Mijn 50ste blog voor 3Coach had ik willen bewaren voor iets speciaals maar je moet het ijzer smeden als het heet is dus word dit een zoveelste blog over de wedstrijd oorlog. Deze zomer kwam WTC af met hun nieuw Hawaii kwalificatie systeem voor profs, een upgrade van het prijzengeld in meerdere wedstrijden, jammer voor de atleten ook een downgrade van het prijzengeld in andere wedstrijden. Er was ook een boom van wedstrijden. Ironman Wales was hun antwoord op Challenge UK en meteen voegde ze er ook Galway, Pescara en Aix en Provence, alledrie 70.3 wedstrijden, aan toe. En er is uiteraard het nieuwe circuit 5150 series, waar hopelijk Bart Arnouts zal schitteren !

Challenge antwoordde met een knaller. Challenge Cairns, een volledige triathlon met o.a. zwemmen in de Great Barrier Reef. Met een prijzenpot van 100.000 euro word dit de tweede best betalende volledige triathlon na Hawaii. Dit kan tellen als antwoord. Challenge family komt in de komende weken nog met enkele nieuwe wedstrijden. Dit is veelbelovend.

Ook Revolution3 series heeft er een nieuwe wedstrijd bij, een halve triathlon in South Carolina. Rev3 is heel populair bij de profs vermits je er evenveel kan verdienen als bij veel volledige triatlons.

Tri Grand Prix, nog zo’n goede betaler, kondigt enkele halve triatlons aan in Europa en USA.

Professionele triatleten volgen meer en meer de stroom van het geld. Een Marcel Zamora bv. 5 keer Nice gewonnen, doet liever ergens anders mee voor de overwinning dan voor een 12de plaats in Hawaii. Andere volgen steeds meer zijn voorbeeld. Meer nieuws, waarschijnlijk binnen enkele weken.
Grts Pete

Sport-events.be kan hier helaas niet aan mee doen, maar deze doen het voor de gezelligheid EN de fantastische parcoursen

The Kona Bike count is ieder jaar iets waar vooral de fietsindustrie naar uit kijken. De dag voor de wedstrijd als je de fiets en materiaal binnen brengt word zowat alles geteld. 1688 fietsen werden binnen gebracht. Wat meteen ook wil zeggen dat we nog wel even verwijderd zijn van 2000 deelnemers zoals hier en daar wordt geschreven. Cervélo blijft de grootste met 468 fietsen. Wat 27, 7% is. De meeste Cervélo’s kunnen blijkbaar niet zonder Zipp wielen, die meer dan 50% innemen. Op de fietsen staan vooral Profile design aero sturen, waar dan weer shimano op staat. Cervélo zit wel aan het plafond. Ze groeiden ten opzichte van vorig jaar 1% daar waar Orbea 46% groeide naar 82 fietsen. Guru en Argon18 stijgen ook meer dan 35%. Ook Giant, Look Specialized en Trek groeien gestaag. Ondanks hun grote marketing campagne daalt Scott van 109 naar 98 oftewel 10%. Kuota zag zijn aandeel op enkele jaren tijd van meer dan 150 naar 77 terugvallen. Kestrel is nog zo’n merk dat lang niet meer het aantal haalt van de gouden jaren 90. Kestrel won twee keer de bike count in de jaren 90, wat toen nog een fiets was die out of space leek te komen. Futuristisch dus. Jaren aan een stuk werd de bike count gedomineerd door zeven merken. Vooral Cannondale, Trek en Kestrel, kort gevolgd door Litespeed, Quintana Roo, Principia en Softride. Dat laatste merk was nog futuristischer en had met Jurgen Zack een schitterend uithangbord als hardrijder. Softride had in 1999 nog 115 fietsen een de start, dit jaar nog maar één. Nochtans bestaat het fietsmerk nog altijd, maar wat in de jaren 90 nog hyper modern leek is nu eender old school geworden. In de jaren 90 waren er wel een paar honderd minder deelnemers maar nooit stak een merk er zo uit als Cervélo nu. De volledige lijst kan je hier terugvinden.

De laatste count down gaat over vijf atleten van de top-3 van vorig jaar. Ook dit jaar zullen ze topfavoriet zijn, de ene al wat meer dan de andere en één heeft nog nooit een Ironman verloren.

Andreas Raelert: 34-jarige Duitser die na zijn olympische carrière al twee jaar tot de absolute top op de lange afstand behoort. Zwemmen is als OD atleet uiteraard geen probleem maar hij heeft ook al laten zien dat hij zwaar kan uithalen op de fiets en een heel snelle marathon kan lopen. Vorig jaar moest hij nog leergeld betalen en aftasten waar zijn grenzen lagen, aldus Raelert. Hij deed dat niet slecht met een derde plaats. Dit jaar liet hij echt in zijn kaarten kijken. Fietste Macca, Bracht en andere Browns op meer dan 11 minuten. Ik was erbij en het fietsparcours was bijna 185km, zodat zijn 4u20 en zijn 8u05 echt wel indrukwekkend zijn. Groot kanshebber dus.

Miranda Carfrae: 29-jarige Australische en tweede bij haart eerst deelname vorig jaar. Eén van de snelste zoniet de snelste loopsters op de lange afstand. Wint bijna al haar wedstrijden. Bijna, omdat ze meestal tijd moet goedmaken na het zwemmen en fietsen. Vorig jaar had ze 26 minuten aan de broek na het fietsen op Wellington. Maar ze stormde wel met 2u56 en snelste looptijd naar de tweede plaats. Dit jaar iets meer concurrentie en beter doen word heel moeilijk.

Chris Lieto: 38-jarige Amerikaan, tweede vorig jaar. 8 jaar wachten de Amerikanen al op een overwinning. Maar dit zou wel eens het jaar van Lieto kunnen worden. Is één van de atleten waar je zeker van mag zijn dat hij de registers zal opentrekken zijn beste onderdeel, fietsen. Heeft dit jaar hard aan het lopen gewerkt. Krijgen we een editie als in 2001 en 2004 (heel veel wind) dan stijgen zijn kansen met stip.

Chrissie Wellington: 33-jarige alien. Ik zeg dit niet als belediging maar deze Britse is zo goed dat ze van een andere planeet moet komen. Sinds Alpe d’Huez 2007 won ze 18 van de 19 wedstrijden op de lange afstand. Ze won al haar Ironman’s, waaronder drie keer Hawaii. Verpulverde vorig jaar het wereldrecord en zette het op 8u31 en deed er dit jaar nog een stuk af 8u19!! Dit met een marathon tijd van 2u48! Maar niets voor niets, enkele dagen na haar zware val op 2 januari dit jaar, waar ze hand, arm en elleboog brak, zat ze al op de rollen te trainen. In normale omstandigheden is ze onklopbaar. Alleen kaderbreuk, zware valpartij, zwaar ziek kan haar doen verliezen maar ik wens het haar zeker niet toe. De vraag is niet of ze gaat winnen, maar hoeveel mannen er voor haar zullen zijn.

