus naar de Ardennen. Hier moet in tegenstelling tot in Neerpelt geklommen worden !

De eerste editie van de grand raid trekt tot hiertoe een 40 tal durvers die alle drie de proeven gaan betwisten. Op zaterdag worden deze dan aangevuld met de mannen en vrouwen die enkel mountainbiken ( oa Bjorn Brems 3de BK 2009 en Nicolaas Vermeulen zullen hier eens komen testen voor het BK één week later )
Zondag starten er dan nog enkelen die alleen de offroad triathlon aandoen.

Favorieten Grand raid : Jim Thijs, Paul Embrechts, Johan Smolders, Jef Dams en Yourie De Buck. Bij de vrouwen zal het gaan tussen Mieke Dupont, Peggy Claerbout, Joke Coysman, Sophie De Groote en Ewa Fiuk.

Moge de beste en/of slimste winnen !

Meer info op www.sport-events.be

De Wolf!

Afgelopen weekend werd er terug de sympathieke wedstrijd in Terheijden georganiseerd. Afgelopen twee jaar was ik telkens de sterkste, vorig jaar geholpen door een lekke band van Bart Schrooyen. Dit jaar stond Schrooyen junior opnieuw aan de start om revanche te nemen. Een blik op het deelnemersveld gaf 2 concurrenten aan: Ben de Wolf en Koen Deweerdt. Bart legde een zeer knappe wedstrijd af en liep de afsluitende 10km in 34.30. Helaas was er toen al ene gaan vliegen ( tegen 42,8 km/u). Ben De Wolf pakt zijn eerste overwinning en als deze knaap uit wezel gespaard blijft van blessures zal het zeker zijn laatste niet zijn. Bart zijn eerste komt ook nog wel, deze keer werd hij 2de voor Koen. Bij de seniors pakten de beuk ( 40+) en René Delbaere ( 50+) de bloemen mee. Ook Schrooyen senior stond op het podium en maakte het Belgisch feestje compleet.

Goe gedaan mannen !

7 seconden sneller per km!

Misschien bent u het al vergeten, maar 2 weken terug kon u het artikeltje lezen van Chris McCormack vs Lance Armstrong in de Ronde van Californië.

Het werd voor Macca een speciale gebeurtenis. Als triathleet mogen strijden tegen wielrenner-pro’s!

Merk wel op dat Mc Cormack moest starten in een aparte reeks en dat hij die won .. 
Kenners weten dat omstandigheden zoals wind en temperatuur resultaten aardig kunnen beïnvloeden.

Een tijdrit over 33,6 K tegen mannen als Cancellara, Hunt, Tjallingii, Leipheimer en Rogers .. De specialisten bleven allen ruim onder de tijd van Macca.

Tony Martin (D) won de race en reed “4 minuten sneller” dan Chris McCormack Macca!
Da’s meer dan 7 seconden per km trager dan Martin.

Cancellara eindigde op 1:45 van de winnaar, Lars Boom op 2:23.
Jurgen Van de Walle op 4:06 nagenoeg gelijk met Macca.
Lance Armstrong, die had na een zware val toen al opgegeven.

Het verslag van Macca vind je hier

Vogezen

Morgen vertrek ik samen met Johan Smolders op een 6daagse trektocht met de fiets. Vertrekplaats is Nisramont en we fietsen naar de Vogezen. Een 15.000 hoogtemeters liggen ons te wachten. Niets is beter voor de conditie als zo een fietsstage opgesmukt met enkele loopsessies en zwemtrainingen. De aanzet naar Norseman begint hier !

Bekijk hier alvast onze route :

Lanza verslag door Henk

Eerlijk, ik heb de IM van Lanzarote even moeten laten bezinken.

Velen weten dat ik nog geen twee jaar aan triathlon doe, daarvoor had ik wel wat gefiets, lopen en zwemmen waren mijn ding niet. Lanzarote was mijn derde wedstrijd ooit en meteen mijn tweede IronMan. Voor Frankfurt vorig jaar had ik maar één doel, de finish halen. Voor Lanzarote had ik de lat voor mezelf heel hoog gelegd ik spaar je de details.

De laatste trainingsweken lieten het beste verhopen, vol goede moed stond ik dan ook aan de start.

Het zwemmen: Ik start midden in het pak. Ik laat er een pak voorbij gaan en als ik denk dat het mijn tempo is ga ik mee. Fout ingeschat dus. Ik ben om het zacht uit te drukken geen topzwemmer maar dit was te traag voor mij. Ik mis hier ervaring. Tijdens de tweede ronde doet de maag plots wel heel raar…oeps ik moet overgeven…Sorry voor de collega’s achter mij.

