Ziehier de achterkant van het shirt dat gisteren tijdens de 20 km van Brussel door duizenden aanschouwd werd. De voorkant is niet voor publicatie vatbaar, gezien de bloedvlekken ter hoogte van de tepels. Het zal mij leren, lopen met iets dat bij Zeeman amper 1 EUR gekost heeft (bedrukking uiteraard niet inbegrepen).
Ik ging het eigenlijk als een rustige duurloop opvatten met het oog op volgende week, maar van bij de start al schoot mijn hartslag de hoogte in. Gezien mijn zwak startnummer vreesde ik constant te moeten slalommen, maar dat viel stukken beter mee dan verwacht. Ik heb wel enkele venten van me moeten wegstampen, maar ik denk dat dit eerder te maken had met de tekst op mijn shirt, dan met de mensenmassa. Constante race gelopen en niet “gestorven” op de hellende Tervurenlaan op het eind. Zoals elk jaar kon je de zwalpende lijken daar bij bosjes oprapen. Vorig jaar hoorde ik nog bij deze categorie.
Op het laatst wel een mega bummer van formaat. Amper 10 meter vóór de meet stokte het plots volledig, zodat ik daar nog 2 minuten verspeeld heb. Als een kudde beesten was het drummen om over de matten te geraken en je tijd dus te laten registreren. Schandalig eigenlijk dat je op die manier niet al lopend over de finish kan geraken (behalve diegenen die sneller dan 1h40 liepen). Bedankt organisatie om zowat 20.000 mensen hun moment de gloire te ontzeggen. Nochtans, 3000 extra deelnemers tov vorig jaar betekent 45.000 EUR extra inkomsten. Daarmee kan je enkele aankomstmatten meer voorzien, pleeg ik zo te denken.
Positieve punten:
- Ik kan bijna twee uur lang aan hartslag van 175 en hoger lopen.
- Ik kon op het laatst nog versnellen.
- Manueel afgeklokt op 1h49m55, da’s 11 minuten oftewel 2 km beter dan vorig jaar.
- Ik heb relatief weinig last van zware benen vandaag.
Negatieve punten:
- Hartslag van 175 blijft toch schandalig hoog voor de snelheid die ik haal.
- Tepels zijn inderdaad gevoelige beestjes, ook the day after. Pijn en genot liggen dicht bij elkaar.
- Joekel van blaar op linkervoet is teruggekeerd.
- Ik heb vandaag al 3 mails gekregen van een zekere Eddy die mijn blog leuk vindt.
- Eddy heeft 13 km achter mijn gat gelopen zegt hij.
- Hij heeft me jammergenoeg niet kunnen pakken.
- Hij vraagt zich af wanneer mijn naaktfoto’s gaan komen.
- Ik denk dat hij veel eerder zal komen.
Alle gekheid op een stokje, ik zal volgende zondag nog een tikkeltje beter moeten lopen, wil ik mister De Bril naar de tabellen verwijzen.
Artikels die U misschien ook interessant vindt :