Craig Alexander: 37-jarige Australiër en winnaar van de laatste 2 jaar. Zijn laatste nederlaag is alweer van februari vorig jaar geleden. Won dit jaar zeven 70.3 wedstrijden. Dit op zijn manier. Bij de eerste uit het water komen, één of twee sterkere fietsers inclusief Lieto laten wegrijden om dan snoeihard te lopen. Blijft altijd rustig, en doet niet mee aan psychologische spelletjes de dagen voor de wedstrijd. Hij is op Kona voor één ding, zwemmen, fietsen en lopen en dat laatste kan hij toch zo snel. Hij zal er weer dicht bij zijn. Of heeft hij de statistieken tegen? Het is al van 1993 geleden dat er een atleet meer dan 2 keer na elkaar won.

Hawaii komt steeds dichterbij dus word het tijd dat de Hawaii count down word afgesloten. Vandaag vijf atleten die vorig jaar in de top-5 eindigde en met sommige met wie je weer ernstig rekening moet houden.

Rasmus Henning: De 34-jarige Deen was 5de vorig jaar herstellende van een handbreuk. Wat zou hij waard geweest zijn als hij 100% was. Hij gaf daar een antwoord op in Roth, met 7:52:34 klokte hij daar de vierde beste tijd ooit neer. En ook al is het een publiek geheim dat het fietsparcours 176km is en het loopparcours 41km dan nog was zijn 2u39 op de marathon heel snel. Henning is een heel compleet atleet en werd zowel Europees kampioen op de kwart als op de lange afstand. En buiten een reeks wereldbekerwedstrijden werd hij ook nog 6de en 8ste op de Olympische spelen. Zwemmen, fietsen, lopen hij kan het allemaal en duikt in veel pronostieken op als één van de topfavorieten.

Rebekah Keat: 32-jarige Australische is de op een na snelste vrouw ter wereld. Haar 8u39 is heel snel. Finishte vorig jaar 5de, maar werd wel gediskwalificeerd. Naar mijn mening doet ze iets te veel wedstrijden. In de voorbije zomer deed ze 3 volledige triatlons in 9 weken. En ook al won ze er twee van, al haar concurrentes doen het rustiger aan. Al heeft ze het wel in haar: zwemmen, fietsen en sub 3uur lopen. Ideaal om te winnen als Wellington er niet zou zijn. Plaats 4 tot 10 zeker, maar voor meer zal ze moeten snoeien in haar programma.

Tereza Macel: 36-jarige Tjechische die vorig jaar een superjaar had. Won 2 Ironman’s en sloot haar jaar af met een 4de plaats in Kona. Kan snel zwemmen en fietsen. Het lopen is iets minder maar meestal heeft ze na het fietsen zo’n grote voorsprong dat ze niet meet kan verliezen. Op Hawaii is dat natuurlijk anders. Omdat ze dit jaar toch iets minder is zou ik haar eender tussen plaats 6 en 10 plaatsen.

Chris Mc Cormack: De 36-jarige Australiër is één van de beste triatleten ooit. WK Olympische afstand, Wereldbekerwedstrijden, Ironman Hawaii, 5 keer Roth, 5 keer Australië, 2 keer Frankfurt en nog zoveel meer. Het enige wat hij niet won was Olympisch goud. Hawaii is de laatste jaren zo geëvolueerd dat tactiek meer en meer een rol gaat spelen. Een zwak moment dat iets langer duurt kan je de overwinning kosten. Macca heeft alles meegemaakt op Hawaii. Topdagen en heel zwakke momenten. Hij kan nog altijd winnen, maar sommige die met hem trainen zeggen dat het maniakale verdwenen is. Sportief gesetteld , zoveel qua palmares als financieel. Toch schrijf ik hem zeker nog niet af voor de overwinning.

Virginia Berasategui: 35-jarige Spaanse. Meervoudig Europees en wereldkampioen op de lange afstand. Enkele keren top-10 in Kona waaronder een derde plaats vorig jaar haar beste klassering was. Heel sterk op de fiets en tijdens de marathon. Ook nu weer topfavoriet voor een top-5 plaats.

Vandaag gaan we voor plaats 8 tot 6 van vorig jaar. Ik denk niet dat de winnaars hier zullen tussen zitten maar kanshebbers voor top-10 des te meer, vooral omdat ze samen al meer dan 10 keer in de top-10 eindigde.

Joanna Lawn: Een beetje de vrouwelijke versie van haar landgenoot Cameron Brown. Deze 36-jarige Nieuw Zeelandse finishte 9keer in de top-14, waarvan 6 keer top-10. Verder won ze 7 keer de Ironman van haar land en één keer Roth. Vorig jaar 7de en nu ook weer een kandidaat top-10.

Dirk Bockel: 33-jarige Luxemburger en vorig jaar de eerste Luxemburger ooit in de top-10(7de) Na Beijing overgeschakeld naar de lange afstand en zoals zovele, met succes. Vorig jaar was alles nieuw en was het zichzelf herontdekken en hij ontdekte dat er meer in zit. Heeft dit jaar één piekmoment in zijn agenda gezet en dat is 9 oktober.

Rachel Joyce: 32-jarige Britse die vorig jaar verraste met een 7de plaats. Goede zwemster en fietsen kan ze ook redelijk goed, lopen is meer overleven. Was lang gekwetst dit jaar. In de periode van Antwerp 70.3 waar ze 2de werd na Sofie Goos, had eindelijk enkele goede weken gehad. Zit uiteraard heel fris, heeft aan haar lopen kunnen werken en gaat voor minstens even goed dan vorig jaar. Voor mij een vraagteken, maar ze mag mij altijd verrassen.

Timo Bracht: 35-jarige Duitser die zich in de eerste helft van zijn carrière als fietsbeest manifesteerde en daarna zich ’omschoolde’ tot snel loper. Heeft al marathons van 2u42 gelopen tijdens Ironmans. Genoeg om twee keer Frankfurt te winnen en drie keer top-10. Als hij dit kan in Hawaii doet hij mee voor de overwinning, maar meestal begint hij met achterstand op de andere favorieten en is het dus lopen naar mooie ere-plaatsen.

Samantha Mc Glone: 31-jarige Canadese, die zich na Athene 2004 op de lange afstand heeft gericht. Won al verschillende 70.3 wedstrijden met Clearwater als hoogtepunt. Debuteerde in 2007 met een 2de plaats in Kona. Vorig jaar 6e en won ze haar eerste Ironman te Arizona. Ook het niveau van de vrouwen is gestegen de laatste jaren. Podium en top-10 hangt soms af van kleine dingen.

Ironman boomt als nooit tevoren. De nieuwe wedstrijden schieten als paddenstoelen uit de grond. Bijna ieder West-Europees land heeft een WTC event. Eén land is nog niet aan bod gekomen. Italië. Geruchten zijn er altijd wel hier en daar geweest. Nu is het een feit, met Pescara 70.3 treed ook Italië toe tot de WTC familie. Paste party in het land van de pasta, dit kan niet mislukken. Pescara 70.3, 12 juni 2011

Volgende week Vrijdag is het weer zover en nog 20 atleten voor te stellen. Tijd om aan tandje bij te steken. Vandaag begin ik aan de top-10 van vorig jaar. Het is nog nooit gebeurd dat de top-10 dezelfde is van het jaar voordien. Ook dit jaar niet, maar uit respect voor hun prestatie verdienen ze het om als laatste voorgesteld te worden.

