Coast Triathlon Middelkerke

De Coast Triathlon in Middelkerke was begin de jaren 90 de max in Belgenland. Ieder triathleet wou er ooit wel eens aan deelnemen.
Deze klassieker stond jaarlijks begin juli op de agenda van de Superprestige en was tevens het BK 1/1 triathlon.
De Coast had zo z’n typische kenmerken.
Zwemmen in de Noordzee! Geen 4, maar meestal 5 tot 6 km; afhankelijk van de stroming werd er van Middelkerke naar Westende-Bad gezwommen, maar ook soms omgekeerd. Het parcours werd door kano’s aangewezen. En de afstand werd ingeschat en afgestemd op een richttijd van aankomst … 45 à 50 minuten! Maar dat ging wel eens fout. Ooit deed ik er de 4K onder het uur; terwijl de eersten onder de 40’ uit het water kwamen! Sterk nietwaar?!?
Eens was er 6 Beaufort, zichtbaarheid nul door hoge golfslag, en watertemperatuur van 18°C. Marnix Cocquyt, topveteraan van weleer kwam onderweg einde raad uit het water, maar werd terug in zee gestuurd met nog 1 km te gaan. Hij finishte uiteindelijk als kampioen. Dat dacht je maar, hij werd na de aankomst gedeclasseerd omdat hij tijdens de zwemproef voet aan land had gezet! Hilarische toestanden.

Het fietsparcours van 180K werd getekend rond de Brugse Vaart en Vaartdijk Zuid, zo’n 10 km landinwaarts. Rondjes draaien in de polder waar de wind aardig zijn rol kon spelen.
Een kolfje naar de hand van Jan Jammaer, Dirk Van Gossum en Danny Simons, die er wellicht hun mooiste successen boekten.
Een leuk parcours voor de supporters die er hun gladiatoren regelmatig konden aanporren.
De marathon werd gelopen op de dijk van Middelkerke naar Raversijde (richting Oostende). Ik meen mij te herinneren dat het 5 rondjes waren van dikke 8 km; 4 km op en af. Tijdens een van de eerste organisaties ging het fout aan het keerpunt. Toen de atleten aan het Casinocursaal van Oostende kwamen beseften ze het (toen nog) onbemande keerpunt niet te hebben gezien. In paniek teruggekeerd viel alles later weer in de plooi.
Mijn goede vriend Jean Moureau kon het aan de Belgische Kust nooit afmaken. Hij greep elk jaar naast de winst, maar haalde enkele maanden later zijn gram in Kona.
Dat waren dé beginjaren voor de Belgen op de hele afstand. Gemiddeld 150 starters waarvan het gros finishte onder de 13 uur. Evenwel droevig was het gezicht atleten ’s avonds nog te zien laveren tussen wandelende dagjestoeristen! Om uiteindelijk de finish te bereiken voor het oog van enkelingen.