Zaterdagmorgen 24 mei : na een goede maar korte nachtrust maakte ik me klaar om met de wagen naar de start te rijden. Ginds aangekomen juist nog even de bandjes op de juiste druk pompen, energiebars en gels in het fietszakje steken, een extra bandje aan de fiets kleven!!!!! , 2 x naar het toilet, Kristel nog een dikke zoen geven en op naar de startlijn. Aan supporters geen gebrek! Aan de startlijn stonden naast mijn vrouwtje ,trouwe supporter nonkel Marcel, mijn meter, tante Dette, William, Magda, Dorenda en tal van Belgische supporters. Ze hadden zelfs de grote El Tigre vlag mee, die ook te zien was in Hawaii 2006. Ik stond op de eerste lijn, goed aan de buitenkant van de eerste boei. Echter al snel werd duidelijk dat de meesten aan de buitenkant wilden zwemmen. Na wat geklop en getrek kon ik me losmaken en in mijn ritme rustig de eerste ronde afgelegd. Na één ronde kom je even aan de kant en loop je over het strand. In mijn enthousiasme net iets te wild het water terug ingedoken waardoor er water in mijn brilletje liep. Even op de rug brilletje goedzetten en weer verdergaan. Na iets meer dan 53 min zat het zwemmen erop. Het is echter een eindje lopen naar de wissel (dit verklaart ook de lange wisseltijden). Ik deed mijn pak onder de douche volledig uit zodat ik comfortabel naar de tent kon lopen om me om te kleden. Toen ik op mijn fiets wou springen voelde ik dat er iets niet klopte. De binnenband die ik onder het tasje had gekleefd met powertape was losgekomen en zat volledig in mijn wiel gedraaid. Met nog één bandje zette ik de weg verder. Ik had in mijn “special needbag” nog een tweede binnenbandje gestoken, als ik pech zou hebben had ik toch nog iets achter de hand. Op de fiets zag ik Xavier Diepart (een sterke Belgische age group atleet uit mijn categorie) net voor me rijden. Oei, dat is al snel dacht ik bij mezelf normaal komt hij me maar na 80 km voorbij. Even later was het de buurt aan teamgenoot Loic. Ik trooste me bij de gedachte dat ik de Deen Bent Anderson (vorig jaar goed voor een 14de plaats op Lanzarote) voorbij reed. Nu wat ik nooit op training gehad heb gebeurde nu wel hevige pijn in mijn onderrug. Maakte van de eerste kilometers een echte hel: na 70 km reed ik +/- in een 50ste positie en boven op Timanfaya kwam Planet X teamgenoot Alain voorbij. Net op dat moment kreeg ook hij zijn moeilijk moment en sloeg bij mij alles om . Plots voelde ik terug kracht in de benen en haalde ik de een na de andere terug in. Na 135km reed ik in een 34ste positie en na 150km fietse ik Xavier Diepart terug voorbij ook Alexander Lang (vorig jaar 11de) pakte ik terug. Als 27ste kwam ik binnen na het fietsen. Nog nooit schoof ik na het zwemmen naar voor op de fiets. Toen ik begon te lopen voelde ik meteen dat het goed zat; na 5 km liep ik al als 3de in mijn age group. Na 24km liep ik als 2de niet pro en ook 2de in mijn age group. Het enige waar ik aan dacht was volhouden, nu dit mag je niet meer laten liggen. Echter in de laatste 4 km liep er mij nog een age grouper voorbij (uit de cat 35-40). De marathon zat er voor mij op na 3uur 6min (onder de 3uur lopen zal ergens anders moeten gebeuren!) als 3de amateur overall en 2de in mijn age group was mijn slot voor Hawaii een feit. Samen met Wim en Alain gaan we naar Kona, het zal ongetwijfeld een blij weerzien zijn. Wat er de komende maanden op til staat, moet ik nu rustig eens bekijken. Niets moet, alles mag (al is het wel begrensd laat Kristel weten….)de foto’s volgen nog
Artikels die U misschien ook interessant vindt :
