Jan Syryn

Al jaren waren verschillende mensen me aan het vragen waarom ik eigenlijk geen triatlon deed. Ik kan redelijk wat zwemmen, het moutainbiken ging me ook goed af, dus enkel ‘een beetje’ lopen en klaar is kees zou je denken.
Vorige zomer had ik de beslissing genomen triatlon te gaan doen. Ingeschreven in een triatlon-club en me tegelijk ingeschreven voor de IronMan van Zurich. Ja, geen half werk voor deze jongen. Ik ging een beetje lopen in de week, naast mijn zwem-trainingen (voor fietsen had ik geen zin na het zware mtb-seizoen van de afgelopen zomer). Met Kristel gebabbeld die toen bij ons in Toulouse logeerde, en me adviseerde waarom ik niet met Wim eens ging babbelen om toch teen en tander op de rails te krijgen. Dat lopen wou namelijk maar niet vlotten: ik had meer geen goesting om die schoenen aan te trekken dan wel.
Tijdens een gezamenlijk looptoerken met Wim tot een vergelijk gekomen: hij zou me vanaf 1 januari gedurende 6 maanden klaarstomen dat geleid heeft tot een uitstekend resultaat in Zurich. Er zat een duidelijke opbouw in de schema’s. In het begin waren mijn looptrainingen ‘kort’ (max 1 uur) en geleidelijk ging dat naar de 2 uur en meer. Daardoor heeft mijn lichaam zich (tegen de limieten) kunnen aanpassen voor de zware belastingen die het toch krijgt. Later kwamen de fietstrainingen erbij waardoor ik terug die fiets op ‘moest’.
Ik sta niet gekend als een ‘slappe’ of een watje, en doe al jaren sport zodat ik hard en veel trainen gewoon ben, maar gewoon het idee dat er iemand tijd maakt om schema’s op te stellen en je ‘beloofd’ hebt dat je die ook gaat uitvoeren, was voor mij al voldoende om toch maar die schoenen aan te trekken en de ‘verplichte’ sessie uit te doen. Meestal is het wel zo dat, eenmaal bezig ik er wel plezier in kreeg, maar het schema hielp me toch enorm om uit die startblokken te geraken.Ik mag ook niet vergeten te vermelden dat mijn madam op de hoogte was van mijn schema en me af en toe het huis uitgeduwd heeft om toch maar de training te doen (ook al was het ‘te regenachtig’ of ‘ te koud’ of gelijk welk ander excuus).
Dus je ziet, ook al ben je een ervaren sporter, het gebrek aan kennis van de 3 sporten kan je parten spelen (ik wist totaal niet hoe een loop-opbouw werkte), en de wetenschap dat er een trainer achter je staat, geeft je dat beetje extra inzet om ook die dal-momenten door te komen. Mij heeft het alleszins geholpen.Bedankt Wim en tot de volgende IM samen aan de start. (jaja, ook deze jongen lijkt gebeten door het -virus)

Artikels die U misschien ook interessant vindt :

  1. Feel good
  2. Doseren
  3. Werk voor de boeg
  4. Eens iets anders
  5. Verslag IM Zuid-Afrika

Comments Closed