Frederik Sleutel verrastte – of toch niet – vriend en vijand door als 15de te eindigen in de ironman van Klagenfurt in een uiterst scherpe tijd van 8u45. Zijn lichaamsbouw en hoeveelheid haar op zijn benen verraden niet dat deze bonk van tegen de Nederlandse zo een steengoed triatleet is. Een gesprekje….
Fred, geef es je sportieve achtergrond.
Als puisterige puber heb ik resp atletiek, badminton en één of andere gevechtsport gedaan. Nadien volgden 9 volleybaljaren bij Kadee Bornem. Na wat stratenloopkes, een Dodentocht (’99) en marathon in Athene(’04) stond ik samen met ploegmakker Dave in 2004 aan de start van een eerste 1/8-triathlon te Geel. Na 2 jaar aanrommelen en triathlon met volleybal proberen te combineren, heb ik mij in 2006 aangesloten bij HETRIC, een klein clubke met een hoop enthousiastelingen die mekaar naar betere resultaten drijven.
Met het oog op IM Oostenrijk in 2007 zocht ik de begeleiding van Loîc -Luke- Hélin, wat zeker voor de nodige progressie heeft gezorgd.
Beste en slechtste discipline
Ik start elke wedstrijd met de instelling: eerst wat zwemmen en dan begint de wedstrijd. Verkeerd, ik weet het, maar een goede zwemmer zal ik nooit worden. Ik zwem omdat het een onderdeel uitmaakt van triathlon, als ze morgen beslissen om het eerste deel door rolschaatsen te vervangen zie je mij nooit meer in een dok (helaas kan ik ook niet rolschaatsen, ‘t zal me niet veel tijdswinst opleveren).
Mijn fietsen en lopen zijn momenteel even sterk geëvolueerd, wat meteen ook mijn sterkte is: Ik tracht steeds te blijven inhalen tot de meet. Als iemand mij ‘van achteruit’ inhaalt, voelt dat als een verlies aan.
Je was beste agegrouper in Klagenfurt. Loic – je trainer – zag je rond de 8u45 eindigen, wat dacht je zelf ?
Dat ik mijn age-groep zou winnen dit jaar, was een complete verrassing! Vorig jaar debuteerde ik in Klagenfurt op de IM in 9u33, maar dat ik dit jaar 50min sneller zou zijn, was onverhoopt. Vorig jaar kwam ik erg teleurgesteld over de meet. De wedstrijd op zich was fantastisch, maar het gevoel dat ik aan de afsluitende marathon overhield maakte dat ik mij direct ter plaatse inschreef voor dit jaar: opnieuw en beter.
Loïc voorspelde 8u45? Dat wist ik zelf niet, ik hoopte voordien op 8u59m59s. Het zwemmen in 61min was toch weer even slikken, maar niet te lang bij stil blijven staan was de boodschap. Het fietsen ging de eerste 90km als een trein (2u17 halfweg), maar na 120km gaf mijn rechtershifter er de brui aan. Het werd toen 60km aanklampen tot de wisselzone. Daar aangekomen was ik zo opgelucht dat de afsluitende marathon nagenoeg perfect verliep. Enkel de laatste 6km kreeg ik het zeer lastig, wat niet abnormaal is natuurlijk. Een looptijd van 2u56 had ik werkelijk nooit verwacht.
Zit er nog meer in ?
Ik vind het nogal arrogant om zoiets van jezelf te moeten zeggen. Laat ik het dan maar zo stellen: Ik vermoed dat er meer in zit, maar ik denk niet dat het er (ooit) zal uitkomen. Dit jaar trainde ik per week gem een dikke 13uur, wat voor een ironman niet zo veel is, maar de combinatie met werk en een sociaal leven buiten triathlon beperken de trainingstijd nogal vaak. Zeker als je een IM voorbereidt, vind ik het zeer belangrijk om dat aan te pakken met iemand die er wel verstand heeft, “Luke” Hélin in mijn geval. Als je leert vioolspelen ga je ook naar de muziekschool, anders zegt niemand je dat je vals speelt. 13uur (of meer) per week zelf wat aanmodderen (wat vélen doen) vind ik absurd.
Ik heb ook nogal een voorliefde voor veel en lekker eten, wat ook niet zo ideaal is, aldus de trainer. Persoonlijk vind ik 82kg voor 1m84 vooral een voordeel bergaf!
Wat volgend jaar zal brengen weet ik niet. Isabel en ik verwachten ons eerste kindje in november, dus dat wordt afwachten. Ik ben in ieder geval nog niet ingeschreven voor één of andere Ironman…
Wie zijn je Trainingsmakkers ? of ben je een eenzaat ?
Uit praktische overwegingen train ik vaak solo, maar een eenzaat ben ik zeker niet. Samen met mijn vroegere ‘buurjongen’ Jef Van Roosbroeck heb ik geregeld Ronald Gaastra grijze haren bezorgd (“Fred, kom eens even uit het water en KIJK nou eens naar hoe Sam Ratjazak doet!”).
Aangezien ik absoluut mijn weg niet ken in de ardennen zijn Rudi of Loïc vaak de gidsen van dienst voor mijzelf en de HETRIC-boys.
Ambities voor Hawaii ?
Ik kijk er wel naar uit, maar ik heb geen idee wat ik mij ervan moet voorstellen! Ik ben zeker geen zonneklopper en daar schijnt het zonneke al wel eens… In Klagenfurt was het dit jaar zeer nat en friskes, wat zeker in mijn voordeel heeft gespeeld.
Ga je je benen scheren voor Hawaii ?
Nooit! Daar zit juist alle snelheid in, leren ze je dat niet op school?
merci Fred en tot in Viersel !
Artikels die U misschien ook interessant vindt :
