BY RIMBALOE
Nu Wim zijn comments uitgeschakeld heeft, kan ik hier lustig mijn gang gaan zonder het risico te lopen afgebroken te worden 
Sinds vorig weekend is de machine die me binnen 3 weken over de Pyreneeëncols zal loodsen, eindelijk afgesteld. Niet zomaar een tweewieler, doch die waarmee Wim jarenlang zijn trainingen en wedstrijden afgehaspeld heeft, de zogenaamde groene pijl…
Of het me zal helpen om 15 km te klimmen aan een gemiddeld stijgingspercentage van 6,9%, I very much doubt it. Ik heb immers totaal geen fietsbasis. OK, ik heb aan mijn halve marathon van enkele weken geleden, behalve een trauma, ook een degelijke conditie overgehouden, maar fietsen is eigenlijk relatief nieuw voor mij.
Het zal alleszins nog serieus trainen worden, wil ik niet parkeren na amper 200 meter klimmen. Het feit dat er genen triple opstaat, maakt het er ook niet makkelijker op. Da’s zogezegd voor sissi’s volgens getrainde wielrenners. Als ik binnen enkele weken aan het sterven ben op de Aubisque, zal ik me echter 100% sissi voelen, wees daar maar zeker van.
Ach, we zien wel. Ik blijf trainen en zal wel ergens uitkomen. En als dat slechts enkele honderden meters ver is in de beklimming, hang ik me desnoods zoals de echte ergens ongemerkt aan de klink van een wagen. Maar oprijden zal ik hem doen!
Merci Wim voor de fiets, merci Fabie voor het afstellen ervan. Merci God, nu al, voor de hulp van bovenaf!
Artikels die U misschien ook interessant vindt :