Faris Al-Sultan: De 32-jarige Duitser die Hawaii won in 2005. Iedereen was het er toen over eens dat hij verschillende keren zou winnen. In de periode dat hij won was hij bij de allerbeste zwemmers, de allerbeste fietsers en zijn lopen was meer dan ok om stand te houden. 5 jaar later wacht hij nog altijd op zijn tweede overwinning. Werd nog wel eens 3de in 2006 en vorig jaar 10de. Won met Maleisië, 2008 en Regensburg dit jaar nog twee Ironmans. Hij is dus niet compleet verdwenen maar is niet meer de Faris van de periode rond 2005. Is het omdat hij zich niet meer 100% kan focussen, of zijn de lopers ook beter gaan fietsen. In Regensburg vertelde hij dat hij stilaan naar zijn beste vorm aan het groeien was.

Catriona Morrison: 33-jarige Britse, die één van de sterkste prestaties van het jaar neerzette. Brak tijdens Ironman Lanzarote haar ketting, stond meer dan een half uur stil. Werd gedepanneerd, begon aan een inhaalrace en nam op 3km van het einde terug de leiding om alsnog te winnen. Werd dit jaar ook nog wereldkampioen duathlon. Wees niet verbaasd dat er met Wellington, Dibens en Morrison een volledig Brits podium is in Kona.

Andy Potts: 33-jarige Amerikaan die de voorbije twee jaar top-10 haalde. 7de en 9de. Vorig jaar was zijn deelname door een zware val in september twijfelachtig tot enkele dagen voor de start. Nam de start, zag zwaar af op de fiets maar met een snelle marathon haalde hij toch nog top-10. Ik heb bij deze Potts steeds het gevoel dat we hem nog niet alles hebben gezien. Is een absolute topzwemmer, weet hoe hij met een fiets kan rijden en kan heel snel lopen, de ideale mix om te winnen. Won dit jaar in Coeur d’Alene zijn eerste Ironman waar hij leidde van start tot finish.

Sandra Wallenhorst: 38-jarige Duitse die pas na haar 35ste besefte dat ze meer dan een goede triathlete zou kunnen zijn. Verbeterde als totaal onbekende in 2008 het wereldrecord. Veel namen het woord doping in de mond, maar twee jaar later en tientallen dopingcontroles later heeft ze bewezen dat ze geen bedriegster is. Doet niet veel wedstrijden en gaat ook nu voluit voor het podium.

Pete Jacobs: 28-jarige Australiër die stilletjes naar de absolute top groeit, al is de 8ste plaats van vorig jaar zeker niet mis. Zwaar gevallen dit jaar en elleboog gebroken. Teruggevochten en zal er uiteindelijk weer terug staan. Was al één van de beste zwemmers, is een goed fietser en is dit jaar sterk verbeterd in het lopen. Kan zijn top-10 van vorig jaar zeker herhalen.

De Zwitsers hebben een mooi stukje geschiedenis geschreven in Kona. Vooral dan te danken aan de 6 overwinningen van Natascha Badmann. De kans dat er een Zwitser zal winnen dit jaar is klein maar ze hebben wel enkele atleten aan de start die top-10 kunnen halen.

Ronnie Schildknecht: 31 jaar en vier keer winnaar van Ironman Zwitzerland. In 2008 4^de in Kona. Dan heb je heel wat in je mars. Het zwemmen is relatief gezien zijn zwakke punt, maar fietst dan even snel als de andere toppers of soms sneller en kan sub 2u50 lopen. Kortom de ideale wapens voor weer een mooie top-10 plaats.

Caroline Steffen: 32 jaar en dé revelatie van dit jaar. Haar ‘slechtste’ resultaat was een 4^de plaats in Abu Dhabi. Verder won ze 3 70.3 wedstrijden, won ze het WK lange afstand en haalde hier en daar nog een tweede plaats waaronder Ironman Frankfurt. Het zal drummen worden achter Wellington voor een top-10 plaats maar deze Caroline doet zeker mee.

Mathias Hecht: 30 jaar. Zijn degelijkheid leverde hem al één keer een top-10 plaats op in Kona, 9^de in 2008. Maar is ook wisselvallig en laat het hoofd al eens hangen als het wat tegenzit. Daarom is het ook moeilijk in te schatten waar hij dit jaar zal eindigen. Vorig jaar 13^de

Karin Thürig: Deze 38-jarige is de enige atlete die in staat is om even snel te fietsen als Wellington. Ze is ook ex-wereldkampioen tijdrijden en dat heeft jaren prioriteit gekregen. Dit jaar fietste ze 4u43 in Zurich, wat heel snel is voor een dame op dat parkoer. En omdat ze er een marathon van 3u04 aan toevoegde is ze een serieuze kanshebber op een mooie top-10 plaats. Ook al is het zwemmen heel zwak en begint ze met 15 minuten achterstand te fietsen.

Op Ironman.com staat alles wat de profs moeten weten over het nieuwe ranking systeem. Goed nieuws is dat het prijzengeld eindelijk is gestegen. Het kan niet dat het leven op 12 jaar duurder is geworden maar dat de profs al 12 jaar hun prijzengeld niet zagen stijgen, Hawaii uitgezonderd.

Maar zijn ook rare dingen aan het nieuwe prijzengeld systeem. In Lanzarote bv. toch een klassieker krijgen nog maar de eerste 6 mannen en vrouwen geld. 4500 dollar voor de winnaars! terwijl in de 70.3 Zwitserland 4000 dollar meer klaar ligt voor de winnaars. Voor een wedstrijd als Wiesbaden 70.3 krijg je al 8000 dollar meer dan op lanzarote. Ik geef Lanzarote als voorbeeld, ook wedstrijden als Nice, Coeur d’Alene, Australië!, Regensburg en UK vallen onder dat prijzenbarema. Zuid Afrika kan dan weer uitpakken met 12500 dollar voor winnaar bij mannen en vrouwen. Het is nu echt duidelijk dat ironman zwaar in de aanval gaat tegen de andere organisaties zoals Challenge en Tristar. Op dezelfde datums als bv Fuerteventura, Kraigchau, Roth, Kopenhagen geven ze hun Ironman evenementen een vettere prijzenpot. Andere wedstrijden die de laatste jaren minder populair waren krijgen een opwaardering qua prijzengeld. Hier is wel even over nagedacht. Ironman zal altijd winnen, want geen enkele andere organisatie kan Hawaii aanbieden als ‘finale’. Als Challenge een nieuwe wedstrijd aan hun kalender toevoegt, dan komt Ironman met drie nieuwe wedstrijden. Ben benieuwd of Challenge hun prijzengeld zal verhogen en dat ook de andere organisaties zullen volgen. Abu Dhabi bv. was vanaf het begin duidelijk: wij kunnen het prijzengeld en startgeld zonder probleem verdubbelen als dit nodig zou zijn om ieder jaar een top startlijst te hebben. Wordt ongetwijfeld vervolgd….

