Toen ik vorige zondag in het water van de Middellandse Zee dook wist ik dat ik mijn prestatie van 2007 moeilijk zou kunnen evenaren. Daar had ik zo 2 redenen voor.
Ten eerste: na een jaar zonder competitie zijn de referenties helemaal zoek. Noem het maar je ‘point de repères’ waarop je tijdens een race kan bijsturen zodanig dat je je reserves tijdens de laatste 2 uur maximaal benut.
Ten tweede: door mijn knieoperatie van precies 1 jaar geleden (16 juni) kon ik niet, op een natuurlijke manier, het normale volume looptrainingen afleggen, nodig voor een knappe marathon. Pas in oktober hervatte ik de looptrainingen en vanaf januari liep ik gemiddeld 2 uur per week. Slechts de laatste 3 weken vooraf aan de Ironman liep ik 2,5 uur met 1 training per week van 20K. Veel te weinig, maar het is keuzes maken en in mijn geval ‘luisteren naar het lichaam’.
Tot donderdagavond nog gewerkt en op vrijdag afgereisd naar Nice om er op zaterdag aan de pre-race verplichtingen te voldoen.
En dan op zondagmorgen om 6:30 ging het startschot. 2.600 atleten doken de Middellandse zee in voor een hors-d’oeuvre à la Française. Hier en daar lagen boeien. De massa laveerde ertussen en errond. Enige rechte lijn was er niet te zien. Eens op het droge was ik dan ook héél verbaasd mijn zwemtijd van 1:13 te zien.
Op de fiets zat ik al snel in het goede ritme. Ik had voor m’n tijdritframe gekozen met shifters op de beugel (wat ik achteraf gezien toch niet meer zou doen). Het was ondertussen heet geworden en met momenten was er weining beschutting tegen de zon te vinden. In de klims voelde ik het zweet vanonder mijn helm druipen. Goe drinken, goe eten en geconcentreerd blijven in mijn opmars. Regelmatig heb ik 5 tot 10 man in mijn wiel hangen, die ik op de volgende lastige stukken weer kwijt ben. De klimpercentages zijn niet extreem; gemiddeld 4 tot 7%. De afdalingen pittig.
Na 5:30 uur wissel ik de fiets voor de loopschoenen. Het is bloedheet op de Promenade des Anglais. Er is nauwelijks wind en geen beschutting voor de zon. Aanvankelijk is het dan ook moeilijk om het goeie ritme te vinden. In ronde 1 van de 4 gaat alles goed. De benen, de knieën draaien soepel. Elke bevoorrading is een feest … alhoewel. Géén ijs en alleen maar warme drank. Je zou op zo’n organisatie wel meer mogen verwachten. Maar, ‘les bénévoles’ zijn zoals we dat gewend zijn; fantastisch! Met duizenden zijn ze er om ons atleten bij te staan. Ronde 2 voel ik de vermoeidheid opkomen, tot Marcel Zamora, de latere winnaar me komt inhalen. Met 2 lopen we 3K zij aan zij. Het laat me denken aan wedstrijden als Roth en Zürich waar ik enkele jaren terug verschillende keren onder de 3:10 uitkwam.
Ronde 3 en 4 … afzien. Hartslag oké, maar een gebrek aan ‘winter’loopkilometers laat zich gevoelen. Eindtijd op de marathon 3:26. Hiermee snelde ik toch nog van plaats 15 naar plaats 5 in m’n age-group.
Voor een Kona-slot kwam ik tekort. Zelfs in top conditie (nu geschat op 90%) zou dit moeilijk zijn geweest. De winnaar, een kennis uit Australië deed er precies een half uur minder over. Maar het moge gezegd, ’t is nog n’een youngster … pas 51 jaar!
Niet getreurd, integendeel. Héél tevreden met mijn prestatie. Ik voel me terug tri-atleet en ben blij dat ik de kommer van 2008 kan vergeten. Nog meer blij dat ik vandaag, enkele dagen later voel dat m’n beentjes me (zullen) toelaten opnieuw een parcours uit te zetten … voor hopelijk opnieuw een –tig aantal wedstrijden. En zoals het hoort zie ik weer heel wat verbeterpunten en progressie zitten !?!
I’m back in business!
Voor degenen die van statistieken houden:
In 33 Ironmans heb ik nooit opgegeven, kwam ik slechts 1 keer boven de 11:00 uur uit … met een lekke band en hing ik slechts 2 keer aan den baxter … hmm
Nice Ironman
2007 Meuser Christian Age 51; Cat 1/64; General 112/1365
1:14:22 / 00:07:19/5:28:42/00:04:29/3:20:13/10:15:05
2009 Meuser Christian Age 53; Cat 5/142; General 190/2548
1:13:13/00:06:19/5:30:19/00:04:32/3:26:00/10:20:23
Zo te zien is mijn persoonlijk niveau plusmin gelijk gebleven; maar is de algemene kwaliteit weer een stuk gestegen!
En nu vakantie! Voor mij hé mannen … want m’n ploegmakkers moeten zondag nog aan de slag in Frankfurt.
Maak er een superdag van én verleg jullie grenzen!!!!!
Toi toi toi,
X’-tian
Artikels die U misschien ook interessant vindt :
