Het seizoen is nog niet ten einde, maar toch maak ik even een balans op van 2011. Wie zijn de toppers van 2011, maw wie waren de mannen/vrouwen van de voorbije maanden . Lijst in willekeurige volgorde :
Pieter Heemerijck : geen zwakke discipline en veelwinnaar. Ijzersterke progressie gemaakt.
Bart Colpaert : doorbraak met 2 zeges op een halve en sterk debuut in IM Frankfurt
Sophie De Groote : mooi en regelmatig seizoen
Marino VanHoenacker : bink staat er wanneer hij moet, enkel iets te weinig. Hij is zo goed en ik wil da meer zien !
Frederik Van Lierde : eerste jaar dat hij echt wereldtop is ! super
Jelle Geens : de toekomst
Sam Gyde : Lanza en Eupen waren super. Mooie progressie van trainingsbeest Sam
Wouter Van der Mast : Gans het seizoen constant. Mist nog wat haar op de tanden, maar watch him ….


Om te beginnen met de voorbereiding van men eerste IM trok ik 5 dagen voor de start naar Zurich.
Volgend seizoen zal
Enkele jaren geleden verkocht ik m’n srm systeem aan Sam Gyde omdat ik toen gesponsord werd door Planet-X ( ergomo). Helaas ging dat bedrijf over kop en zonder service is zo een systeem waardeloos. Nu ben ik echter naar SRM gegaan en sinds kort rij ik rond met een draadloos systeem gekoppeld aan een garmin 800.
Onlangs luisterde ik naar een podcast van Macca en hij zorgde voor de inspiratie tot dit artikel. Macca liep in de ITU van Hamburg 31.30 ( een dikke minuut trager dan de snelsten ). Een week eerder werd hij derde in de 5150 race van Zurich. Daar liep hij 32.30 maar…. enkele van zijn Hamburg tegenstanders die in Hamburg gewoon in het peloton zaten liepen ginds een volle minuut trager dan Macca. Waarom ? Zurich was Non-drafting….


Na een jaar op eigen houtje en ervaring te hebben getraind, werd het moeilijk om mezelf te motiveren. Ik had niks meer om me op te baseren. Geen schema’s meer waar ik jarenlang mee had gewerkt. Geen richtlijn meer, dus ook geen goesting meer.
Genietend van enerzijds een mooi Oostenrijks landschap en anderzijds van de Ironman wedstrijd te Klagenfurt is het hoog tijd om een verslag te maken . Na de 6 voorbije jaren was de motivatie zoek geraakt om telkens weer een persoonlijk trainingschema te maken voor de Ironman wedstrijden . Ik had ze alle 6 netjes volbracht echter het werd de hoogste rijd om iets anders te proberen . Na een aantal slapeloze nachten heb ik de knoop door gehakt en ik zou op zoek gaan naar coaching . Via Bart en Jan Schrooyen ben ik terecht gekomen bij Tri Coach , zeker na het horen hoe er gewerkt wordt . Gelukkig had Wim nog een plaatske vrij voor de one to one begeleiding . Na de eerste lactaat test te Zele was het voor mij duidelijk dat ik de juiste keuze had gemaakt . Nieuwe mensen leren kennen en de motivatie om er terug tegen aan te gaan was terug . De dagelijkse trainingen die ik van Wim kreeg paste perfect in mijn dagelijks leventje . Het moet geschreven worden , zomaar wat gaan lopen , fietsen , en zwemmen was er zoals in het verleden niet meer bij . altijd gevarieerd en eerlijkheidshalve had ik soms de twijfels of er niet genoeg gedaan was . Een sms’ke of een mail naar de Wim en alles zat in mijn hoofd terug goed . Ik ben geen goede zwemmer al blijf ik volhouden maar de wijze woorden heb ik onthouden : “ It is what it is “ . Dat de one to one niet enkel iets is op papier heb ik duidelijk kunnen ondervinden . Na een fietstest op de ergometer maakt de coach nog een fietstocht en past zich volledig aan de minder goede fietser . Dit alles gaf mij veel vertrouwen . Eens de voorbereidingswedstrijden er aan kwamen werd er zo een programma uitgewerkt dat zowel op de kwart en halve mijn PR aan dingelen werden gereden . Met vol vertrouwen ging ik dan ook naar de wedstrijd in Klagenfurt . Niet denkend aan PR maar gewoon de wedstrijd doen op een zo efficiente mogelijke manier . Hieronder volgt een kort verslag .


De Tristars van Madrid en Berlijn zijn stayeren toegelaten en zetten hiermee als eerste misschien een trend. Ook op de lange afstand dat toch 100km fietsen is zal mogen gestayerd worden. Ik begrijp hun denkpiste dat ze niet anders kunnen omdat de fietsrondes te klein zijn ( 10km). Toch ben ik benieuwd of hier veel deelnemers op af gaan komen en hoe het raceverloop om de winst zal gaan. Ik stel luidop enkele vragen : zal er voluit gekoerst worden om de overwinning ? Hoe gaan ze de deelnemers controleren of ze genoeg rondes hebben afgelegd. Gaat er tegen het einde toe niet 1 groot peleton rondrijden ? Gaan er geen massale valpartijen zijn? Hoe gaan ze de vrouwen van de mannen scheiden….



Henk De Metsenaere vertrekt nu woensdag met de fiets naar Santiago De Compostella samen met Hans Vets. Sterke Henk, die begin juli aan de start zal staan van de ironman te Zurich en z’n maatje Hans zullen met de koersfiets en aanhangwagen met tent en baggage meer dan 2000 kilometers afleggen op hun “bedevaart”. Het tweetal schafte zich een garmin 800 fietsgps aan en deze kunt U nu winnen.
Limburg226 op 26 juni aanstaande te Neerpelt gaat toch door. Om de 40tal atleten te belonen die hen steunden en zich inschreven, ook al was het bestaan van de wedstrijd niet zeker, gaan ze deze derde editie toch laten doorgaan. Een 4de editie is helaas hoogst onwaarschijnlijk. Indien je dus toch nog eens in eigen land wil aantreden in een volle, dit is een unieke kans. Go for it !
5h45, zondagochtend 27 maart 2011, Brent en ik laden beide fietsen, extra
Wouter Van Der Mast vertelt over hoe de dag verliep en z’n epische strijd met Rob Barel en Machiel Itman. Het piepkleindorpje Nisramont, in de buurt van La Roche staat op zijn kop. De eerste editie van de Grand Raid team edition vindt hier een geweldige locatie om eerst 4km te kayakken, vervolgens 6km te lopen op hoofdzakelijk stijgende bospadjes. Hierna staat de atleten een 35km lange MTB tocht te wachten, en tot slot eindigt de wedstrijd met een 5km run en bike. Dit alles gebeurt in teams van 2 die gedurende de hele wedstrijd aan elkaars zijde zullen moeten verblijven.