Hun systeem is toch nog niet waterdicht en zal absoluut nog op protest stuiten. Ik kan begrijpen dat ze rechtevenredig het prijzengeld aan de te verdienen punten koppelen, maar als extra regel zou toch moeten zijn dat een ironman minstens een 10.000 dollar wedstrijd moet zijn. Profs die van triatlon moeten leven zullen deze wedstrijden dus laten schieten. Wat WTC nu aan het doen is niet echt een strijd om het geld ( lees agegroupers), maar een strijd om de prestige, en deze zijn ze nu aan het verliezen tegen Challenge…Ironman heeft veel minder prijzengeld, teveel aan wedstrijden en allemaal voor wat ? Eeuwige glorie in de lavavelden….

Greetz Wim

PS : telex aan Bart Arnouts : de dollars liggen op U te wachten op de 70.3 wedstrijden. Wees de eerste die zijn contract opzegt bij BLOSO en go for it !

Down Under, reken ik ook even Nieuw Zeeland bij, levert al jaren topatleten af. Zowel op de Olympische afstand als lange afstand. Ook de volgende vier atleten hebben samen meer dan 20 Ironman’s en 70.3 wedstrijden gewonnen

Terenzo Bozzone: Vergis je niet, deze kiwi draait al jaren mee aan de top maar hij is nog altijd maar 25 jaar. Hij won nog geen Ironman maar wel al 14 70.3 wedstrijden. Waaronder het WK 70.3. Hij finishte vorig jaar en dit jaar 2^de in Ironman Nieuw Zeeland en vorig jaar 11^de in Kona. Hij heeft het allemaal, zwemmen, fietsen en lopen is hij wereldtop, het is alleen een kwestie van nog sterker worden om ook te schitteren op de volledige afstand. Dit jaar al in Kona?

Cameron Brown: Is één van de beste triatleten ooit, die Hawaii niet heeft gewonnen. Hij won 9 keer Ironman Nieuw Zeeland, en één keer Ironman Frankfurt. Hij stond 5 keer op het podium in Kona maar nooit op het hoogste schavotje. Het is twijfelachtig of hij het op 38-jarige leeftijd wel nog zal kunnen maar je weet maar nooit natuurlijk.

Gina Crawford: 29 jaar en komt ook uit Nieuw Zeeland. Tot vorig jaar was haar naam Gina Ferguson. Won 5 Ironmans en finishte één keer top-10(8^ste) in Kona. Na lichamelijke problemen vorig jaar is ze terug op haar niveau. Top-10 kandidaat.

Luke Mc Kenzie: 29-jarige Australiër die gestaag naar de top groeit. Alhoewel hij ondertussen toch al 5 Ironman’s won. Vorig jaar 15^de in Kona en heeft dit jaar minder wedstrijden gedaan met een top-10 in Kona als doel. Zeker niet kansloos om zijn doel te halen.

De volgende vier atleten hebben samen meer dan 20 Ironman’s gewonnen en een tiental keer in de top-10 gefinishte van Hawaii. Toppers dus waarvan er ook dit jaar knalprestaties hebben geleverd en serieuze outsiders zijn.

Maik Twelsiek: 29 jaar, 12de vorig jaar. Won Ironman Wisconsin in 2008 en Lake Placid vorig jaar. Fietste vorig jaar de tweede fietstijd in Kona. Deed dat ook over in Lanzarote en Lake Placid dit jaar. Omdat hij ook met de medefavorieten uit het water komt is hij door zijn fietsbenen een gevaarlijke outsider voor een top-10 plaats als de wind nog eens in volle kracht aanwezig is.

Eneko Llanos: 33 jaar en drie keer top-10 in Kona, waaronder een 3de plaats in 2008. Vorig jaar een mindere dag en 11de. Dit jaar weer een knap jaar met overwinningen in o.a. Abu Dhabi, Ironman Lanzarote en het EK lange afstand. Absoluut weer één van de topfavorieten.

Patrick Vernay: 38 jarige Fransman uit Nieuw Caledonië. Won 9 Ironmans. Beste plaats in Kona: 6de. Heeft nog altijd een droom om als eerste Fransman Hawaii te winnen. Het kan, want hij is iemand die onder de 2u45 kan lopen. Maar zo zijn er steeds meer. Zeker kandidaat top-10

Belinda Granger: 40 jaar is de Australische ondertussen. 12 Ironman’s won ze. 6 keer top 10 in Kona. Laatste jaren veel wedstrijden gedaan behalve dit jaar. Winnen zit er niet meer in, top-10 zeer zeker

Wilfried Van Aken was onze Ironman pioneer. Mario Huys was de eerste die een top-20 plaatsen behaalde en Jean Moreau de eerste die de top-10 indook. In 1996 won Luc Van Lierde als eerste Landgenoot/Europeaan. Hij deed dat nog eens over in 1999. Belgen spreken al jaren een woordje mee op de lange afstand. Marc Herremans, Rurger Beke, Marino Vanhoenacker. Ook dit jaar komen we weer aan de start met verschillende top-10 kandidaten en ook bij de vrouwen!

Dennis Devriendt: Op 1 september is Dennis 28 jaar geworden. Hij bouwt rustig verder aan zijn triathlon carrière. Al was zijn debuut op de Ironman afstand dit jaar, overweldigend. Zijn knalprestatie stond een beetje in de schaduw door de sensationele tijd van Vanhoenacker. Maar wie in zijn eerste Ironman 2u45 kan lopen heeft een gouden toekomst voor zich. Met die tijd mag je dromen. Dennis kan met de grote groep uit het water komen, aanklampen op de fiets en als hij dan nog eens zo’n super marathon uit de benen kan schudden kan hij verrassen met een top-10 plaats.

Sofie Goos: Vanaf haar debuut in 2005 wisten de kenners dat de nu 30-jarige Antwerpse een groot talent was. Het was alleen afwachten wanneer ze de ‘click’ maakte en er echt voor zou gaan. Sinds vorig jaar staat ze er. Overwinningen in Antwerpen, Barcelona en Florida. Omdat ze in die laatste wedstrijd haar kwalificatie voor Kona 2010 op zak had deed ze dit jaar geen Ironman. Won dit jaar alweer 6 wedstrijden en één keer 2^de. Ze zal in Kona de eerste keer de strijd aangaan met Wellington, Carfrae, Berasategui, Keat en andere Dibens. Eerste Belgische in de top-10?

Frederik Van Lierde: 31-jarige Menenaar maakt een heel goed jaar mee. Is heel wat sterker geworden op de fiets wat hem ook sneller maakt in het lopen. Zat vorig jaar al in de grote kopgroep die aan de afsluitende marathon begon in Kona. Uitschieter dit jaar: 2^de plaats in Ironman Nice achter een superieure Zamora. De Spanjaard die geen interesse heeft in Hawaii is in Nice ieder jaar wereldtop. Frederik liep er ook sub 2u50 wat voor Nice snel is. Mag met top-10 ambities naar Kona afzakken.

Tine Deckers: 32 jaar en eerste Belgische dame die een Ironman won. En deed het dit jaar nog eens over in Nice. Ze werd er 15^de overall, een top-10 plaats waardig in Kona. Hawaii word wel al haar 3^de Ironman van het jaar. Vorig jaar 14^de in Kona. Ze is ook weer sterker dan vorig jaar en misschien duikt ze samen met Sofie de top-10 binnen.

