Vorige week-end werden in Frankfurt en Klagenfurt weer begeerde slots verdeeld voor de Ironman op Hawaii. In Frankfurt legde onze eigenste blog reporter Peter Van Mol een vlekkeloos parcours af.
Peter kwam door de finish in 9:07:10 en liep een marathon onder de 3:00 uur! Bronzen plak en 22ste ‘algemeen’. Proficiat Peter!
Wie ook een pluim verdient is Bart Vuylsteke. Bart kwam in oktober bij 3coach met als doel zijn eerste Ironman in de beste omstandigheden voor te bereiden. Het werd een ‘lange winter’ en een ‘warme zomer!”.
Bart vertelt:
Der längste Tag des Jahres
4 juli 2010 , 2 jaar en 2 maanden na mijn eerste voorzichtige triatlon poging in de 1/8 van Moeskroen stond ik aan de start van de Ironman Frankfurt.
Na een rotwinter die maar bleef duren , eindeloos op de rollen gefietst, lopen op de loopband, in het donker door de bijtende koude .. niets bleef ons triatleten bespaard maar toch, die ochtend stond ik er klaar, nerveus maar anderzijds kalm, ik wist dat ik alles gedaan had wat ik moest doen om er op mijn niveau een mooie dag van te maken.
De reis was goed verlopen, het hotel was prachtig de sfeer was enorm, ik was onder de indruk van de stad en de ironman sfeer.
Het was wel ellendig warm met temperaturen tot 40°C waar ik toch wel bang voor was.
Gelukkig op die 4e juli was het betrokken en werd er maar 30 tot 32 graden voorspeld, fris voor de tijd van het jaar ..
Het klaarzetten van de fiets en het plegen van de laatste sanitaire aangelegenheden waren goed verlopen, meestal een teken dat het goed zat.
En er waren nog verschillende tekenen aan de wand.
In de twee weken voor de wedstrijd twee keer op korte tijd de grond gekust, kniepijn en een spaak kapot in mijn Zipp wiel, alle sterren stonden juist het zou een dag worden om te knallen.Bart & vriend Jean-Pierre
En om zeven uur was het van datte.
Na de nationale hymne zette de massa zich in beweging en waren we vertrokken voor 3.8 km zwemmen zonder wetsuit, want daar was het te warm voor (25.7 °C).
Het zwemmen viel mee, ik kon goed positie kiezen maar kon nooit profiteren van een betere zwemmer voor mij, het moet gezegd worden, het is verdorie toch wel een heel eind 3.8 km.
Buiten enkele lichte stampen en drie mooie schrammen op mijn rug in 1:10 uur terug aan land en de zandberg op, op zoek naar de fiets.
Die stond er nog, sjans ..Rustig gewisseld en vertrokken voor de 180 km.
De eerste 20 km wat op mijn positieven gekomen en dan de benen laten losdraaien, het tempo zat goed en op de eerste helling met kasseien voelde ik de kracht in de benen komen, de motor draaide warm om kort nadien stilgelegd te worden.
Ik had me laten vangen in een groep kon geen kant op en knal een referee met een zwarte kaart “drafting” 6 minuten aan mijn been.
Ik haat draften ,ik veracht het en uitgerekend ik krijg een penalty, maar ik moet eerlijk zijn ik zat in de zone en het was mijn eigen schuld.
Heb bijna de rest van de race uiterst links gereden, was doodsbang voor nog een penalty.
Na de penalty box te hebben bezocht, toch direct in het goede ritme gekomen en aan de inhaalrace begonnen.
En wat voor één. Ik kan begot niet zeggen hoeveel ik er ingehaald heb maar het waren er veel op en het einde van de rit had ik er al ingehaald waar ik er eerst bij zat.
Het parcours zelf was heel mooi, glooiend en hier en daar een kleine helling, vooral de Bad Vilbel is mij bijgebleven, daar rij je door een haag van mensen net als in de tour, een ongelofelijk gevoel.
Ik was de 180km goed doorgekomen buiten een tiental minuutjes lichte misselijkheid van alle gels, bananen en energierepen en we naderden de torens van Frankfurt.Aangekomen in de wisselzone werd ik onmiddellijk goed geholpen door de organisatie om zo snel mogelijk te kunnen beginnen aan de marathon, de eerste uit mijn leven.
De marathon bedroeg 4 rondes van 10,5 km en dan een erehaag naar de finish.
De eerste 2 rondes vielen goed meer ik kon mooi de hartslag houden vooropgesteld door Coach Christian en ik achtte een inzinking uitgesloten.
De derde ronde werd wat moeizamer door de warmte en de pijn die begon te steken in de benen.
Alle 1.5 km stond er een bevoorrading waar ik telkens kletsnat uitkwam van het water–ijs–sponzen en al het ander wat ik kon vinden, tegen dat ik aan de andere bevoorrading kwam was ik zo goed als opgedroogd wat de warmte illustreert.
De vierde ronde begon het toch te pieken zoals we zeggen, mentaal niet. Ik was nog steeds fris en helder in het hoofd wat van de rest van de carrosserie niet gezegd kon worden.De afslag naar de finish is een onvergetelijk moment.
Wat er op dat moment door je heen gaat is voor mij met geen woorden te beschrijven, net voor ik de meet overschreed nog eens goed gekeken naar het vrouwtje en bedankt voor alle steun.
Want, en dat weet iedereen, zonder de vrouw zou het niet lukken dit te combineren met het werk en het gezin.Vrouwe, bedankt voor de logistiek, het geduld, je begrip en ’t is nu aan uwen toer ..
Christian, merci voor de begeleiding de wijze woorden, de raad en het altijd klaarstaan met antwoorden en de wedstrijdstrategie.Ik ben aangekomen in 10h 34min 58 sec. ruim onder de 11 uur die ik in mijn gedachten had vooropgesteld.
The day after:
pijn en dikke benen, een trap opgaan lukt nog, afgaan is heel wat anders maar ..
Pain is Temporary, Glory is Forever.En met deze wijze woorden heb ik me ingeschreven voor de Ironman van Nice 26 juni 2011.
Maar nu gaat de riem eraf en gaan we de machine binnendoen voor een groot onderhoud.Groetjes,
Bart.
Artikels die U misschien ook interessant vindt :