Het fietsen: Ik kan kort zijn, subliem gevoel. Ik zie dat het hard gaat en voel de benen niet. Ik doe een echte inhaalrace en maak me toch wat bedenkingen als ik na 3u fietsen nog gasten opraap die bijna stil staan in vergelijking met mij. Dat zwemmen he, 10min rapper zou een heel verschil maken. De benen zijn super maar de maag niet. Ik weet niet wat er scheelt maar ik krijg niets naar binnen en moet opnieuw 2x overgeven. Toch blijven de beentjes tot het einde hun werk doen. Ik rij vol goede moed de wisselzone binnen, 62ste fietstijd. Als blueken ben ik daar toch een beetje trots op.

Het lopen gaat aanvankelijk goed maar diep in mijn binneste begin ik wel te denken aan al dat eten dat in mijn fietstrui is blijven zitten. Ik loop de eerste 10km vlotjes door, ik begin echt te geloven dat het niet gaat ophouden en dat ik mijn doelen ga halen. Maar dan… in no time from hero to zero. Totaal geen energie meer en vooral stekende pijn in de buik ter hoogte van het middenrif. Hier was ik niet op voorbereid, dat stond niet in mijn scenario. De pijn is zo hevig dat inademen moeilijk wordt en ik moet stoppen. Meteen stort ook het mentale front in! Ik stop, zet me aan de kant bij de Belgische supporters. Het is voorbij. Ik bespaar je wat er allemaal in mijn hoofd is omgegaan, maar na 30 min neem ik mijn uurwerk, doe het aan en vertrek weer. Mijn vrouw en de andere supporters kijken wat verbaasd

. Over de laatste 21km kan ik kort zijn… dat had niets meer met sport te maken.

Lesson learned? Velen zullen zeggen dat ik me overschat maar Lanzarote heeft me ondanks het foute scenario veel vertrouwen gegeven. Ik ben in het fietsen niet over mijn toeren gegaan ( bleek achteraf uit de hfr analyse). Daags na de wedstrijd voelde ik me al heel fris, weinig last in de spieren, de recup gaat goed. Ik moet geloven dat ik pech gehad heb. Ik wil dat nu testen in Limburg 226. Een andere les is dat ondanks de goede voorbereiding en het heerlijke gevoel je mentaal altijd klaar moet zijn voor een crash. Als ik dat was geweest dan had ik nog mijn doelen niet gehaald maar was ik wel een uur sneller binnen geweest. Nu heb ik het in de race op het einde wat laten hangen.

Dus.. we hebben meer vertrouwen en we zijn wat slimmer geworden. Wat wil een mens nog meer!

Henk

Kona, here we come :-)

Vorige zaterdag stond ik voor de 5^de keer aan de start van de Ironman op Lanzarote.

In 2007 werd ik er nog 2^de .. maar ondertussen ben ik alweer laatste-jaars in mijn leeftijdsgroep 50-54. Kwalificeren zat niet echt in mijn gedachten .. een goeie wedstrijd afleggen, dat weer wel.

Was de voorbereidingsperiode wat later gestart omwille van een lange koude winter, toch werden de trainingstargets zowel in volume als intensiteit gehaald. Niet makkelijk naast een full time job, maar dat liedje kennen we, en zingen we al lang hé!

Toen ik hier in 1997 ’t eerst van start ging waren we slechts met 400. Nu met 1500 atleten en fully booked! Het was dan ook drummen aan de eerste boei op 200m uit de kustlijn! Ik gewaagde me, als slecht zwemmer vooraan en dat loonde maar kostte me ook verschillende kneuzingen en een pijnlijke oogkast. Niet geklaagd en in 1:09 uit het water, halfweg het pak en als 31^ste in mijn age-groep.

Eens op de fiets kon de wedstrijd ‘echt’ starten. ‘Weinig’ wind naar Lanza’s normen; héél weinig wind. Maar dan gaat het tempo er natuurlijk op vooruit. Niet gespaard en mijn race is begonnen. Mijn trainingsmethode loont. Op geaccidenteerde wegen en de klim’s kan ik het verschil maken. Ik fiets naar een 200^ste plaats in het algemeen klassement en ben dan 3^de in mijn categorie. Na 5:35 stap ik af, tesamen met coachie Pascal die een dijk van een wedstrijd neerzet; hij zwom vooraf 55min en finished uiteindelijk in zijn 2^de Ironman in minder dan 11 uur.

In de afsluitende marathon kan ik maar een halve vuist maken. Het is warm en iedereen ziet af! En de knieën, onderbenen en voeten die kraken. En blaren op de voeten en een bloedende teennagel verhinderen een mooie foulée. Maar de pret die kan niet op als Martine via Aline teweten is gekomen dat ik inmiddels in 2^de positie loop! En als ik de 3coach en WTT supporters-schare voorbijkom wordt ik de laatste 10K vooruit geschreeuwd. Go go go man, go go go man, superrr!