Ex-Hawaii kampioenen, je moet ze behandelen met respect. De vier kampioenen van vandaag hebben samen 9 keer Hawaii gewonnen. Nog eens winnen word moeilijk vermits ze alle vier de laatste jaren geen klinkende resultaten kunnen voorleggen die een mogelijke favorieten rol kan staven. Maar op een goede dag zijn ze zeker nog goed genoeg voor top-10.

Michellie Jones (AUS): 41-jarige die Hawaii won in 2006. Raar genoeg ging het vanaf dan veel minder. Decompressie of vervloekt? In 2006 sloot ze haar overwinning speech in Kona af met de zin, I win this damn fucking race, wat veel de wenkbrauwen deed fronzen en er klonk maar een flauw applaus. Wie in de goden geloofd, zegt dat ze is gestraft omdat je niet spot met deze heilige wedstrijd. Wie er niet in gelooft, ze heeft ook te kampen gehad met blessures en ondertussen begint haar leeftijd ook met 4.

Tim DeBoom (USA): De laatste Amerikaanse winnaar. Won in 2001 en 2002. Ondertussen 40 jaar. Winnen zit er ook bij hem niet in, maar won met o.a. Hawaii 70.3 nog eens een belangrijke wedstrijd dit jaar. Dat was al lang geleden. Wil nog een laatste keer schitteren(top-10)

Natascha Badmann (ZWI): 6 keer Hawaii gewonnen, 2005 was de laatste keer. Heeft 2 edities verloren door haar ongeval in Kona 2007. Is ondertussen 44 jaar. Winnen is uitgesloten, maar kan nog altijd hard met de fiets rijden. Een afscheid in schoonheid met een top-10 plaats?

Norman Stadler (GER): 2 keer gewonnen, de laatste keer in 2006. Hetzelfde verhaal als bij Michellie Jones, wie in de goden gelooft weet dat hij is gestraft omdat hij zijn gezegende kroon weggooide in 2006. Sindsdien is het enige wapenfeit de overwinning in de prestigieuze Challenge Kraigchau dit jaar. 37 jaar is niet te oud om te winnen, dat bewees Alexander vorig jaar nog. Heeft natuurlijk nog altijd fenomenale fietsbenen. In een editie met heel veel wind en een topdag, misschien. Maar anders zie ik hem nooit meer winnen.

Vandaag geef ik de aftrap van de Hawaii count down. Ik heb de atleten waarvan ik denk dat ze een woordje kunnen meespreken verdeeld in groepjes van vier. Alle vier hebben ze meestal wel iets gemeenschappelijk. Vandaag eeuwige beloftes. Eeuwige beloftes omdat ze voorbestemd waren om minstens één keer Hawaii te winnen.

Desiree Ficker (USA): 33 jaar is deze mooie blonde ondertussen. In 2006 werd ze 2de in Kona en omdat de meest van haar concurrentes boven de 35 waren, was ze voorbestemd om ooit Hawaii te winnen. Het is er (voorlopig) niet van gekomen. Mede omdat ze echt geloofde dat ze een medaille kon halen op de Olympische spelen van Beijing op de marathon. Beijing heeft ze nooit gehaald. Lopen is haar beste onderdeel maar niet goed genoeg om te schitteren tegen ervaren marathon loopsters. De laatste jaren is ze ver verwijderd van een Hawaii overwinning en met al dat nieuw vrouwelijk geweld is het nog maar de vraag of ze er ook nog in de buurt van komt. Dit jaar is ze terug behoorlijk bezig met 2de plaatsen in Wildflower en Wiesbaden.

Kate Major (AUS): 32 jaar, op 26-jarige leeftijd al 3de in Kona wat ze twee jaar later nog eens over deed. Dit kon alleen maar eindigen in een overwinning. Sinds 2008 op zoek naar haar beste vorm. Ook al zijn er serieuze kleppers bijgekomen, ze heeft/had het talent om met deze dames te concurreren. Vorig jaar 19de, dit jaar nog eens in de top-10?

Luke Bell (AUS): 31 jaar en op 24-jarige leeftijd 5de in Kona. Hij ging meermaals Hawaii winnen, daar was iedere kenner van overtuigd. Maar voorlopig wacht hij nog altijd op zijn eerste Hawaii overwinning, meer zelfs, hij won nog nooit een Ironman. Hij won wel 11 Halve Ironman’s. Heeft wat gesukkeld met blessures, soms wat overmoedig geweest. Kan hij zijn ster eindelijk eens laten schitteren?

Rutger Beke: De landgenoten zullen waarschijnlijk hun wenkbrauwen fronzen om Rutger tussen de eeuwige beloftes te zien staan. Eén van de constante namen in de top-10 de laatste 8 jaar. 5 keer top-5. Maakt dit jaar zowat zijn minste jaar sinds heel lang mee. Maar een topprestatie in Kona kan alles goedmaken.

Met Ironman Canada en Louisville zijn de laatste kwalificatie wedstrijden voor Hawaii achter de rug. We gaan nu in één rechte lijn naar Kona. Al begint op 1 september niet alleen de school, maar ook het nieuwe Ironman seizoen. Het hoogtepunt valt dus in het nieuwe seizoen terwijl het bij het oude seizoen behoort. Kunnen jullie nog volgen? In ieder geval er zijn weer spectaculaire prestaties geleverd dit jaar, zowel bij mannen als vrouwen. Op mijn vroegere blog begon ik in september met een Hawaii count down, en ik ga er mee verder op 3 coach. Al zal het wel in een modernere versie zijn. Hoe dit juist zal gebeuren zal je de komende weken zien. Grts Pete

Zondag hoogdag in de Belgische triathlon wereld. Antwerp Ironman 70.3. En even ter zijde, die 70.3 staat er niet bij voor de fun. Die 70.3 staat er voor de afstand in mijlen, de halve afstand van een volledige Ironman. Wat overeenkomt met 1,9km zwemmen, 90km fietsen en 21,1km lopen. Nog te veel hoor ik atleten ‘uitpakken’ dat ze een volledige Ironman gaan meedoen in Antwerpen. Qua afzien, vermoeidheid en spierpijn komt een Halve Ironman niet eens in de buurt van een volledige. De wedstrijd dan. Twee Belgische topfavorieten. Marino Vanhoenacker en Sofie Goos. Is Marino voldoende hersteld van zijn 7u52 exploot in Klagenfurt? Bert Jammaer zal zeker al hersteld zijn van Lanzarote, wat kan Frederik Van Lierde bezig aan een topjaar. Ik tip ook op een knalprestatie van Bart Aernouts. Internationale atleten, vooral de Luxemburger Dirk Bockel. Als ze komen zullen Bjorn Andersson en Philip Graves zeker mee vooraan strijden. Hij staat niet op de deelnemerslijst. Michael Raelert. De wereldkampioen en onklopbaar op de 70.3 afstand dit jaar. Op zijn pas aangepaste jaarkalender staat Antwerpen er nog altijd bij. Bij de 7? Pro vrouwen zie ik één stevige concurrente voor Sofie Goos, Rachel Joyce, vorig jaar 6^de in Kona.

