Nog 171 dagen te gaan. Ja hoor, dat houden we allemaal bij. Logistiek en planning zijn prioritaire competenties voor triathonners (& hun coaches). Schipperen met tijdsbesteding en balans voor vrouw & gezin – werk – en vrije tijd/trainingen. Niet makkelijk wanneer de meesten onder ons er nog een full-time job bij hebben. En moeilijk wanneer de lente weg blijft. Ook enkele van onze bloggers hebben er last van.
Bij StefaanDV, gedreven businessman en triathleet zit het niet mee de laatste tijd waardoor zijn geloof en overtuiging om Kona te halen momenteel zoek is …
Er is veel gebeurd de laatste weken. Laat ik misschien even terug komen op de sportieve kant. De Haan was niet echt een mee-, noch tegenvaller. Het bevestigde gewoon wat ik wist, er is nog werk. Dat heb ik dan ook gedaan in de daaropvolgende weken. Zo ben ik op stage geweest in de prachtige Voerstreek met een aantal van mijn Tritraining atleten en heb me met momenten volledig in frut gereden. De daaropvolgende trainingen voelden goed aan en ik leek klaar voor EPIC. Zelfs tijdens het lopen voelde het voor het eerst vlot aan. Ik liep een beetje de tempo’s die ik wilde lopen. Toch is niet alles positief. Ik ben niet op EPIC vertrokken door omstandigheden, en maar best ook. Insiders weten wat er gebeurd is, maar belangrijkste is dat alles aan de beterhand is. Maar daardoor staat alles een beetje op de helling, mijn trainingen zijn sterk teruggeschroefd en we zullen wel zien wat dat betekent op termijn om mij te kunnen kwalificeren al dan niet. Op dit moment is het wel het laatste waar ik aan denk. Maar op aanvraag van X’tian blijf ik jullie hier toch nog op de hoogte houden van hoe ik de tocht richting Kona 2012 beleef. Misschien zal het zonder mij zijn, maar we zien wel wat het geeft.
Tot binnenkort,
Stefaan
Bart Colpaert
Hey X’-tian,
“Kwalificatie voor Kona 2012 zal duidelijk geen sinecure worden dit
seizoen! Door de drukte die zich buiten de sport afspeelt geraak ik
precies niet in de juiste sfeer om er voor de volle 100% te kunnen
voor leven en werken! Maar ik teer nog wat op de basis van vorige
seizoenen en met een aantal weken van +20u moet ik toch wel in staat
zijn om me nog klaar te krijgen voor Frankfurt op 8 juli. Misschien is
het wel beter dat ik daar nog niet 100% in orde sta en ik dit seizoen
misschien wel eens kan bevestigen in Kona! Ik heb alvast al het EPIC
weekend overleefd en ondanks het zware parcours en het slechte weer
heb ik er toch weer van genoten. Ik mis wel nog een stage dit seizoen.
Door onze verhuis en het extra kostenplaatje moest ik hopen op een
degelijk Belgisch voorjaar, maar de weergoden zijn ons de laatste tijd
weinig gunstig gezind.
We naderen nu snel de wedstrijden en mijn seizoensopener wordt het BK
Ploegentriatlon. Daarna volgen Geel en Leuven. Met nu nog een goeie
trainingsblok zou het me toch moeten lukken om geleidelijk aan de zin
naar wedstrijden vast te krijgen!!”Wat EPIC betreft: het was een prettig maar zwaar weekendje. Ik ben nog
niet dezelfde atleet als vorig seizoen, maar ik weet waarom en probeer
niet te panikeren.We zien wel!
Groetjes,Bart
Glenn Vekemans
Hey Christian, ik heb het goede nieuws mee te delen dat ik de voorbije 2 maanden wat aan de basis conditie heb kunnen werken.
Na een winter periode van blessures en ziekte zag ik mijn seizoen vrij somber starten.
Maar, door een aanmoedigend mailtje van Wim DD ben ik aan de achterstand van sportieve vorm beginnen werken. Mentaal was ik wat over de streep getrokken maar fysiek had ik voor mezelf twee doelen gesteld om te zien of Regensburg een haalbare zaak zou worden.
Eerste doel het zware EPIC weekend doorstaan waar de weersomstandigheden een keiharde factor waren. Hier heb ik toch gezien dat wanneer je nooit geen bergen doet het zeker tanden bijten is om met groep 1 mee te kunnen.Volgende doel zag er eerst niet zo positief uit mits het de marathon van Antwerpen was, een week na de EPIC.
Tot donderdag ziek binnen gezeten en dan besloten om te starten met een PR als resultaat – nvdr schitterende 2:46. Dit was voor mij het voorbeeld dat rust ook een deel van voorbereiding / training is. Nu ik fysiek overtuigd ben om de Road to Kona aan te gaan had ik het in men vorige artikel over verscheidene factoren die een rol spelen om al dan niet voor Kona te gaan en sociaal gezien heb ik met men toekomstige vrouw besloten het kersje van de triathlon taart eraf te laten. Ik heb zeker nog ambities om volgend seizoen of later in mijn triathlon carrière naar Kona af te reizen zeker omdat mijn partner haar hart daar ook verloren heeft. Nu zal ik me voor Regensburg in goede vorm proberen te krijgen om men best tijd op de Ironman te verbeteren. Train ze en ik hoop dat ik voor een collega 3 coacher een plaats kan vrij maken in het fantastische Kona.
Er zijn nog enkele 3coacher’s die dromen van Kona. Ik ga geen namen noemen … maar er zijn geen geheimen. Hard werken en dromen kunnen waarheid worden
. Durf jezelf te engageren en geef me maar wat tekst voor onze volgende bog?!?
Ikzelf mag niet klagen. Goeie EPIC met extra kilometers
. En m’n loopkwaliteit “op de voorvoet” die zich elke week bevestigd. Alhoewel het nog maar 1 uurtje EXT is .. maar niet meer beperkt door technische pijnsignalen!
Regensburg wordt een test. Podiumplaats is realistisch
Tot de volgende update,
Grtz X’-tian