3:38 gelopen en 10:35 eindtijd (151^ste ).. op 30 seconden van de éérste plaats! (wat ik niet wist hé!). Belangrijker nog is mijn 2de positie die me rechtstreeks startrecht verleend voor Kona Hawaii in het najaar! Eerlijk zijn .. dit had ik niet verwacht en hier hield ik geen rekening mee!

Deze 13^de selectie ga ik verzilveren. Eénmaal bleef ik thuis om deel te nemen aan Zofingen, maar dat doe ik niet meer!

Deze zomer neem ik nog deel aan de Ironman van Regensburg op 1 augustus. Daarna reis ik via de Criquellion en de Zwintriathlon voor de 12^de keer naar Hawaii. Man man man toch, wat kan sport toch mooi zijn!

3coachers in Lanza

In Puerto del Carmen kwamen naast mezelf ook veel andere 3coachers aan de start!

Pascal Bracke wou na Nice (2009) nog meer Ironman-ervaring opdoen. Na een winter met een wispelturige bilspier mogen we toch van een ‘just in time’ voorbereiding spreken. De volharding en gedreven inspanningen van Pascal loonden. Hij finishte zijn 2^de hele triathlon in 10:58:21, op plaats 250!

Benny Buytaert finishte in zijn 3^de Ironman in 11:35:14, op plaats 401! Ook Benny mag terugblikken op een vlekkeloze voorbereiding en een puike prestatie waarmee zijn schare supporters tevreden mogen zijn! Knap man om tussen jouw drukke werk- en privétijd in dit te kunnen realiseren!

En rookie Nicolaas Van Bogaert, die persé zijn éérste Ironman hier wou afleggen wist zichzelf te overtreffen om de meet te overschrijden. Na een goeie zwempartij in 1:08 en fietsparcours in 6:32 FINISHTE Nico in 14:47:48, met de nadruk op FINISHEN! Nico’s spijsvertering lag helemaal overhoop.
Proficiat Nico, je haalde de finish! You are an Ironman!

En dan onze sponsor, den Henk de Metsenaere. Ook hij bewees dat ‘opgeven’ geen optie is. Hij liep .. ‘beleefd uitgedrukt’ .. met een pitsstop van 30 minuten inbegrepen .. na een fantastische zwem 1:07, fiets 5:26 .. na 5:16 en een totaaltijd van 12:01:37 over de finish.
Proficiat Henk en veel succes in Neerpelt om er jouw 3:30 marathon te realiseren!

2 maand tot Norseman

Heel lang geleden trainde ik wekelijks een 25-30 uren. Elke week. En ik had nooit last of blessures, ik kon me alles permiteren. Nu vandaagdedag is dat wel anders. Met minder dan de helft van de trainingsuren en enkele zware blessures achter de rug moet ik meer opbouwen dan ooit. Geleidelijk aan de intensiteit en het volume opdrijven naar een apotheose in de tweede helft van juli is de boodschap. Momenteel mis ik enorm veel spierkracht in de bovenbenen en kan ik zeer moelijk bergaf lopen. Prima toch want Norseman is alleen maar bergop. Nu maar hopen op goed weer dat we de berg op kunnen, anders moeten we terug naar beneden…

Wil je m’n trainingscapriolen volgen op mijn online trainingsdagboek klik dan hier. Het zal er zeer specifiek aan toegaan.

Wim

Nog meer Lanza foto’s

Deze mevrouw of mijnheer had tijdens de ironman van Lanzarote duidelijk een perskaart. Bewonder ook deze mooie kiekjes van één der adembenemendste Ironmans ter wereld hier. En rara wier staat er daar ook op het kiekje

De inschrijvingen voor 2011 zijn alvast begonnen en Stefan Toelants is al één van de 390 gelukkigen. Wie volgt ?

Seneffe

Ook in Wallonië zijn ze van gang getrokken en traditioneel is de opener in buitenwater daar Seneffe. Heel veel 3coachers stonden er aan de start en allen deden ze het meer dan behoorlijk. Axel Zeebroek domineerde de wedstrijd en won voor Yeray Luxem en nog twee andere youngsters, nl Gilles Cottijn en David De Groof. Vervolgens volgde Bart Schrooyen, die volledig hersteld lijkt te zijn van zijn sleutelbeenbreuk enkele weken terug. Hij piekt naar de ironman van Lanzarote komende zaterdag. René Delbaere won naar gewoonte zijn 50+ categorie.

Bekijk de volledige uitslag hier.
Foto René met dan aan Pieter De Neve.

Next Page »