Salou staat vooral bekend als uitgaanstopper aan de Costa Brava. Die party beesten zullen 5 juni 2011 raar opkijken als enkele honderden gekken zich voor 7 uur klaarmaken om een volledige triathlon te doen. Extreme Man is alweer een nieuwe organisatie. Dit jaar starten ze al met Extreme Man Menorca, een halve Ironman op 12 september. In de toekomst is het hun bedoeling om in ieder Europees land aan de Middellandse zee een event te organiseren.

Een veel grotere organisatie, Challenge, maakte tijdens een persconferentie in Roth bekend dat er op 1 mei volgend jaar met Half Challenge Fuerteventura een 9de wedstrijd aan hun organisatie word toegevoegd. Plaats van het gebeuren, Playitas sport resort. Dit word een zware wedstrijd. De komende weken komt er ook een tiende wedstrijd bij, die wedstrijd zal plaatsvinden in Engeland.

De allergrootste organisatie, WTA oftewel Ironman, pakt om de paar maanden wel uit met een nieuwe organisatie. Een opvallende nieuwkomer is Mallorca 70.3. Mallorca bekend bij veel triatleten, heeft eindelijk een opvolger voor hun BalearMan een 1/3 triathlon die einde de jaren 90 verschillende keren werd georganiseerd. Het fiets parkoer gaat er o.a over de bekende Puig Major.

Het is nu heel zeker, Chrissie Wellington komt van een andere planeet. Vorig jaar verpulverde ze het wereldrecord en zette ze het op 8u31. Dit zou nooit meer verbroken worden. Tot Chrissie het gisteren weer verpulverde en op 8u19 zette. Dit is een tijd waar je eens twee keer zal naar kijken als je dat ziet, zeker omdat het een vrouwen tijd is. Woorden als sensationeel, fantastisch, buitenaards zijn niet goed genoeg om deze prestatie te bewieroken. Dit is doodeenvoudig één van de sportprestaties ooit neergezet door een vrouw. Op Duitse fora fronsen ze de wenkbrauwen en leggen ze de link met doping. Er is nog nooit één officiële verdachtmaking geweest richting Wellington. Daarenboven zet ze sensationele tijden neer in een land waar ze triatleten extra controleren voor en na de wedstrijd. Bloed en urine onderzoek dus. Mensen nemen snel het woord doping in de mond maar je krijgt niets voor niets. Chrissie lag in januari weken in de lappenmand met een gebroken arm. Een paar dagen nadien zat ze met kussens op haar stuur al op de rollen te trainen. Haar tijden gisteren 50 minuten zwemmen, 4u36 fietsen en 2u48 lopen. Dat laatste is overigens ook een wereldrecord in een volledige triathlon. Ze werd met haar wereldrecord 7de overall!Op het moment dat de concurrentie dacht dat ze stilaan te kloppen is tovert ze een nieuw nummertje uit armen en benen en hoofd. Want vergeet dat laatste vooral niet, het hoofd doet ook mee. Oh ja we zouden bijna vergeten dat ene Rasmus Hanning de mannen wedstrijd won in 7u52 met een marathon tijd van 2u39.

6,2% is Chrissie trager dan Luc Van Lierde tijdens zijn WR race. Sensationeel

Komende Zondag staat er een klassieker op het programma. Quelle Challenge Roth, een volledige triatlon die al sinds midden de jaren 80 op de kalender staat. Eerst als halve triatlon, sinds 1988 als volledige triatlon en ook kwalificatie wedstrijd voor Hawaii. Lothar Leder ging er als eerste onder de 8 uur, een jaar later zette Luc Van Lierde een wereldrecord neer waar tot de dag van vandaag verschillende toppers hun tanden op stuk gebeten hebben. Sinds 2002 is Roth geen kwalificatie wedstrijd meer voor Hawaii en gingen ze verder als Challenge. De dag van vandaag is de Challenge uitgegroeid tot een organisatie met 4 volledige triatlons en 4 halve triatlons. Roth is de grootste triatlon ter wereld. Bijna 3000 atleten en nog eens 700 teams voor een estafette. Roth is ook de snelste wedstrijd. Het parkoer in combinatie met een wereldtopper geeft altijd snelle tijden. Vorig jaar won Michael Gohner in 7u55 en bij de vrouwen verpulverde Chrissie Wellington het wereldrecord en zette het op 8u31! Chrissie, die maar 1 lange afstand wedstrijd verloor in 4 jaar staat ook nu weer op de startlijst. Haar voorseizoen ging de mist in door een val met een armbreuk tot gevolg. Maar ze staat er helemaal terug en naar eigen zeggen, sterker dan vorig jaar. Ze krijgt vooral tegenstand van de Australische Rebekah Keat, die vorig jaar met 8u39 ook onder het wereldrecord ging. Verder ook Belinda Granger en Tereza Macel. Bij de mannen is het uitkijken of Michael Gohner zijn exploot van vorig jaar kan overdoen. Hij krijgt zware tegenstand van 2-voudig Hawaii winnaar, Normann Stadler, Pete Jacobs vorig jaar 8ste in Kona, Eneko Llanos die aan een topjaar bezig is, Rasmus Henning vorig jaar 5de in Kona, Rutger Beke, James Cunnama, en het nieuwe Duitse fietsbeest Sebastian Kienle. Vuurwerk altijd een zekerheid in Roth, zowel tijdens als na de wedstrijd.

07:52:05, met deze tijd won Marino Vanhoenacker voor de vijfde opeenvolgende keer de Ironman Oostenrijk, Klagenfurt. Een sensationele tijd, de vierde snelste tijd ooit. En vergis je vooral niet, ook al is Klagenfurt een snelle wedstrijd, je krijgt die tijd niet vanzelf. Het is geen Zondaguitstapje!  Zijn tijden zijn 47:49 voor de 3,8km zwemmen, een indrukwekkende 4u18 voor 180km fietsen. Als je daar dan ook nog eens een marathon van 2u42 kan aan toevoegen geeft dit dé mannelijke ironman prestatie van de laatste jaren. Als hij dit nog eens kan overdoen in Kona moeten ze heel goede papieren hebben om bink te kloppen!

Een 600km dichter bij huis streden ze in Frankfurt om het Europees kampioenschap Ironman. Daar pakte Andreas Raelert zwaar uit. Zijn fietsproef was misschien nog indrukwekkender dan Vanhoenacker. 4u20 over 185km. En wie er aan twijfelt of het wel 185km was, ik deed mee en mijn Garmin klokte af op 185,2km. Dit jaar was het 5km langer door wegenwerken op het parkoer. Door een marathon tijd van 2u53 kwam hij wel niet in de buurt van Marino zijn eindtijd. Hij liet wel kleppers als Bracht, Mc Cormack en Brown achter zich. Dit gaat weer vuurwerk geven in Kona. Grts Pete

Marcel Zamora won voor de vijfde opeenvolgende keer Ironman Nice. Zamora won vijf keer, niet omdat er gebrek was/is aan sterkere deelnemers, maar wel omdat hij in die wedstrijd altijd wereldtop is. Dit is net hetzelfde met Cameron Brown in Nieuw Zeeland, Marino in Klagenfurt. Achter Zamora leverde Frederik Van Lierde een fantastische prestatie. Frederik liep met 2u47 zijn snelste marathon. In veel wedstrijden was die prestatie goed genoeg voor de overwinning. Maar Zamora liep 2u42. Frederik mag nu terecht top-10 ambities hebben voor Hawaii. Bruno Clerbout leverde ook een prachtige prestatie. Alleen een onterechte straftijd van 6 minuten hielden hem van een podium plaats. Xavier Diepart werd ook knap 7de. Jammer genoeg komt hij en waarschijnlijk ook Bruno te kort voor een Kona slot. Bij de vrouwen declasseerde Tine Deckers de rest van het vrouwelijk deelnemersveld. Zelfs een valpartij kon haar niet van de overwinning houden. Ze won voor de tweede keer in Nice in een nieuw parkoersrecord. Les Promenade des Belges afgelopen Zondag.

