Prijzengeld

Het is moeilijk om over je eigen sport objectief te kunnen oordelen. Maar toch moet je geen kenner zijn om te weten dat de prestaties die worden geleverd niet in verhouding staan met het prijzengeld. Vooral de WTC, de organisatie van officiële Ironmans en 70.3 wedstrijden maakt het heel bont. Alle wedstrijden die onder de die organisatie vallen  zijn commerciële geldmachines. Enorme winsten worden geboekt. 10 jaar geleden begon ik te surfen op internet en toen lagen de geldprijzen tussen de 8.000 dollar en de 10.000 dollar voor een kwalificatie Ironman. Tien jaar later is dit nog altijd het geval. De Ironman kalender is misschien wel 4 keer zo groot geworden, miljoenen dollars meer inkomsten. Toch is het voor veel profs harken om rond te komen, zelfs bij de winnaars. De winnaar van Hawaii mag 125.000 dollar ontvangen. Zowel bij mannen als vrouwen. WTC zou zich financieel niet pijn moeten doen om alles te verdubbelen. Op de olympische afstand is het wel mogelijk. De wereldbekers, worldchampion series en vooral Life Time Fitness wedstrijden is dubbel zoveel geld te rapen als in Ironmans. En die wedstrijden krijgen geen duizenden deelnemers aan de start.

Dit is een artikel dat eigenlijk niets voorstelt. Dan vooral in de zin van dat ik er niets aan kan veranderen met erover te schrijven. Maar de niet kenners mogen weten dat Ironman gelijk staat met een zeker zin van uitbuiting. Vooral als je dan hoort dat atleten heel lang moeten wachten op hun prijzengeld of zelfs nooit ontvangen. Ik vind het daarom raar dat de bekende toppers niet wild om zich heen stampen. Of het moet toch waar zijn dat die toppers veel geld onder tafel krijgen toegestopt. Want tijdens een live uitzending van Ironman Frankfurt hoorde ik namen als Mc Cormack, Stadler, Al-Sultan, Brown, Alexander, Wellington de revue passeren dat zijn triathlon miljonairs zijn. Ik vind het dan vooral jammer voor de grote groep die achter die mannen en vrouwen komen.

In mijn vorig artikel kon je lezen over de nieuwe topwedstrijd in Abu Dhabi. 50.000 dollar voor de winnaar bij mannen en vrouwen. Dat is 5 keer meer dan een Ironman kwalificatie wedstrijd en de wedstrijd is korter. Er zouden nog wedstrijden volgen. Ik benieuwd hoe Ironman hier met de tijd op zal reageren. Eens de oliesjeiks een nieuw speeltje hebben gevonden spelen ze al hun concurrenten stuk. Uiteraard, Hawaii kunnen ze niet verplaatsen maar wel kopiëren als ze willen. Het is niet ondenkbaar dat er binnen enkele jaren op dezelfde datum van Hawaii een wedstrijd op het programma staat waar de profs 2 tot 3 keer meer kunnen verdienen. Dit,  samen met de uitbouw van Challenge, Tristar en Revolution3 staan we misschien wel op een keerpunt in de triatlonwereld.

Greetz Pete

In heel veel sporten ligt de “appearance fee” een pak hoger dan het eigenlijke prijzengeld. Paula Radcliff werd onlangs 4de in de marathon van NY maar verdiende toch een pak meer dan de uiteindelijke winares Tulu. In triathlon is dit niet anders. De Quelle Challenge betaalt de toppers veel geld om te starten. Voor de echte toppers maakt het prijzengeld slecht een zeer klein percentage uit van hun totale inkomsten. De bulk komt van reklame inkomsten en startpremies. Alles wordt geïndexeerd, toch is de prijzenpot op ironmans blijkbaar aan de index ontsnapt… raar
Wim DD