Er is veel gebeurd de laatste weken. Laat ik misschien even terug komen op de sportieve kant. De Haan was niet echt een mee-, noch tegenvaller. Het bevestigde gewoon wat ik wist, er is nog werk. Dat heb ik dan ook gedaan in de daaropvolgende weken. Zo ben ik op stage geweest in de prachtige Voerstreek met een aantal van mijn Tritraining atleten en heb me met momenten volledig in frut gereden. De daaropvolgende trainingen voelden goed aan en ik leek klaar voor EPIC. Zelfs tijdens het lopen voelde het voor het eerst vlot aan. Ik liep een beetje de tempo’s die ik wilde lopen. Toch is niet alles positief. Ik ben niet op EPIC vertrokken door omstandigheden, en maar best ook. Insiders weten wat er gebeurd is, maar belangrijkste is dat alles aan de beterhand is. Maar daardoor staat alles een beetje op de helling, mijn trainingen zijn sterk teruggeschroefd en we zullen wel zien wat dat betekent op termijn om mij te kunnen kwalificeren al dan niet. Op dit moment is het wel het laatste waar ik aan denk. Maar op aanvraag van X’tian blijf ik jullie hier toch nog op de hoogte houden van hoe ik de tocht richting Kona 2012 beleef. Misschien zal het zonder mij zijn, maar we zien wel wat het geeft.
Hey X’-tian,
Hey Christian, ik heb het goede nieuws mee te delen dat ik de voorbije 2 maanden wat aan de basis conditie heb kunnen werken.


Het is maart. Het wordt al licht om 7:30 uur en ’s morgens fluiten de vogeltjes. De lente is in aantocht! Tijd om het fietsvolume op te voeren.


















In onze reeks zijn we aan de 2de aflevering toe.

De triatlonsport in Nederland krijgt volgend jaar een eredivisie. De Nederlandse triatlonbond heeft hiervoor afspraken gemaakt met vijf evenementenorganisaties, waardoor er volgend jaar een teamcompetitie ontstaat. Daarin strijden de sterkste verenigingen tegen elkaar. De komende jaren moeten er meerdere divisies komen, met een promotie/degradatie-regeling.
Sinds 1978 al wordt er in Hawaii de Ironman geörganiseerd. Op zaterdag 13 oktober 2012 is dat niet anders, en zullen er weer een tig aantal landgenoten aan de start staan .. waaronder enkele 3coach’ers.


