Karl Van Biervliet eindigde 4de in zijn agegroup en gaat waarschijnlijk naar Hawaii. Ook 3coachers Jan Fret, WIm Fierens en Jeroen Hofman haalden de eindmeet.

Op slowtwitch staan de nieuwe regels voor Ironman. Vooral dan voor Pro atleten. Er komt een Ironman Ranking gebaseerd op alle Ironmans en 70.3 Ironmans. Geen wedstrijden die niet tot WTC behoren. Prof atleten kunnen zich niet rechtstreeks meer plaatsen na een Ironman. Het Ironman seizoen loopt van 1 september tot 31 augustus van het volgende jaar. De eerste 50 mannen en de eerste 30 vrouwen op 31 augustus zijn gekwalificeerd voor Kona. De beste 5 resultaten tellen, met een maximum van 3 70.3 wedstrijden en een minimum van 1 Ironman. Voor die laatste telt Hawaii niet mee.

Ook nieuw is dat ex-Hawaii winnaars nog altijd voor het leven gekwalificeerd zijn maar na drie jaar kunnen ze alleen nog maar als age grouper starten. Willen ex winnaars starten bij de profs hebben ze maar drie jaar startrecht. Wie zijn slot bij de eerste 50 mannen of eerste 30 vrouwen niet neemt word overgedragen naar de volgende. Blijven er nog gaten over word er met wild cards gewerkt.

Voor de profs misschien het allerbelangrijkste, de 5% regel en de 8% regel, dat laatste voor het prijzengeld valt weg.

Bron: http://www.slowtwitch.com

Grts Pete

Helaas zal Bruno Clerbout die 5.9 % trager was dan Zamora in NIce daar nu worst aan hebben !

Het laatste weekend van juni is al jaren een topweekend op triatlon gebied. De ene topwedstrijd na de andere. In België is/was er al jaren de halve triatlon van Brasschaat. Die formule werd afgevoerd en vervangen door een ETU wedstrijd. De kans voor triatlon fans om enkele wereldtoppers op de Olympische afstand aan het werk te zien. Er zijn trouwens heel de dag door wedstrijden in het park van Brasschaat.

Wie dat allemaal te snel vind zakt best af naar Neerpelt. Mario Appermans organiseert er sinds vorig jaar een volledige en halve triathlon. Snelle tijden verzekerd!

En er is ook de kwart triatlon van Eeklo. Triatlon super populair want iedere wedstrijd kan pronken met honderden deelnemers.

Internationaal is er zaterdag het EK Lange afstand in Spanje. Zet Eneko Llanos zijn superjaar verder met een Europese titel? Wie het te warm vind dit weekend en zijn tuin niet uitwil kan via de laptop altijd de Ironman’s van Nice en Coeur d’Alene volgen. In Nice starten met o.a. Frederik Van Lierde, Axel Zeebroek, Bruno Clerbout en Tine Deckers enkele kleppers. En ten slotte word in de 70.3 Buffalo Springs het duel tussen de nummers 1 en 2 van Hawaii 2009 overgedaan. Een duel Craig Alexander-Chris Lieto dus.

Keuze genoeg
Greetz, Pete

Wie triathlon een beetje volgt komt regelmatig de naam Raelert tegen in de uitslagen. Eerst op de Olympische afstand en sinds 2008 op de langere afstand. Andreas en Michael zijn uiterst getalenteerde triatleten waar we nog heel wat van gaan horen. Andreas(33) was jaren een heel goed atleet op de Olympische afstand. Werd o.a. 12de en 6de op de Olympische Spelen. In Beijing was hij niet geselecteerd en stapte met succes over naar de lange afstand. Won Monaco 70.3 en Ironman Florida en werd 2de op het WK 70.3 in 2008. Vorig jaar werd hij bij zijn debuut 3de in Kona. Zijn vier jaar jongere broer, Michael is mogelijk nog beter. Al was hij wel de mindere op de Olympische afstand. Debuteerde vorig jaar met een 2de plaats in Wiesbaden 70.3, om dan met een indrukwekkende 1u09 op de afsluitende halve marathon het WK 70.3 in Clearwater te winnen. Hij kan niet alleen snel zwemmen en fantastisch lopen, in California 70.3 en Wildflower(halve triathlon) veegde hij de concurrentie de vloer aan op de fiets. De tegenstand o.a. hardfietsers als Reed, Henning, Llanos, Graves. Als je dan zoals in Wildflower ook nog eens de snelste looptijd kan neerzetten is dit best wel indrukwekkend. Voorlopig moet de concurrentie de jongste Raelert niet vrezen in Kona, want dat staat niet in zijn planning voor dit jaar. Andreas is uiteraard wel te vrezen. Je kan Michael trouwens wel bewonderen in Antwerpen. Vooral dan de vrouwen zullen die graag zien passeren want hij heeft niet veel om het lijf 

Kwalificatie voor Hawaii is niet voor iedereen weggelegd. En het niveau word ook steeds hoger. Voor die grote groep mensen is er sinds verschillende jaren een loterij. Iedereen kan er aan deelnemen. Als je word uitgeloot moet je wel je conditie bewijzen door een halve Ironman te finishen. Vroeger dacht ik, dit kan niet, ze zouden dan beter extra slots geven aan de mensen die er juist afvallen. Maar zo’n loterij is eigenlijk wel het mooie aan onze sport. Ze kunnen nu aan iets mee doen waar ze anders nooit de kans toe krijgen. Je kan het vergelijken met een wielrenner bij een nevenbond die aan de Ronde Van Frankrijk mag meedoen, een cafévoetballer die aan de Champions league mag deelnemen. Van de 200 gelukkigen zijn er 2 landgenoten, Luc Dehaspe uit Heverlee en Pablo Fuente uit Beersel. Wie er op deze manier ook niet geraakt moet ofwel heel beroemd zijn, ofwel veel geld hebben. Op Zondag 25 april start Ebay met de veiling van 4 slots. Met een startsom van 10.000 dollar…

Niet iedereen is dit weekend in Abu Dhabi. Alexander, Vanhoenacker, O’Donnell, Potts, Lieto, Stadler, Bracht, de Raelert broers, Bell bij de mannen en Wellington, Carfrea, Crawford, Wallenhorst en Bayliss zijn een kleine greep topatleten die niet voor de oliedollars kiezen. Ook Chris Mc Cormack zal er niet zijn, hij verkiest dit jaar een voorjaar Ironman, en dus voor het eerst sinds 8 jaar geen Duitse Ironman. Hij doet dit weekend mee in de Ironman van China. Op het broeiende en vochtige Chines eiland Haiku topt hij het deelnemersveld. De tegenstand komt van zijn landgenoot Luke Mc Kenzie. Major en Mc Donald zijn de andere kanshebbers op een podium. Of laat Lother Leder de benen nog eens spreken. Bij de de vrouwen is die laatste zijn echtgenote de topfavoriete. Nicole Leder krijgt er vooral tegenstand van Gollnick, Nishiuchi en Wong. Dezelfde dag vind er ook de 70.3 wedstrijd plaats. Daar vooral uitkijken naar Granger bij de vrouwen en Raudsepp bij de mannen.

Komende Zaterdag heeft in Abu Dhabi de eerste editie plaats van de gelijknamige triathlon. Een prijzenpot van 230.000 dollar waarvan er 50.000 dollar klaarligt voor de winnaars bij mannen en vrouwen. Uniek is dat ook Age groupers in de geldprijzen vallen. Telkens 1000 dollar voor de winnaars. Veel geld trekt veel topatleten aan. En ook de afstanden 3km zwemmen, 200km fietsen, 20km lopen zijn minder belastend dan bij een Ironman. Een greep uit de elite atleten: Faris Al-Sultan, Rutger Beke, Dirk Bockel, Philip Graves, Eneko Llanos, Pete Jacobs, Ronnie Schildknecht, Rasmus Henning, Bjorn Andersson. Bij de vrouwen nog indrukwekkender: Virginia Berasategui, Leanda Cave, Yvonne Van Vlerken, Julie Dibens, Rachel Joyce, Rebekah Keat, Joanna Lawn, Sam Mc Glone, Catriona Morrison. Van Belgische zijde; Bert Jammaer, Frederik Van Lierde, Rob Woestenborghs, Sofie Goos en Tine Deckers. Echt een wedstrijd om naar uit te kijken.

De favorieten van Wim DD : Eerst van de fiets Bjorn Anderson. Strijden voor de winst Rasmus Henning, Philip Graves en Joe Gambles.

 

Komende zaterdag staat er één van de oudste Ironman’s op het programma, Ironman Nieuw-Zeeland te Taupo. Het deelnemersveld is uiterst magertjes. Slechts 5 profs met naam en faam. De 21 andere profs komen daar ver achter. 26 profs aan de start gelijk verdeeld over mannen en vrouwen. Bij de mannen komt met Cameron Brown wel mister Nieuw Zeeland aan de start. 8 keer won hij al. Zaterdag kan hij een record vestigen door 9 keer dezelfde Ironman te winnen. Hij krijgt vooral tegenstand van Terenzo Bozzone, zijn gedoodverfde opvolger, misschien wel de topfavoriet en in minder mate Kieran Doe. Voor de rest verwacht ik verschillende age groupers in de top-10. Bij de vrouwen word het een tweestrijd tussen Gina Ferguson en Joanna Lawn. Ironman is bij de profs het slachtoffer aan het worden van hun eigen regels. Geldprijzen niet optrekken, een verplichte Ironman prof licentie, en de 8% regel. Binnen de 8% finishen van de winnaar(es) of geen prijzengeld of Kona slot. Ben benieuwd wat sponsors hier van vinden als profs gaan wegblijven en andere niet officiële maar financieel lucratievere wedstrijden opzoeken.

Marino won op het Maleisische eiland, Lankawi al zijn 7de Ironman. Marino moest na het zwemmen 3 minuten prijsgeven aan de Japanner, Nishiuki. Maar eens op de fiets was er geen houden aan. Marino fietste naar een nieuw parkoersrecord. 4u21 in een kolkende hitte is een wereldtijd. Alleen de Fransman Guillaume kon nog in de buurt blijven, de rest kreeg 20 minuten of meer aan de broek. Marino kon dan zijn marathon rustig uitlopen om met een voorsprong van 28 minuten en een nieuw parkoersrecord van 8u22 naar zijn zevende Ironman overwinning lopen. Bij de vrouwen won de Australische Belinda Granger haar 11de Ironman overwinning.

Jan Lefevre beet op zijn tanden en eindigde in 14u45. Volgend weekend Ironman Nieuw Zeeland

Dit weekend schiet met de Omloop Het Nieuwsblad het Belgisch wielerseizoen uit de startblokken. Duizenden kilometers Oostwaarts gaat ook het Ironman seizoen van start. Op het Maleisische eiland Langkawai staat de Ironman Maleisië op het programma. Van Belgische zijde komt Marino Vanhoenacker aan de start. Hij moet vooral tegenstand krijgen van de Australische titelverdediger, Luke Mc Kenzie. Al kunnen ze Jan Rehula best niet onderschatten. Bij de vrouwen is de Australische, Belinda Granger de topfavoriete. Tegenstand komt vooral van haar landgenote Preston, de Amerikaanse Biscay en de Italiaanse Niederfriniger. Het is ook uitkijken naar onze landgenote, Inge Vancauwenberghe. Bakker Jan Lefevre start al voor de zoveelste maal op rij ginds in het verre oosten.

Absoluut geen crisis in bij de triatlon organisatoren. Nadat Ironman jaren het rijk voor zich alleen had kwam er eerst Challenge. Vorig jaar gevolgd door Revolution3 en Tristar events. Nu is er weer een nieuwe speler op de markt. Tri Grand Prix. Voorlopig met 2 halve triatlons op de kalender, Engeland en Spanje. 40.000 euro prijzengeld, 8000 euro voor de winnaar bij mannen en vrouwen. Evenveel als bij verschillende Ironman’s. Ze plannen in de nabije toekomst wedstrijden over de Olympische afstand, halve afstand en Ironman afstand. Met bij deze laatste 15000 euro voor de winnaar bij mannen en vrouwen. Enkele weken geleden schreef ik over oorlog in triatlon land, wat met deze nieuwe organisatie nogmaals word bevestigd.

Craig ALexander

Het Belgisch triathlon seizoen start pas volgende maand in Herderen en het internationale triathlon seizoen is nog pril. Volgend weekend staat de eerste Ironman op het programma, die van Maleisië. Tweevoudig Hawaii winnaar Craig Alexander is het jaar alvast begonnen hoe hij het in Kona eindigde, met winnen. In het begin van de maand won hij in zijn thuisland Geelong 70.3 en afgelopen weekend won hij het Australisch kampioenschap lange afstand. In Husskinson versloeg hij de nummer 8 van Kona, Pete Jacobs. Dit op zijn manier. Achterstand na zwemmen en fietsen zo klein mogelijk houden en dan verschroeiend uithalen in de loopproef. Alexander is geen man van grootspraak. Hij doet niet mee met de psychologische spelletjes die zijn concurrenten wel doen. Je zal hem niet betrappen om uit te pakken met grootse trainingen. Hij laat dat wel zien tijdens de wedstrijden. Dat zegt nog altijd veel meer dan een trainingskampioen zijn. Alexander is nu 36 jaar en het seizoen is nog lang, maar hij lijkt nog niets van zijn (loop)snelheid ingeboet te hebben. Crowie nu al op titelkoers. De concurrentie is gewaarschuwd.

Door Ironpete